Safin i FunEnclave boton një seri fotografish të sklupturave kopshtore artistike që janë bërë gjatë pëgatitjeve për lojrat olimpike që do të mbahen në Peking.

Lexuesi patch01 shkruan:

Ndoshta është mirë të bëhet diçka e mirë për turistët, supozoj se 30,000 familje të shpërngulura, shtëpitë e të cilave u rënuan që të bëhet vend për lojrat, nuk do të impresionohen……………

Mëngjesi në Amazonë…nga markg6, e përdorur sipas licencës së Kriejtiv komons.

Interesi i madh për pasuritë në Amazonë është njëra ndër arsyet që me 23 maj në internet të përhapin fotografi, të cilat paraqesin anëtarë të fiseve të izoluara në Amazonë si marrën në shenjë aeroplanin e fotografit. Megjithatë, për disa organizata, Amazoni asnjëherë nuk ka qenë larg nga mendimet e tyre dhe në këtë postim do të shikojmë disa video nga Amazon Uaç, kurse disa nga ata janë paraqitur në Vitnes në zgjedhjen e redaktorëve në Hab.
Për fillim, video e cila tregon sipërfaqen e dëmeve të bëra nga udhëheqja e sektorit të plehrave toksike të kompanisë së naftës Çevron Tehako, e cila më vite e ka fëlliqur basenin e Amazonit në Ekuador. Në videon vijuese, grup e njerëzve të varfër tregon për problemet e tyre shëndetësore, kancer dhe gjobimi i tyre kundra Çevron Tehako, në të cilën kërkojnë që kompania të pastron pas veten.

Pastaj, udhëheqësi i Hub, Kris Majkl i zgjodhi dy videot tjera vijuese. E para, animim i cili e qesh propagandën korporuese dhe tregon perspektivë të ndryshme pqr katastrofën për plehrat toksike në Ekuador, duke i thirr shikuesit të dinë më shumë për gjykimin, për Çevron Tehako në Ekuador dhe u përgjigjet deklaratave të tyre se ata kanë vepruar sipas ligjit dhe nuk ka pasur arsye për katastrofë, dhe njëkohësisht jep pamje edhe për dëmet e eksploatimit të naftës në basenin e Amazonit në Chevrontoxico.com

Videoja vijuese paraqet tregimin se si udhëheqësit e fiseve akoma luftojnë për të ndaluar katastrofa të këtilla të ardhshme dhe insistimi i qeverisë së Ekuadorit ta jep me qira tokën ku janë të vendosura rezervat e fiseve të izoluara për eksploatim të naftës, jo vetëm pa pëlqim të fiseve por edhe kundra revoltës së hapur të tyre.

Për fund, dokumentar i pavarur, i cili mund të merret gratis, i quajtur Drejtësia tani: njerëzit luftojnë kundra naftës. Pastaj pason, fragment i nxjerr nga filmi, i cili tregon se rezervari më i madh i naftës qëndron nën zonën biologjike më të dukshme në Amazonë, rezervari Jasuni në Ekuador:

Dhjetorin e kaluar, një numër i bahreinasve u arrestua gjatë përleshjeve ndërmjet protestuesve dhe forcave të sigurimit, dhe shumica prej tyre janë akoma të burgosur. Ka thënie se disa prej tyre torturohen. Në shkurt, tetë bahreinas u arrestua në Arabinë saudite, siç duket vetëm pse qëndruan në zone të ndaluar.

U shpreh brengosje për shëndetin e njërit prej të burgosurve në dhjetor, Abdulla Moseni, i cili ishte një bloger, dhe Babbling Bahrania adresoi një letër të hapur për të:

I dashuri Abdullah,
”Kafazi shkoi të kërkojë zogun” - Kafka.
Ishte vetëm çështje kohe – por megjithatë, nuk e prisja se do të ishe në kafaz për kaq gjatë. Çdo fjalë është del nga zemra e cila është e rënduar me turp, faj dhe dhimbje për atë që ti duhet ta durosh. Lapsi nuk di se çka do të thotë zemra, por ti i ke pare këto fjalë para se të shfaqeshin në këtë fletë, sepse ti je më afër në zemrën time se sa vena e qafës. Lapsi mezi që po e ekzekuton këtë letër – shkruan ushtrimin si një transkripto të skaduar të mendimeve të mia të mundimshme të drenazhuar nga gjakosja e brendshme. ..në letrën tënde ti thua “mund të shtinë plumba në ne dhe në ëndrrat tona, por s’mund të na ndalojnë të mos ëndërrojmë”….Qëndro i fortë, i pasionuar dhe i përkushtuar…një hero nuk ka nevojë për shpëtim, por ne pa dyshim kemi nevojë për ty!

Në ndërkohë, Ahmed Al Bader shkruan për tetë personat që mbahen të burgosur në Arabinë Saudite:

Jisani Nopran në Nico Nico Douga

(Vërejtje: për të shikuar filmat e Nico Nico Douga, duhet që fillimisht të kyçeni në faqe. Marrja e qasjes është falas, por duhet që të regjistroheni nëpërmjet të gjuhës japoneze interfejs. Shikoni këtë postim në Tokyotronic se si ta bëni këtë.)

Blogeri Takekuma shkruan për popullaritetin e Jisanit Nopran:

ネットで話題の「アリゾナの老人」を早速見てきました。YOUTUBEにディープなアニメ批評をアップしているアリゾナ在住の「グランピーじいさん」とい うのがその人で、日本アニメの大ファンらしく、YOUTUBEにもう５０本くらいのアニメDVDの感想をアップしているのです。

“Ojisani Nopran nënqesh në brigadë” është një nga hitet më të mëdha në Nico Nico Douga.

見ると、毎回アリゾナの荒れ果てた砂漠にビデオカメラが設置されていて、向こうから白髪にヒゲモジャのじいさんがやってき て、「今日は涼宮ハルヒだ」とつぶやきながらDVDデッキにソフトを入れる。そして映像を眺めながら淡々とアニメのストーリーや、見所、自分の感想を語り 出すのです。

たとえばハルヒのことは「バカげた内容のアニメだが、私は笑った。星４つだ」とニコリともしないで評価を下すのです。ニコ ニコ動画のほうに日本語字幕つきがアップされていました。そっちを見ても本当に最後まで作品を見て評価しているようで、技術的な解説を含めたコメントが的 確なので、ネットには「アメリカの氷川竜介だ」「このおじいさん、萌える」と大人気になってます。

Videoja e fundit e Jisanit Nopran në JuTub.

ラインナップも「ハルヒ」だけではなくて「時をかける少女」や「パプリカ」、「ジパング」「秒速５センチメートル」など手当たり次第。そして最後に星５つ で採点するのですが、今タイトル出した作品は軒並み高評価で、ネットを見た日米のオタクからも「cool！」「なかなかわかってらっしゃる」とかなりの好 評。まるで大学で鉱物学を教えているかのようなファッションと、やはり学者然とした冷静な語り口には、俺も萌えました。

Është shumë interesantë të theksohet se gjatë ditëve të fundit blogosfera Uzbekistane kryesisht ka diskutuar për Tashkentin, kryeqytetin e Uzbekistanit.

Sot, Tashkent është në pozicion të bukurisë së tij, meqë është herët për verë të nxehtë me gjelbërim dhe gjithashtu e pastër. Për një kohë të gjatë Tashkent ka qenë zonë qendrore e Azisë Qendrore – ndryshe nga vendet tjera – i kufizuar me Kremlin dhe ekziston vetëm si kryeqendër e Azisë qendrore që kufizohet me të katër shtetet tjera të rajonit dhe me Afganistanin.

Sot, Tashkenti akoma luan një rol të rëndësishëm në jetën politike dhe ekonomike në rajon. Sidoqoftë, blogosfera ka neglizhuar pozitën e Tashkentit në rajon dhe kryesisht ka diskutuar anët historike antike dhe infrastrukturën e bukur të qytetit e cila ka qenë nën konstaton e rindërtimit pas rënies së Bashkimit Sovjetik.

Lilianitta në blogun e saj shkruan se ajo ka qenë të shikoj për një shans që të shkoj jashtë dhe të shikoj historinë e Tashkentit për një kohë të gjatë, dhe ajo përfundimisht ka fituar këtë shans. Ajo shpalos fakte historike të qytetit dhje poston fotografi shumë interesante për xhamitë antike, medresetë dhe varrezat e klerikëve mysliman.

Në vitin 2009,ne do të festojmë përvjetorin e 2200 të Tashkentit. Qendra e qytetit tani është plotë me ndërtesa të gjata moderne – hotele, banka, qendra biznesi. Një mik i imi thotë qyteti ka humbur individualitetin e tij. Ai mbase ka të drejtë, vëmendje personale si çdo gjë në Tashkent. Por në qytetin e vjetër çdo gjë është shumë e veçantë – tregje lindore, bashki dhe rrugica të vjetra. Çdo gjë çuditërisht është origjinale.[ru]

Një përmbledhje tjetër e fotografive të freskëta të Tashkentit mund të gjinden në blogun e Aleksandrit. Aleksandri shkruan post për udhëtimin e tij në Tashkent nga Novosibirsk, Rusia.

Tashkenti është shumë i nxehtë, gjelbërim, is very ëarm, green, dhe qytet i klëndshëm në të gjitha pikëpamjet. Uzbekët janë shumë mikëpritës dhe njerëz pozitiv. Në Novosibirsk ka rënë borë, ndërsa në Uzbekistan është +32 Co …Pasi në zbritëm dhe kaluam të gjitha kontrollet kufitare, e gjetëm veten në një taksi të vjetër sovjetik, dhe shkuam në shtëpinë e personit për të cilin ne morëm njohuri në aeroport….Kuzhina Uzbekistane, patjetër të them, nuk është vetëm specifike, por gjithashtu shumë e shijshme.[ru]

Aleksandri vazhdon të shkruaj duke numëruar avantazhet e qytetit dhe duke shtuar në lidhëse foto si dëshmi.

Tashkenti është shumë i pastër. Nuk mund të shikoni mbeturina, veçanërisht në qendër. Ajri është shumë i freskët dhe atje nuk ka pluhur… Femrat Uzbekistane janë shumë të bukura…Mbase kjo mund të jetë shumë e çuditshme, por atje nuk ka bllokime komunikacioni në qytet…Shumë anë historike, veçanërisht xhamit e vjetra…Çmimet janë çuditërisht të ulëta.[ru]

Një post tjetër interesant për Tashkent mund të gjendet në blogun e Narishka, ku ajo shkruan për kujtimet e saj në Tashkent. Bazuar në të, Tashkent është një vend i mrekullueshëm, dhe për ta besuar këtë patjetër të udhëtoni njëherë atje. Narishka ka bërë listë të kujtimeve të saja duke shkruar çdo detal të jetës në Tashkent:

1. Në Tashkent, asnjëherë nuk paguani më shumë se 2 cent për një pako anason.
6. Megjithëse të paktën zgjoheni herët në mëngjes nga zëra të çmendur të instrumenteve muzikore nacionale nga ceremonitë e dasmave nga fqinjët tuaj.
15. Ju e dini që gjerësia ekziston jo vetëm në shtete.
32. Çaji shërbehet në filxhanë rreth, dhe ju e dini se ajo nuk është e sjellshme të shërbehet i gjithë filxhani, vetëm nga një fund.[ru]

Këtu gjithashtu është një blog tematik i dedikuar për Tashkentin, duke prezantuar fotografi të freskëta, fakte interesante dhe të reja për Tashkentin. Një nga veçoritë e këtij logu është që jep shumë linqe të burimeve të tjera, ku ju mund të gjeni shumë informata të dobishme për qytetin.

Gjithashtu e postuar në neweurasia.

Por Naren Majorga nga ¿Y ahora de que vamos a hablar? [es] e përmbledh të gjithë projektin, të cilin qeveria e Nikaraguas e mbulon fortë:

Ajo çka dihet është se kreditë prej 1000 deri 5000 dollarë u shpërndahen grave tregtare urbane në bazë të metodologjisë për barazi dhe me ulje, subvencionimet e kësteve të interesave prej rreth 4% në vit, me grejs periudhë në mes të 2-6 muaj sipas shumës së fituar. Disa organizata dhe institucione shtetërore janë të përfshira në administratë.

Si shtesë, blogu i sinjalizon dhe thekson jo vetëm gabimet e bëra nga ekipi i gazetarëve televiziv, por edhe nga qeveria dhe udhëheqësit e programit.

… Në intervistë me drejtuesin e Usura Cero në një nga mediat zyrtare qeveritare, ajo tha që programi është tërësisht i suksesshëm për shkak se deri më tani 70% të borxheve janë kthyer. Për program të llojit të këtillë patjetër të kenë më së paku 90% kthim të borxheve ose do të jenë të dënuar për mossukses ose patjetër të vazhdojnë të ekzistojnë me parat e qeverisë ose donacione nga shtetet e jashtme.

6 argumentet e tjera të Naren mund ti lexoni këtu [es].

Coolred38 është një myslimane amerikane që jeton në Bahrain, dhe ajo shpesh e gjen veten e vet të frustruar në shembujt e këqij dhe dëmtues që ajo shikon në mënyrë të justifikuar nga feja. Ajo së fundi ka postuar për “skandalin” e familjes së shoqes së saj

Një tregim i gjatë shkurtimisht…një vajzë e besimit Suni dhe një djalë Shit kanë dashuruar njëri tjetrin për 5 vite…fshehtas. Të dy janë frikësuar të ju tregojnë anëtarëve të familjes duke i ditur saktësisht reagimet e tyre…Druajtje e përcaktimit nga secili për tu martuar me bekimin e çdonjërit…ose të martohen dhe të arratisen…çka parimisht edhe e bëjnë. Familja e saj kanë refuzuar të flasin me djalin…shumica e familjes së saj e kanë lëshuar atë. E gjithë kjo urrejtje dhe zemërim për çka…për shkak se ai është Shit dhe ajo Suni…a nuk janë që të dy ata mysliman?… Vazhdimisht jam e habitur me këtë armiqësi të përjetshme të krijuar në mes këtyre dy sekteve islame…më shumë e zemëruar dhe e fyer dhe me pretendim se tjetri nuk jeton si Islamist në rrugë të duhur…më larg që unë mund të shikoj…moment ii cili vjen si “sekt” të cilët nuk jetojnë si islamist të duhur. Islami ka për qëllim të bashkoj myslimanët….të bashkoj komunitetet të një kuptimi dhe një besimi. Ti bësh myslimanët të ndjehen të mbrojtur ndërmjet njëri tjetrit nuk janë mysliman. Zoti na dhuroi neve Kuranin si burim udhëheqës të na mbledhë së bashku dhe të jetojmë në paqe me njëri tjetrin…gjykoni çdoherë në mendimet dhe aktet tona…dhe atëherë shumica e myslimanëve do të shpenzojnë të gjithë jetët e tyre marramendëse myslimane…por ata e bëjnë këtë me kulturë. Në mënyrë kulturore nuk është e pranueshme për Suni dhe Shit dhe e anasjelltas…Zoti nuk ka ndaluar martesat e myslimanëve në mes veti…kiamet nëse ne mund ta martojmë Ahal al Kitab (njerëzit nga libri) dhe atëherë sigurisht ne mund të mallkojmë martesën e myslimanëve… dhe akoma myslimanët kanë bërë “ligje” për vete që ndalojnë myslimanët të martohen me mysliman…egoja e burrave nuk njeh kufi…Një burrë që familja e vajzës supozojnë se do të shkojë balistik dhe me sa duket bëjnë diçka të dhunshme ndaj saj (ose ndoshta ndaj djalit) e largojnë që të jetë me kokë lartë dhe mysliman i çiltër nga i gjithë fati … të përfshira të dy familjet. Kur nëna e saj i është afruar atij (a është burrë i vdekur, pra daja është mbrojtës) me këtë lajm “shkatërrues” …duke u dridh me siguri se ky lajm tragjik do të shkaktoj luftë e cila do të plas nga sytë e tij dhe nga disa lloje të mini Xhihad të vdekjes që automatikisht ta marrën përsipër shkathtësinë e tij… çdonjërit që e dëgjon atë ai u thotë diçka mahnitëse. Ai në mënyrë mahnitëse komenton që nëse mbesa e tij e dashuron këtë djalë…kush është ai të refuzoj shansin e saj për bashkëshort?… Atëherë unë do t’ja fus frikën këtij burri mysliman, ndonëse deklarata e identitetit të tij është një mysliman me të folurit e tij…gjithashtu deklaroi atë me veprën e tij. Disa mysliman janë përgatitur ose janë të gatshëm ta bëjnë… unë dëshiroj që këta dy të rinj të martohen me sukses në jetë dhe ndoshta ata do të kenë fat dhe dashuri të gjatë që të plotësojnë martesat që shumica e Suni/Suni ose Shit/Shit martesave nuk i kanë bërë… Zoti e bekoftë martesën e tyre.

Gardens nga Sand në postin e tij komenton se ajo din shumë raste të ngjashme:

Jam e trishtuar të them që kjo armiqësi akoma vazhdon. Përderisa unë veten time e konsideroj mysliman, babai im është Shi’i dhe nëna ime është Suni…Shoku im është goditur me këpucë nga nëna e tij kur ai i ka shpallur dashurinë e tij për Shi’i Një shokë tjetër i sektit Suni thotë që kushëriri ishte i vjetër & pra i dëshpëruar ta martojë atë me një burrë Shi’i. Unë mund të shkoj tej e më tej…Vërtet çka mund të ju thoni njerëzve të cilët përjetësojnë sektarizëm dhe pretendojnë të fajësojnë të tjerët??

Gazetarja dhe blogerja Libaneze Lelia Mezher ishte njëra ndër blogeret libaneze të veçuara e cila punoi përqark orës për të mbledh informata botërore për krizat të cilat preokupojnë shtetin e saj të koinçiduara nga faktor të ndryshëm në Bejrut. Global Voices Online e zuri Mezher, e cila është e përfshirë me Njuz Lab, në një intervistë të shkurtë.

* Kush është Lelia Mezher? Profesioni? Eksperienca? Avantazhet? Shqetësimet? Shpresat?

Unë jam gazetare Libaneze në L'Orient Le Jour, gazetë ditore libaneze, e shkruar në gjuhën frënge. Aktualisht është e vetmja gazetë ditore në gjuhën frënge në Liban. Kam studiuar Drejtësinë dhe kam specializuar në Drejtësinë e Internetit dhe pastaj kam kryer shkencat politike. Kam studiuar Drejtësinë në Liban pastaj kam mbaruar Drejtësinë e Internetit në Paris (Paris I - La Sorbonne ) dhe për shkencat politike kam diplomuar në (Paris 2 -Assas).

Pas përvojës së dendur në Paris midis viteve 2003 dhe 2006 (departamenti i drejtësisë pran Ministrisë së Ekonomisë, agjensioni i bashkuar eGuvernment pran byrosë së kryeministrisë dhe praktikës në Clifford Chance Laë Firm), unë nuk gjeta punë atje prandaj aplikova për një praktikë në L'Orient Le Jour. Nisa në korrik të vitit 2006, disa ditë përpara luftës Hezbollah-Israel. Dhe punën e mora në gusht të vitit 2006.

Ankthi im më i keq deri më tani është mungesa e lirisë. Me vetë Hezbollah-in madhështorë shumë e më shumë, unë jam e frikësuar se liria e shtypit në mënyrë dramatike do të pikoj, sikurse liria e femrave. Unë vërtet shpresoj se libanezët do të kuptojnë kur ata do të mësojnë nga gabimet e veta dhe të ndalojnë të përsërisin ata edhe një herë. Asnjë komunitet fetar nuk do të mund të fitoj mbi të tjerët – Libani është shtet i diversitetit. Në një shkallë më të lartë personale, shpresoj se unë do të mund të zhvilloj karrierën time dhe se një ditë do të krenohem me vendin tim, dhe të ndaloj ndjenjën se qeveria nuk është asnjëherë aty që të shikoj pas juve.

* Për çka është Njuslab?

Njuslab ishte një Canal France International – iniciativë e themeluar nga Anna Lindt. Redaktori im udhëheqës është Nagib Aoun i cili më foli për të. Në ribashkimin 10 ditësh në Aleksandri për të krijuar blog. Ku ne u takuam, 20 femra të ndryshme nga 10 vende të ndryshme, nuk ishte e lehtë të shkosh përpara. Por sot unë mund të them se ne ia dolëm me sukses dhe se ne e dimë se për çka është blogu. Kjo u lë juve të mendoni të lirë, veçanërisht në botën arabe. Në Liban, ne jemi të lirë të shkruajmë apo të flasim çfarëdo që ne dëshirojmë, ndryshe nga Egjipti ose Siria. Pra, për mua ky blog do të jetë i pari dhe kryesisht për femrën arabe. Por jo të gjitha nga ata shkruajnë. Disa tërësisht janë lëshuar në blog.

* Çfar kontributi kanë blogeret libanez në çështjen e zërimit dhe shqetësimet e qytetarëve në vend gjatë kësaj krize të zakonshme?

Në Liban, blogerët na lejojnë neve të kemi një pikë të pavarur të shikimit të situatës që kur çdo parti politike ka median e vetë këtu. Këtu nuk ka TV të pavarur ose gazetë me përjashtim ndoshta të L’Orient le Jour. Blogerët fillimisht kanë menduar shqetësimin te gazetat. Sot ata plotësojnë njëri tjetrin dhe bloget kanë erdh si pjesë e burimeve informative në të cilat ju mund të mbështeteni.

* Si e shpjegojnë mediat libaneze krizën aktuale dhe sa është i ndryshëm ky shpjegim me atë që kanë shkruar gazetarët civil në bloget e tyre?

Mjaft i habitshëm, këtë herë jo të gjitha mediat janë bazuar në shpjegimin e ngjarjeve. Gazetarët në të shumtën e rasteve kanë qenë të sigurt në zërin e popullit. Një mbresë e ngjashme zhgënjimi dhe hidhërimi ishte gjithkund. Një numër i madh i gazetarëve kanë drejtuar mesazhin e posaçëm të njerëzve, ndryshe nga më parë. Ndoshta ky është shqetësim i një lufte të re civile e cila krijoi reagime të tilla në mes të gazetarëve.

Sipas lajmeve të fundit për komplotet e supozuara të goditjeve shtetërore, policia mbrëmë arrestoi ish presidentin e Malavisë – Bakili Muluzi, dhe e vendosi në arrest shtëpiak. Gazetari nga Lilongve Brajt Sonani dëshmoi për ngjarjet në aeroportin ndërkombëtarë Kamuzu në Linlongve ku u burgos Muluzi para arritjes nga Britania e Madhe:

Pas arrestimit dramatik në aeroportin ndërkombëtarë në Kamuzu rreth orës 14:45, kryetari i UDF tridhjetë minuta më vonë u vendos në aeroplan ushtarak Dornier tek forcat e armatosura në Malavi me 16 ulëse, i cili e dërgoi drejt në Blantir..

Atupele, djali i Maluzu konfirmoi se babai i tij është akuzuar për tradhti.

Megjithatë qeveria mbrëmë refuzoi të komentojë menjëherë pas arrestimit gjë e cila shkaktoi tension në qytetin Lilongve përderisa zgjatën luftimet në mes të policisë dhe përkrahësve të UDF të cilët, të revoltuar nga ngjarja, i bllokuan rrugët, veçanërisht ata të cilat dërgojnë në KIA…..

“Me sa duket ata kanë arrestuar ish presidentin për shkak akuzimit për tradhti. Nuk kanë urdhër, kanë refuzuar kërkesën e tij për ta lëshuar aeroportin, duan ta dërgojnë në lokacion të panjohur me avion ushtarak”, deklaron Atupele, i cili ishte politikan i vetëm në UDF dhe bashkëpunëtori më i afërm i Maluzu të cilit iu lejua qasje në aeroport pas arrestimit.

Menjëherë pas arrestimit policia e çarmatosi ish shefin e shërbimit qeverisës të sigurimit.

Muluzi ishte i arrestuar me tetë persona të lartë të opozitës dhe shërbimeve për siguri të cilët qysh atëherë u lëshuan me pagesë.

Në ndërkohë, presidenti i Malavisë Bingu va Mutarika është në Japoni në takim me udhëheqësit afrikan.

Ka reagime të ndryshme për arrestin e fundit. Përderisa ndodh e gjithë kjo, një bloger Malavik lëshon anketë për atë se si qytetarët e Malavi shikojnë në arrestimet e fundit.

Në ditën ndërkombëtare të homofobisë (IDAHO), bashkitë japoneze KGBT organizuan disa ngjarje dhe aktivitete rrugore në disa qytete në vend. Me moton “Po për diversitetin seksual”, grupe të ndryshme treguan porosi me të cilat promovuan bashki në të cilën dallimet dhe diversiteti janë të pranuara dhe të respektuara.

Blogeri 2in20 nogoya lajmëron për sukses [ja] të ngjarjes për IDAHO në rrugët e Nagoya. Blogeri Endomameta, njëri ndër organizatorët aktiv të Idaho-net, si edhe në ngjarjet në IDAHO në Jakohama dhe Tokio, përshkruan se çka ka ndodhur në Jakohama:

横浜は革命的(？)だった。開始直前から、おっちゃん連中に絡まれた。
昼間からワンカップ片手、というようなおっちゃんたち。
「なんだ、これ。同性愛って、なんだよ？それ？」
げげげげー怖いかもとか思いながら説明すると

「おまえ、そんなの、当たり前だろう！？同性愛だのなんだのって、愛があれば、おまえ、それでいいに決まっているだろう！？」とかって半分怒り出す。ものすごく肯定的、なんである。

「だから、それをいおうとしているんです」とかいうと、おっちゃん、ものすごく応援してくれる。

[…]

そして、おっちゃんが、とうとうマイクを握る(！)

「通行中のみなさん！同性愛ってきいて、どう思いますか！？同性だの、異性だのって、愛というのは安らぎがあれば、それで大事なことだとは思いませんか？？」

Ngjarja për IDAHO në stacionin Shinuku, Tokio

Blogeri DASS, i cili gjithashtu ishte në ngjarjen në Jokohama, shkroi:

宣言があった１９９０年って、意外と最近だったんでビックリしてます。
これがなかったら、ゲイの環境って今よりも厳しくて自分の生き方はどうなってたんだろう、海外で認められている同性婚やパートナーシップなんてなかったかも、そんなことを思いながら見てました。

[…]

行ってみて思うのはすぐには何か変るわけではないけど、こういったことが出来るようになったってことは、１９９０年には想 像もつかなかったことなのかなと思います。こういった活動が許されるのも昨今の近隣の国の状況を見ると、恵まれてるのかもしれません。僕はヘタレだから表 だった活動は苦手です。でも、頑張っている人は応援したいなと思って行ってきました。自分の街でもこういったことが行われるようになったのはやはりうれし いです。

Nga Kobe, akaboshi lajmëron për aktivitetet e IDAHO nëpër rrugë dhe paraqet seri të fotografive dhe videove (këtu dhe këtu), të cilat përfshinë realitetit e hidhur të bashkisë japoneze dhe eksperiencën të disave nga pjesëmarrësit.

Video nga akaboshi me titull “realiteti i hidhur”

Blogeri Novkun (Akasuki Jasunobi) shkruan për paradën gej në Kobe, e cila u mbajt një ditë para IDAHO:

神戸のパレードは、札幌・東京・大阪のようなLGBT当事者による団体がすべてを主催するという形ではなく、「神戸まつ り」という全市的なお祭りのパレードの一グループとして参加する形をとっています。パレードも各地によって色々な形態が出てきて、参加者としても選択の余 地が出てきたのは、よいことだなぁと思います。どこが優れているというのではなく、あくまで並列な形でね。

Marujama Tenoru, bloger produktiv i temës LGBT, i pasqyroi ngjarjet dhe e diskutoi situatën e bashkive LGBT në Japoni:

＜差別＞あるいは＜偏見＞といった言葉で、つい簡単にくくりたくなってしまうが、実際のところ、日本では、そうした言葉がふさわしいのかどうか、微妙な感じもする。
たとえばイランでは、累計”数千人”という”規模”で同性愛者が”処刑”されてきたと伝えられているなど、徹底した差別がある。差別などという”生やさしい”表現では済まないだろう。”虐殺”と言い換えても良さそうだ。まさに、同性愛者を根絶やしにしようとしている。

比べてしまえば、日本の同性愛者／LGBT（レズビアン・ゲイ・バイセクシュアル・トランスジェンダー）に対する差別・ 偏見は、炙り出されて殺されることなどない分、まだ”まし”なほうだと呑み込んで、事を荒立てずに静かにしておれば良いではないか———と考える当事者が 少なくない。目立った活動には及び腰になって、傍観者に徹しようとする。
同時に、同性愛者／LGBTではない多数の人たちは、当事者の気持ちが読めていないこともあり、いったい誰がどんな差別をしているのか———と訝しげな 表情を浮かべたりもする。そもそも、日常の場面で同性愛者に出くわすことなど滅多にない非同性愛者／非LGBTの人たちの感覚からすれば、身に覚えのない 言い掛かりを付けられているような気分になるような人たちも、中にはお出でになるかも知れない。

[…]

日本では、いわゆる＜ゲイリブ＞が、当の同性愛者／LGBTからも敬遠されてきた風潮は、いまでも健在かと想う。もちろん、とても残念なことではあるが。

[…]

敬遠派には、ゲイリブ派の行動が、取って付けたようにわざとらしく映るに違いない。火のないところに、わざわざ火を点けて、火事だ火事だと大騒ぎをしているかのように。
しかし、本当のところはそうでなく、ゲイリブ派は、日本でも声を上げ、きちんとやっておかなくてはならないことを、真剣にやろうとしているだけだ。
つまり、たとえ同性愛者／LGBTの誰かが、黙っておとなしく隠れていることなく、素のまま、ありのままの自分として生きようと決断しても、同じ人間とし て、非同性愛者／非LGBT（＝異性愛者／ヘテロセクシュアル）たちの只中にあってさえ、臆することなく平気の平左で生きられるように、また、こと左様に 生きやすい世の中にしたいと念じながら。
求めるところは単純で、要するに意想の転換である。