Gazetarja dhe blogerja Libaneze Lelia Mezher ishte njëra ndër blogeret libaneze të veçuara e cila punoi përqark orës për të mbledh informata botërore për krizat të cilat preokupojnë shtetin e saj të koinçiduara nga faktor të ndryshëm në Bejrut. Global Voices Online e zuri Mezher, e cila është e përfshirë me Njuz Lab, në një intervistë të shkurtë.

* Kush është Lelia Mezher? Profesioni? Eksperienca? Avantazhet? Shqetësimet? Shpresat?

Unë jam gazetare Libaneze në L'Orient Le Jour, gazetë ditore libaneze, e shkruar në gjuhën frënge. Aktualisht është e vetmja gazetë ditore në gjuhën frënge në Liban. Kam studiuar Drejtësinë dhe kam specializuar në Drejtësinë e Internetit dhe pastaj kam kryer shkencat politike. Kam studiuar Drejtësinë në Liban pastaj kam mbaruar Drejtësinë e Internetit në Paris (Paris I - La Sorbonne ) dhe për shkencat politike kam diplomuar në (Paris 2 -Assas).

Pas përvojës së dendur në Paris midis viteve 2003 dhe 2006 (departamenti i drejtësisë pran Ministrisë së Ekonomisë, agjensioni i bashkuar eGuvernment pran byrosë së kryeministrisë dhe praktikës në Clifford Chance Laë Firm), unë nuk gjeta punë atje prandaj aplikova për një praktikë në L'Orient Le Jour. Nisa në korrik të vitit 2006, disa ditë përpara luftës Hezbollah-Israel. Dhe punën e mora në gusht të vitit 2006.

Ankthi im më i keq deri më tani është mungesa e lirisë. Me vetë Hezbollah-in madhështorë shumë e më shumë, unë jam e frikësuar se liria e shtypit në mënyrë dramatike do të pikoj, sikurse liria e femrave. Unë vërtet shpresoj se libanezët do të kuptojnë kur ata do të mësojnë nga gabimet e veta dhe të ndalojnë të përsërisin ata edhe një herë. Asnjë komunitet fetar nuk do të mund të fitoj mbi të tjerët – Libani është shtet i diversitetit. Në një shkallë më të lartë personale, shpresoj se unë do të mund të zhvilloj karrierën time dhe se një ditë do të krenohem me vendin tim, dhe të ndaloj ndjenjën se qeveria nuk është asnjëherë aty që të shikoj pas juve.

* Për çka është Njuslab?

Njuslab ishte një Canal France International – iniciativë e themeluar nga Anna Lindt. Redaktori im udhëheqës është Nagib Aoun i cili më foli për të. Në ribashkimin 10 ditësh në Aleksandri për të krijuar blog. Ku ne u takuam, 20 femra të ndryshme nga 10 vende të ndryshme, nuk ishte e lehtë të shkosh përpara. Por sot unë mund të them se ne ia dolëm me sukses dhe se ne e dimë se për çka është blogu. Kjo u lë juve të mendoni të lirë, veçanërisht në botën arabe. Në Liban, ne jemi të lirë të shkruajmë apo të flasim çfarëdo që ne dëshirojmë, ndryshe nga Egjipti ose Siria. Pra, për mua ky blog do të jetë i pari dhe kryesisht për femrën arabe. Por jo të gjitha nga ata shkruajnë. Disa tërësisht janë lëshuar në blog.

* Çfar kontributi kanë blogeret libanez në çështjen e zërimit dhe shqetësimet e qytetarëve në vend gjatë kësaj krize të zakonshme?

Në Liban, blogerët na lejojnë neve të kemi një pikë të pavarur të shikimit të situatës që kur çdo parti politike ka median e vetë këtu. Këtu nuk ka TV të pavarur ose gazetë me përjashtim ndoshta të L’Orient le Jour. Blogerët fillimisht kanë menduar shqetësimin te gazetat. Sot ata plotësojnë njëri tjetrin dhe bloget kanë erdh si pjesë e burimeve informative në të cilat ju mund të mbështeteni.

* Si e shpjegojnë mediat libaneze krizën aktuale dhe sa është i ndryshëm ky shpjegim me atë që kanë shkruar gazetarët civil në bloget e tyre?

Mjaft i habitshëm, këtë herë jo të gjitha mediat janë bazuar në shpjegimin e ngjarjeve. Gazetarët në të shumtën e rasteve kanë qenë të sigurt në zërin e popullit. Një mbresë e ngjashme zhgënjimi dhe hidhërimi ishte gjithkund. Një numër i madh i gazetarëve kanë drejtuar mesazhin e posaçëm të njerëzve, ndryshe nga më parë. Ndoshta ky është shqetësim i një lufte të re civile e cila krijoi reagime të tilla në mes të gazetarëve.

Gazetari i Jemen Tajms, Hamed Tabet e përshkruan rastin:

Noxhud Muhamed Naser arriti në gjykatë vetëm, të mërkurën me datë 2 prill, duke shpresuar që gjykata të trajtoj rastin e saj kundra babait të saj, Muhamed Naser, i cili para dy muajve e detyroi atë të martohet me Faez Ali Thamer, një burrë 22 vjet më të moshuar se ajo. Fëmija gjithashtu kërkoi divorc, duke akuzuar burrin e saj për abuzim seksual dhe shërbyes.

Sipas ligjit në Jemen, Noxhud nuk mundet ta ndjek, për arsye se është e mitur. Megjithatë, gjykatësi Muhamed Al-Kvati i dëgjoi ankesat e saj dhe më vonë urdhëroi të burgosen burri i saj dhe babai i saj.

Stupeur!! Un nouveu depart!! shkruan:

Kur ne kishin 8 vjet, ne e shikonim kapedan Maxhed, Golderak dhe Takaja Todoroki [të gjithë janë karaktere të filmit vizatimor i cili para disa vitesh është shfaqur në televizionin e Marokos/Afrika veriore], ne luanim me top, luanim fshihem dhe kërkoj dhe lojë me rruzuj. Vajzat tona luanin me kukulla ose pretendonin mësuesen ose motrën medicinale.

Sot, në moshën 8 – vjeçare ata përballen me procedura gjyqësore, ku kërkojnë ndarje nga burri te i cili janë të detyruara.

Noxhud Muhamed Naser është vajzë e re e cila përfaqësoheshe vetë në gjykatë në Sana’a, ku kërkoj ndihmë nga gjykatësi. Ajo ngriti padi kundra babait të saj, i cili e martoi pa dëshirën e saj me një “burrë” të dhunshëm, i cili e ka keqpërdor seksualisht.

“Çdoherë kur dëshiroja të luaj në oborr, ai më rrihte dhe më detyronte të shkoj në dhomën e gjumit.”

Deri ku janë të gjendje të shkojnë këta homo-injorant?

Au 21éme siècle on entend encore parler de ces histoires? et on se demande encore pourquoi les arabes ont mauvaise réputation! on se demande encore pourquoi on nous traite de terroristes et de sous développés.

Si është e mundur që në shekullin e 21 akoma të dëgjojmë tregime të tilla? Dhe akoma pyesim se pse arabët kanë reputacion të keq! Akoma pyetemi se pse njerëzit na trajtojnë si nën – prodhues të terrorizmit.

Mos u mundoni të më tregoni se ky është një incident i izoluar! Në të vërtetë, shpesh përsëritet, por rrallë flitet për incidente të këtilla. Nuk mbaron me fëmijët, por shpesh ndodh edhe me vajza më të moshuara dhe vajza të reja..

Titulli i postimit, “Ces arabes qui ne nous ressemblent pas” (Arabët që aspak nuk janë të tillë), si shtesë e kësaj teme, provokonte një varg komentesh nga më i thjeshti “ajo është e gërditshme”, deri te lëvdimi i guximit të vajzës së vogël dhe shpresuar se raste të tilla nuk do të ndodhin më:

Asaj vajze të vogël ata i’a vodhën çiltërsinë! Çfar guximi që të shkosh vetë para gjykatësit!!! Këta sjellje barbare duhet të ndalohen dhe të dënohen! Shpresoj që ne asnjëherë nuk do të bëhemi si ata!

Komentimi tjetër i kujton lexuesit se pedofilia nuk është problem racor, por përgjegjësi shtetërore:

Arabët janë qenie njerëzore si dhe gjithë të tjerët! Pedofil mund të gjinden kudo qoftë në botë dhe ajo është e gërditshme. Ajo nuk është problem racor, por problem i disa shteteve të cilët nuk marrin masa për sjellje të ligjit, në të cilin do të theksohet moshë minimale për martesë dhe pëlqim i sinqertë.

Si përgjigje e këtij komenti, lexues tjetër shkruan:

Mirë tha Mad Xhebra [tag i komentit të më hershëm]. Perëndimorët nuk martohen me vajza 8 – vjeçare sepse kanë ligje të cilat ndalojnë që ta bëjnë këtë; megjithatë ajo nuk i ndalon ti dhunojnë …

Një bloger i emocionuar përgjigjet:

E lexova tregimin e kësaj vajze në numrin e sotshëm të Koriere dela Sera [një nga gazetat më të lexuara italiane]. Më besoni, më lotuan sytë dhe në periudhë prej 5 minutash nuk fola asnjë fjalë…Vendet si Jemeni duhet menjëherë të dënohen: dhunimi i fëmijëve të çiltër është formë terrorizmi, kurse ata e lejojnë atë. Për mua, kjo është më keq se tortura… Unë vërtet jam i nervozuar për shkak të kësaj… Kam aq shumë urrejtje!

Si përgjigje ndaj sentimentalizmit të blogerit, një tjetër shkruan:

Nuk ka asgjë me të cilin do të ishte krenuar ajo pjesë e planetit…Epoka e artë e tyre përfundimisht është vendosur në të kaluarën. Zgjimi i madh nuk do të ndodh së shpejti…

Blogeri i fundit rikthen në kohët e socializmit në Jemen, duke thënë:

Dhe duke menduar [në qytetin] e Anden në vitin 1972, i cili njiheshe nga socializmi, dhe vajza të reja dhe adoleshente të cilat shkonin në shkolla të mesme me të dashurit e tyre pa mos u kujdesur… Ky tregim më mërziti shumë dhe vetëm dua të pëlcas.

Protestat e punëtorëve kundra inflacionit, rritja e shpenzimeve për jetesë dhe e drejta e punësimit në minierat e pasura, nga ana e qeverisë trajtohen me mbrojtje represive dhe pikërisht për këtë u burgosën shumë protestues. Për herë të parë deri më tani, blogerët e Tunizisë u bashkuan me aktivistët dhe shfrytëzuesit tjerë onlajn që të ju mundësojnë atyre pa zë që të flasën – në Tviter, si cicërimat e Huiedas; në lidhje me kontributin e grupit të Fejsbuk për vendosje të risive në lidhje me situatën (deri tani 134 anëtarë); me paraqitje të videove në JuTub (i cili është i ndaluar në Tunizi).Kjo video, nga një Tunizian i lirë, paraqet disa nga protestat e familjeve të atyre që u burgosën gjatë shqetësimit. Në linkun më lartë janë të vendosura më tepër video.Gjithashtu, shumë nga këta hapësira onlajn ndajnë tekst të ngjashëm të krijuar nga Lidhja e të drejtave të njeriut në Tunizi (teksti është i paraqitur në gjuhën arabe nga Samsoum dhe në faqen zyrtare të lidhjes).Veç kësaj, ekziston edhe komitet lokal i cili është i krijuar me qëllim që ti përfaqësojë kërkesat e qytetarëve në Gafsa, i quajtur Comité de Soutien aux habitants du bassin minier de Gafsa (Lidhje për përkrahje të njerëzve nga zona e minierës në Gafsa), të cilën e krijoi grupi i Fejsbuk. për përkrahje.Në bloget, COS-MAUX-POLIS (Fr) shkruan dy postime: një për gjendjen dhe një tjetër për përgjigjen dhe dezinformatat nga ana e qeverisë së Tunizisë.Shkrimi në arabisht, Fatma-Arabika incidentin e quan si Revolucion të urisë. Ajo vendos disa probleme në kontekst, duke thënë:

منذ 5 جانفي 2008 تاريخ اعلان النتائج النهائيّة لمناظرة انتدابات كوادر وأعوان شركة فسفاط قفصة اندلعت جملة من الاحتجاجات التى مازالت تعصف بأم العرايس والرديّف منذ أكثر من ثمانية أسابيع يخرج شباب الرديف ليعتصم بالخيام ويعلن اضرابا مفتوحا عن الطعام رغبة منه في تحقيق حدّ أدنى من العدالة الاجتماعيّة ومطالبا بحقّه في التشغيل …امّا في أم العرايس فان الارامل اللاتي فقدن معيلهن في حوادث شغل بالشركة لازلن منذ أكثر من شهر يسكنّ خيمة امام أقليم أم العرايس لشركة فسفاط قفصة يطالبن بتشغيل أحد أبنائهن

Në 5 janar ndodhën seri protestash prej kur u paraqitën listat përfundimtare të atyre që do të jenë të punësuar në kompaninë e fosforit në Gafsa, të cilat akoma vazhdojnë në Al Redjef dhe Om el Arajes. Më shumë se tetë javë, një i ri nga Al Redjef proteston në tendë me grevë urie, me qëllim që të fitoj të drejta minimale nga e drejta shoqërore dhe të drejtën e punësimit. Në Om el Arajes, shtëpitë që i kanë humbur në fatkeqësinë e kompanisë, akoma jetojnë në tenda në provincë të Om el Arajas, të ndodhura në kompaninë e fosforit në Gafsa, ku ata protestojnë për punësimin e djemve të tyre në kompani.

Fatma gjithashtu paraqet edhe fotografi nga protestat.

Në ndërkohë, Karpediem-selim (Fr), paraqet postim të detajuar për brutalitetin e policisë ndaj grevistëve:

Les forces de l'ordre, qui sont présents par milliers, n'ont pas hésité à déployer des pratiques de barbares contre des citoyens qui demandaient un droit fondamental qui est le droit du travail : des coups de feu ont été entendues, des bombes lacrymogènes ont été jetées par centaines, des chiens de police traînaient dans toutes les rues de la ville, des manifestants ont été violemment battus en plein monde et des descentes policières nocturnes et musclées ont eu lieu, violant l'immunité des domiciles, qui a poussé plusieurs jeunes à fuir et à passer la nuit dans les montagnes entourant la ville. Un climat de frayeur a été instauré dans toute la ville en procédant à des intrusions menaçantes dans tous les quartiers assurant le bouclage total de la ville et l'arrêt de toute circulation…

Forcat policore, të cilat ishin të shumta, nuk hezituan të përdorin metoda barbare kundra qytetarëve të cilët i kërkonin të drejtat elementare të punësimit: u dëgjuan krisma armësh, hidheshin lotsjellës, nëpër rrugë patrullonin qen policësh, protestuesit ishin të rahur publikisht në mënyrë brutale dhe në mënyrë agresive bastisnin natën, duke ulur imunitetin e shtëpive [të qytetarëve], të cilët detyruan disa njerëz të rinj të lëshojnë shtëpitë e tyre dhe ta kalojnë natën në malet që e rrethojnë qytetin. Ekziston frikë e future në të gjithë banorët për shkak të akuzave për bastisje në të gjitha lagjet, bllokimin komplet të qytetit dhe ndalimin e të gjithë trafikut.

Brastos (Ar), shkruan për këta burgime, duke pyetur se kush janë krimet e tyre. Ai shkruan:

قلت انو هالاعتقالات شملت العديد من الناس .. سواء كانو مناضلين و كوادر نقابية محترمه .. والا حتى مواطنين “لا متسيسين” .. كل ذنبهم انهم قالو ياخي شبيها بلادنا غنيّة بالثروات ، و الفاقونات العام اثناش ن شهر وهيّ تحمّل في فسفاطنا و مشتقاتو .. و الاربعة و عشرين ساعة و نحنا نربشو في المناجم .. و فنينا اعمارنا فيها .. كيما فنوا اعمارهم الذين من قبلنا .. و الذين من بعدنا .. و بالرغم من هاذاكا نحن جواعى و بطالة ..
يمكن ذنبهم انهم المرّه هاذي قالو هالكلام بصوت مرتفع شويّة ..

Ata deklarojnë se disa njerëz janë të burgosur, përfshirë edhe aktivistët dhe përfaqësuesit e sindikatës, si edhe njerëz të cilët nuk kanë asnjë lidhje me politikën. Faji i vetëm i tyre është ajo që ata pyetën se pse kur vend ii tyre është i pasur me minerale, ata punojnë në miniera 24 orë në ditë, e rrezikojnë jetën e tyre aty, si dhe jetën e atyre që kanë ardhur para tyre dhe gjeneratave që pasojnë, ata janë ende të uritur dhe të papunësuar? Ndoshta është gabim i tyre që kësaj radhe ata i treguan interesat e veta publikisht?

Omar El Hyani i Blog Open Source [fr] raporton:

Fouad Mourtada, le premier prisonnier de Facebook, a été libéré par grâce royale à l’occasion du Aid Mawlid Nabaoui.

Enfin une happy end à cette histoire.

Mabrouk Fouad!

Fuad Murtada, i burgosuri i parë i Facebook, u lirua me faljen nga ana e mbretit gjatë Aid Mawlid Nabaoui.Më në fund një përfundim i lumtur i kësaj ngjarjeje.

Urime Fuad!

Zainabi.com [fr], blogu i parë që postoi lajmet, konstatoi:

La raison l’a emporté. Fouad Mourtada, le jeune ingénieur qui avait écopé de trois ans de prison pour avoir usurpé l’identité du prince My Rachid sur Facebook, a été enfin libéré. C’est pour moi une grande bonne nouvelle.

Arsyeja mbizotëroi. Fuad Murtada, inzhenjeri i ri i cili u dënua me tre vjet burg për shkak se imitoi identitetin e princit Mulaj Rashid në Facebook, më në fund u lirua. Për mua është lajmi më i mirë.

DigiActive shpejt feston, ai postoi një grafikë dhe thotë:

Kjo është një fitore e madhe për aktivizmin digjital. Falemnderit të gjithë juve që përkrahët kampanjën , si atë onlajn ashtu dhe atë oflajn!

Shkurt Komiteti për mbrojtjen e blogerëve, mbi të gjitha reagon shpejt ndaj postimit të Përfaqësimit ligjor të Global Voices:

Global Voices pohon që Fuad Murtada është liruar nga burgu me “pardon të plotë mbretëror”. Nëse kjo është e vërtetë, është një lajm fantastik për Fuadin. Por jo lajm i mirë për lirinë e të shprehurit apo Marokon, ndonëse, u desh falje mbretërore. A mundet dikush të konfirmojë këtë?

Në kohën kur e postoj këtë, nuk ka burime lajmesh që raportojnë për lirimin e Muratdës.

( imazhi i marrë prej planete vivante)
Мari Sofi (në frëngjisht) dhe Tomavana (në maglash) i vendosin arsyet për dëmet e mëdha të cilat provokohen nga ciklonet në Madagaskar.

Sipas Tamavanës (mg):

“ny orana[..], fisondrotry ny haavon’ny ranomasina [..], ny onja ateraky ny rivomahery [..] sy ny rivotra [..]no tena fototr’ireo fahasimbana ”

Reshjet atmosferike [..], ngritja e nivelit detar [..], fuqia e gjatësive valore oqeanike të provokuara nga stuhia [..] dhe era e fuqishme [..] janë 4 nga arsyet kryesore për shkatërrim.

Mari Sofi sqaron se (fr):

au nombre des victimes corporelles, souvent important (environ 6 000 décès chaque année), s’ajoute un nombre de sans-abri [..]; les habitations y sont généralement très loin d’une conception paracyclonique adaptée [..]. Les conséquences économiques peuvent également être liées à l’interruption des liaisons aériennes et maritimes ou aux dégâts portés aux réseaux divers (eau, téléphone, électricité) […]parmi les atteintes portées à l’environnement, on distingue les effets directs (destruction de forêts par les vents, dégâts des inondations, etc.) et les effets indirects (pollution des côtes par un naufrage, effets dus à un accident industriel ou technologique, etc.)

Shpesh herë jo vetëm humbja e njerëzve është e rëndësishme (mesatarja 6.000 viktima në vit), me rëndësi është që dikush ta merr parasysh edhe numrin e njerëzve pa kulme mbi kokë […]. Me gjithë preventivën e ciklonit shtëpitë në numrin më të madh të rasteve nuk planifikohen [..]. Pasojat ekonomike në llojit të këtillë të katastrofave njëjtë kanë rol të rëndësishëm në pasojat indirekte: ndalesë e fluturimeve komerciale, shkatërrim i energjisë elektrike, linjave telefonike dhe ujësjellësit [..] nga pikëpamja ekologjike, dëmet mund të jenë direkt (shkatërrime të pyjeve, përmbytje), por edhe në mënyrë indirekte, ndotjet e paraqitura nga qarkullimet e mëdha të vaporëve, fatkeqësi industriale dhe të tjera…

Xhoan përmend shumë оrganizata për ndihmë dhe shpëtim në të cilat mund të dhurohet për viktimat e cikloneve të fundit.

Tregimet ne videot e Usniko (Usnico) janë shumë interesante dhe mirë të përpunuara: një video tregon për aksidentet e përmbytjeve të afrikanëve, ndërsa tjetra, vetë titulli tregon: Përleshjet e kanë lënë Çad në gjendje të rëndë. Në blogun LookingGlassLand mund të gjinden video të llojllojshme, të mbledhura nga Internet arkivi i filmave , ndër të cilët janë: Rrëfyesi kamerunas i ngjarjeve në Jaounde [FR], video promovuese e spektaklit të bukurisë në Uganda [EN], video në të cilën fotoreporterja italiane Karla Kineli tregon përvojën e saj nga fotografimi i grave prej Burkina Faco [IT].

VCD-të nigeriane në kvikoe nga Paul Keler .

Në shumë vende afrikane ekzistojnë produksione të filmave të suksesshme. Në mes tyre është Nolivud, produkion filmik Nigerian. Kulture Klash International prezanton videon e radhës për konferencën organizative të produksionit filmik Nigerian, ku diskutohet për shpërndarjen amerikane të filmave në Nolivud. Nëse dëshironi të dini më tepër për Nolivud dhe videot e saj, journeymanpictures ka dokumentar të vitit 2005 në të cilin është i sqaruar procesi i krijimit të filmave me buxhet të ulët dhe unik.

Shfrytëzuesi i JuTub, riplet, ka të vendosur në dy pjesë dokumentarë për artistin Isa Nuphaga (Issa Nyaphaga) nga Kameruni. Film ii Kris Hill, mundëson që artisti ta tregon tregimin e tij se si ka mësuar të vizatoj në fshat me stil tradicional, si u bë karikaturist politik dhe u akuzua për injorimin e censorit, e cila solli deri te strehimi i tij në Francë, ku më vonë foli në dobi të azileve para parlamentit francez me rastin e 50 vjetorit e Kuvendit të Gjenevës.

photo via GAZETY_ADALADALA

Cikloni tropikal Ivan tani më është larguar nga Madagaskari duke lënë pas vetes disa regjione në rrëmujë dhe mijëra njerëz pa shtëpi. Të dhënat zyrtare nga autoritetet raportojnë se ka 2 te vdekur dhe 15,000 njerëz pa shtëpi. Duke marrë parasysh se Cikloni Ivan është klasifikuar si një stuhi shumë e ashpër me erë të fuqishme e cila arrin shpejtësi deri më 137 km/h, shumë njerëz po pyeten sa mund të jetë raporti final për viktimat dhe dëmet. Siç theksohet këtu , intensiteti i fuqisë së erës është ngjashëm me atë të Uraganit Katrina.

Një bloger reagon në lidhje me raportin e përkohshëm zyrtar (fr):

” Alors que des milliers de personnes ne sont pas recensées habituellement, comment peut-on savoir qu’il n’y a que deux morts à déplorer après un phénomène de cette ampleur ? Constat dérisoire lorsque l’on connaît l’état de l’habitat de ces régions”

Si mund të jemi të sigurt se ka vetëm 2 viktima në një katastrofe të tillë kur e dimë se mijëra njerëz nuk janë të regjistruar në regjistrimin e përgjithshëm? Kjo është një deklaratë qesharake kur dihet gjendja aktuale e banimeve në regjion.

Përpjekjet për shpëtim, të prira nga agjencionet qeveritare siç janë Apipa ose BNGCR dhe OJQ, shkomë përpara edhe pse komunikacioni dhe transporti janë akoma shumë të vështirësuara.

Rrjedha e informatave në radio dhe në internet ishte e padëgjueshme duke pasur parasysh madhësinë e fatkeqësisë e cila shpesh zgjat ndërprerjen e mjeteve të komunikacionit. Njerëzit ndanin informata nëpërmjet telefonatave ose SMS porosive kur ishte e mundur, bile edhe në bloge, forume online, etj.

Një përpejkje e guximshme u drejtua nga Joan e cila mblodhi të gjitha azhurimet e disponueshme të çfarëdo formati në lidhje me ciklonin Ivan në një vend qendror. Kjo bëri të krijohet një hartë e ndërsjelltë të raporteve më të azhuruara në disa vende.

Ngjashëm, planete vivante kishte mundësi të azhurojë situatën shpesh dhe kështu që ndërtoi një plan për aglomeratet e dëmtuara dhe publikoi këtë slideshow të mrekullueshëm:

| View | Upload your own

(via http://planetevivante.wordpress.com)

Kjo bëri që raportet, të cilat blogerët shpejt i publikuan të jenë kontradiktorë.
Ne shkruajtëm më herët se 9 persona ishin zënë nën gërmadhat e Hotelit Antsara në Sainte-Marie dhe u raportuan si të vdekur. Kjo informatë ishte transmetuar nga disa radio stacione dhe gazeta para se të informonte pushteti. Gëzohemi që të 9 personat janë mirë. Jentilisa paralajmëron (mg) për rrezikun e përhapjes së shpejtuar të informatave të pakonfirmuara. Një sqarim për raportet kontradiktore mund ta gjeni këtu.

Mungesa e informatave kthyese dhe mbi të gjitha vështirësia për të komunikuar dhe për të siguruar përgjigje të shpejtë (urgjente) diskutohen nga Tomavana (mg). Ai pyetet përse nuk ka një ekuivalent pa pagesë me 911 edhe në Madagaskar.

Të siguruarit e veglave për ndjekjen e ciklonit dhe prashikimin e rrugës së tij u sqarua (ilustrua) nga Harinjaka.

Pasojat afat shkurte dhe afat gjatë është vështirë të parashikohen, por shumica prej parashikimeve janë pesimiste. Vërshimet kanë filluar edhe në Antanarivo. Siç shihet në fotoblogun e avylavitra, ka arsye për brengosje edhe në kryeqytet.

Ja një video e postuar nga avyalvitra e cila ilustron ngritjen alarmuese të lumit Ikopa në Antananarivo, i cili pushton pasuritë e patundshme në disa vendbanime.