Me luftën e cila ka marr vrull në Gaza, informatat nga lajmet që u shfaqën në fillim të këtij muaji për dërgimin jashtëzakonisht të madh të armëve nga Shtetet e Bashkuara për në Izrael nëpërmjet të limanit privat grek Astakos shkaktuan zhurmë edhe në mes të bllogerëve grek. Ata kanë shfrytëzuar Tviter të hetojnë në lidhje me rastin dhe të bëjnë presion ndaj qeverisë për ta ndaluar transferimin.

Shpërndarja e municioneve ishte ndërprerë, menjëherë pasi që qeveria greke u sulmua nga partitë opozitare dhe Amnesti International bëri thirrje për embargo të armëve.

Në fillim, burime zyrtare kundërshtuan nga agjencia e lajmeve ndërkombëtare Rojters nga 9 Janari. Por, ajo ishte zbuluar nga ana e shfrytëzuesve të Tviter dhe e hetuar që kur Indy.gr – një degë ë grupit Indymedia Athens – siguroi përkthim të artikullit në greqisht.

Ishte paraqitur ideja që të organizohet embargo në liman dhe pastaj kjo plotësisht ishte transmetuar në Tviter:

itsomp: http://is.gd/f8Wa A mundet ne të organizojmë embargo në Limanin Astakos? Vetëm në anijet amerikane dhe izraelite…

Disa transmetuan kërkesa direkt deri te Ministri grek i punëve të jashtme, ueb ekipi i të cilit udhëheq me akauntet e Tviter:

magicasland: @Dora_Bakoyannis τι γίνεται με το φορτίο του Αστακού; Δε θέλουμε εμπλοκή της Ελλάδας στο μακελειό της Γάζας

Duke e ndërpre praktikën e mëparshme, që të mos bisedojnë nëpërmjet të Tviter, ekipi i Ministrit u përgjigj drejtë për së drejti:

Dora_Bakoyannis: @olrandir, @asteris, @gtzi, @magicasland, Απάντηση ΝΜ και για Αστακό, http://tinyurl.com/9ts6xw

Linku dërgon deri te deklarata oficiale e Ministrit, ku qëndron se transportimi i armëve përmes Astakos ose limaneve tjera greke “nuk është pyetje” dhe në mënyrë të paqartë i mohon burimet gazetareske për të kundërtën.

Megjithatë, bllogeri Odysseas deri atëherë e kishte vendosur kërkesën për ngarkim në ueb faqen federale të SHBA-ve:

Στην παρακατω παραπομπη θα βρειτε το σημα που εξεδωσε το Αμερικανικο ναυτικο για μεταφορα πολεμικου υλικου απο το λιμανι του Αστακου στο Αστοντ του Ισραηλ. Το φορτιο υπαρχει ηδη και περιμενει αναδοχο μεταφορεα.

Kështu shfrytëzuesit e Tviter vazhduan me presionin, pavarësisht nga mospranimi zyrtar:

magicasland: @Dora_Bakoyannis και η αμερικάνικη σελίδα που αναφερει το φορτιο τι είναι τότε;

Ditën vijuese, mediat për shtyp lajmëruan se transporti nëpërmjet të rrugës me anije ishte pezulluar. Ky lajm, gjithashtu, ishte paraqitur shpejtë:

myrto_fenek: Αναβλήθηκε, λόγω των συγκρούσεων στη Γάζα, η αποστολή πολεμοφοδίων μέσω του Αστακού

Bllogeri magicasland.com përmbledh rezultatet:

Σημερινή δημοσίευση του ΑΠΕ αναφέρει ότι αναβλήθηκε η μεταφορά του φορτίου των 325 κοντέινερ με πολεμοφοδία από τον Αστακό στο λιμάνι Ασντοντ [..] Το μόνο σίγουρο είναι πως το φορτίο θα μεταφερθεί κάποια στιγμή. Αρκεί όμως να μη μεταφερθεί τώρα και από εδώ.

Bllogeri coolplatanos kërkonte edhe më tej, duke zbuluar edhe një kërkesë shtesë për dërgim të armëve me anije, duke përsëritur se kërkesa origjinale është pezulluar:

έχει υπάρξει και προγενέστερη προκήρυξη ναύλωσης με ημερομηνία ανάθεσης της σύμβασης την 6η Δεκεμβρίου του 2008 (πρώτη δημοσίευση μάλλον στις 4 Δεκεμβρίου) πάλι από το αμερικάνικο πολεμικό ναυτικό. Αυτή η ναύλωση αφορά και πάλι πυρομαχικά και μεγαλύτερο όγκο φορτίου, αφού ζητείται πλοίο ελάχιστης χωρητικότητας 989 TEU’s[..]

Πάντως σήμερα 13 Ιανουαρίου και ώρα 9:05 am (Αμερικής φαντάζομαι) υπάρχει ενημέρωση στη σελίδα του μειοδοτικού διαγωνισμού για τη ναύλωση του πλοίου που αφορούσε τα 325 κοντέινερ και η ένδειξη ότι “ακυρώθηκε προς το παρόν”.

Τις παραπάνω ναυλώσεις τις έψαξα μέσω google αυτοσχεδιάζοντας [..]

Në ditën ndërkombëtare të homofobisë (IDAHO), bashkitë japoneze KGBT organizuan disa ngjarje dhe aktivitete rrugore në disa qytete në vend. Me moton “Po për diversitetin seksual”, grupe të ndryshme treguan porosi me të cilat promovuan bashki në të cilën dallimet dhe diversiteti janë të pranuara dhe të respektuara.

Blogeri 2in20 nogoya lajmëron për sukses [ja] të ngjarjes për IDAHO në rrugët e Nagoya. Blogeri Endomameta, njëri ndër organizatorët aktiv të Idaho-net, si edhe në ngjarjet në IDAHO në Jakohama dhe Tokio, përshkruan se çka ka ndodhur në Jakohama:

横浜は革命的(？)だった。開始直前から、おっちゃん連中に絡まれた。
昼間からワンカップ片手、というようなおっちゃんたち。
「なんだ、これ。同性愛って、なんだよ？それ？」
げげげげー怖いかもとか思いながら説明すると

「おまえ、そんなの、当たり前だろう！？同性愛だのなんだのって、愛があれば、おまえ、それでいいに決まっているだろう！？」とかって半分怒り出す。ものすごく肯定的、なんである。

「だから、それをいおうとしているんです」とかいうと、おっちゃん、ものすごく応援してくれる。

[…]

そして、おっちゃんが、とうとうマイクを握る(！)

「通行中のみなさん！同性愛ってきいて、どう思いますか！？同性だの、異性だのって、愛というのは安らぎがあれば、それで大事なことだとは思いませんか？？」

Ngjarja për IDAHO në stacionin Shinuku, Tokio

Blogeri DASS, i cili gjithashtu ishte në ngjarjen në Jokohama, shkroi:

宣言があった１９９０年って、意外と最近だったんでビックリしてます。
これがなかったら、ゲイの環境って今よりも厳しくて自分の生き方はどうなってたんだろう、海外で認められている同性婚やパートナーシップなんてなかったかも、そんなことを思いながら見てました。

[…]

行ってみて思うのはすぐには何か変るわけではないけど、こういったことが出来るようになったってことは、１９９０年には想 像もつかなかったことなのかなと思います。こういった活動が許されるのも昨今の近隣の国の状況を見ると、恵まれてるのかもしれません。僕はヘタレだから表 だった活動は苦手です。でも、頑張っている人は応援したいなと思って行ってきました。自分の街でもこういったことが行われるようになったのはやはりうれし いです。

Nga Kobe, akaboshi lajmëron për aktivitetet e IDAHO nëpër rrugë dhe paraqet seri të fotografive dhe videove (këtu dhe këtu), të cilat përfshinë realitetit e hidhur të bashkisë japoneze dhe eksperiencën të disave nga pjesëmarrësit.

Video nga akaboshi me titull “realiteti i hidhur”

Blogeri Novkun (Akasuki Jasunobi) shkruan për paradën gej në Kobe, e cila u mbajt një ditë para IDAHO:

神戸のパレードは、札幌・東京・大阪のようなLGBT当事者による団体がすべてを主催するという形ではなく、「神戸まつ り」という全市的なお祭りのパレードの一グループとして参加する形をとっています。パレードも各地によって色々な形態が出てきて、参加者としても選択の余 地が出てきたのは、よいことだなぁと思います。どこが優れているというのではなく、あくまで並列な形でね。

Marujama Tenoru, bloger produktiv i temës LGBT, i pasqyroi ngjarjet dhe e diskutoi situatën e bashkive LGBT në Japoni:

＜差別＞あるいは＜偏見＞といった言葉で、つい簡単にくくりたくなってしまうが、実際のところ、日本では、そうした言葉がふさわしいのかどうか、微妙な感じもする。
たとえばイランでは、累計”数千人”という”規模”で同性愛者が”処刑”されてきたと伝えられているなど、徹底した差別がある。差別などという”生やさしい”表現では済まないだろう。”虐殺”と言い換えても良さそうだ。まさに、同性愛者を根絶やしにしようとしている。

比べてしまえば、日本の同性愛者／LGBT（レズビアン・ゲイ・バイセクシュアル・トランスジェンダー）に対する差別・ 偏見は、炙り出されて殺されることなどない分、まだ”まし”なほうだと呑み込んで、事を荒立てずに静かにしておれば良いではないか———と考える当事者が 少なくない。目立った活動には及び腰になって、傍観者に徹しようとする。
同時に、同性愛者／LGBTではない多数の人たちは、当事者の気持ちが読めていないこともあり、いったい誰がどんな差別をしているのか———と訝しげな 表情を浮かべたりもする。そもそも、日常の場面で同性愛者に出くわすことなど滅多にない非同性愛者／非LGBTの人たちの感覚からすれば、身に覚えのない 言い掛かりを付けられているような気分になるような人たちも、中にはお出でになるかも知れない。

[…]

日本では、いわゆる＜ゲイリブ＞が、当の同性愛者／LGBTからも敬遠されてきた風潮は、いまでも健在かと想う。もちろん、とても残念なことではあるが。

[…]

敬遠派には、ゲイリブ派の行動が、取って付けたようにわざとらしく映るに違いない。火のないところに、わざわざ火を点けて、火事だ火事だと大騒ぎをしているかのように。
しかし、本当のところはそうでなく、ゲイリブ派は、日本でも声を上げ、きちんとやっておかなくてはならないことを、真剣にやろうとしているだけだ。
つまり、たとえ同性愛者／LGBTの誰かが、黙っておとなしく隠れていることなく、素のまま、ありのままの自分として生きようと決断しても、同じ人間とし て、非同性愛者／非LGBT（＝異性愛者／ヘテロセクシュアル）たちの只中にあってさえ、臆することなく平気の平左で生きられるように、また、こと左様に 生きやすい世の中にしたいと念じながら。
求めるところは単純で、要するに意想の転換である。

Me 2 maj 2008, cikloni Nargis e goditi Mianmarin (Burma), duke shkaktuar dëme të mëdha me 38 491 të vdekur dhe 27 838 të zhdukur. Situata llogaritet si kritike në çdo shtet tjetër, megjithatë qeveria e armatosur ose hunta, e cila është në qeverisje, e kufizoi hyrjen e ndihmave ushqimore, vullnetarëve, mjekëve ose përgatitjes, me kërkesë që të gjitha donacionet të kalojnë nën kontrollin e tyre dhe me kufizim të dhënies së vizave turistike. Sipas Burma Njuz, burim lokal onlajn për informata, hunta gjithashtu ka vendosur rregulla për gazetarët se si të lajmërojnë për ciklonin, duke i kufizuar komunikimet e tyre, veçanërisht për lajmërimin e trupave të vdekur ose lajmërimin e ndihmës së pamjaftueshme për viktimat nga cikloni.

Edhe me gjithë këta kufizime për sjelljen e kamerave dhe fotografimit, megjithatë disa njerëz dolën për ta incizuar nivelin e dëmeve. Pas së gjithash duket që mosdëgjimi i tyre nga hunta për lajmërimin e ciklonit është i lidhur me ironinë e tyre ndaj huntës, për shkak se nuk i ka boshatis fshatrat e goditura edhe atëherë kur ishte e vetëdijshme për cikonin e pashmangshëm dhe shkatërrimin e mundshëm. Videot vijuese, të vendosura nga shfrytëzuesi JuTub aungsajapji, mund të ndikojnë të njerëzit e ndjeshëm: ata janë shumë grafikë, përfshijnë trupa të vdekur dhe duhet të shikohen me mature dhe leje nga të rriturit:

JuTub shfytëzuesi AfterNargisYgn vendosi seri të videove, të cilat përfshinë fotografi nga efektet e ciklonit në Jangon, qytetit më të madh në Mianmar, i njohur më herët si Rangun. Njerëz që largojnë drunjtë të rrëzuara, si lëvizin nëpër ujëra, i thajnë shtretërit e tyre, veshje dhe përfundimisht si tentojnë të pastrojnë dhe të vazhdojnë më tutje.

JuTub shfrytëzuesi Burma4u vendosi video me pasojat në Latbuta, të mbushur më viktima nga cikloni Nargis në strehimore, të cilët tentojnë të lejnë përderisa mendojnë çka do të ndodh me ata në një të afërme të ardhme të afërt dhe të largët.

Video për të ardhmen e njerëzve nga Burma është vendosur nga mjoçitMjanmar, edhe një JuTub shfrytëzues i cili vendosi video me titra në gjuhën angleze, në të cilën intervistohen njerëzit e mbijetuar nga Laputa dhe kampe refugjatësh nëpër rrugë: donacione me oriz dhe veshje për fëmijë, iniciativa private të bëra pa këshillin shtetëror për paqe dhe zhvillim e cila qeveris atje. Në ndërkohë, fotografi nga Burma Njuz tregon ndihmë e cila duket sikur është nga Kryqi i kuq se si shitet nëpër rrugë, ndërsa duhet ët ju jepet refugjatëve.

Videoja vijuese, gjithashtu nga aungsajapji e tregon përvojën e njerëzve në kampet e refugjatëve, donacionet e organizatave private: nga njerëzit dhe shitoret, arritja e gjeneralit ushtarak, duke sjellë premtime në vend të veshjeve, ushqim apo ujë. Ata u thanë refugjatëve se njerëzit të cilët kanë vdekur, kanë vdekur për shkak të karmës së keqe dhe se ata është dash ta llogarisin veten për të lumtur për shkak se kane jetuar. Dhanë disa propozime për grupim në mes veti nëpër fshatra dhe pas kësaj u larguan. Videoja është e titruar në gjuhën angleze që më mirë të kuptohen ngjarjet:

Në blogun JuTub të theksuara janë përpjekjet e video bashkive për ndihmë në Mianmar, ndërsa janë përpjekur edhe rrjetat për lajmërim dhe iniciativa private të cilat e dokumentojnë ciklonin dhe u mundësojnë botës të dijë se çka ka ndodhur me shtetin e vogël aziatik. P. sh.: Najtvoçer1982 nga Holanda deklaron se për çdo marrëveshje të pranuar të videove në videot e tij, ai do të donoj 5 dollarë në kryqin e kuq, kurse nëse videoja është e mirë do të donoj nga 10 dollarë:

Global Voices Online furnizon me reportazhe gjithëpërfshirëse të katastrofës dhe grumbullon informata nga burime të ndryshme nga Minamari dhe jashtë për ndodhitë për furnizim me ushqim, ujë dhe situatën e refugjatëve përderisa numri it ë zhdukurve vazhdimisht ritet. Mos nguroni ta vizitoni faqen speciale për gjendjen e ciklonit në Mianmar dhe ti lexoni postimet nga ekipi vullnetare-autor të cilët shkruajnë me përkthime nga bloget burmane, duke informuar nga dora e parë për jetën në Mianmar tani. Gjithashtu mund ta ndiqni furnizimin tonë për Mianmar në Tviter.

Me 17 maj do të mbahet ditë globale për viktimat në Burma, në të cilën ftohen njerëzit të ju përcjellin tjerëve për krizën në Mianmar, kurse disa tani më organizojnë ngjarje për grumbullimin e gjërave.

Arsham Parsi Arsham Parsi është themeluesi dhe drejtori i organizatës së homoseksualëve iranian i cili gjendet në Toronto, Kanada. Ai na foli për pjesëmarrjen e homoseksualëve iranian në sajber-sferën, propozime dhe projektet e tyre.

Si e vlerësoni pjesëmarrjen e blogeve homoseksuale në blogosferën iraniane? A ka shumë bloger të cilët flasin për homoseksualitetin e tyre?

Po, ne kemi shumë bloger Iranian LGBTIQ, dhe shumica e tyre jetojnë brenda në Iran. Ata kanë pseudonime dhe shkruajnë si anonim, gjë e cila është më e sigurt për ta, por ndonjëherë qeveria i gjen nëpërmjet të IP adresave të tyre. Por ata ekzistojnë dhe janë shumë aktiv.

Si e shfrytëzoni internetin, duke përfshirë bloget deh video filmat, të bisedoni për homoseksualitetin Iranian?

Interneti është njëri ndër veglat komunikuese më të rëndësishme. Pa internet organizata jonë nuk do të mundeshe të bënte shumë punë. Ne nuk kemi përfaqësues në Iran për shkak se frikësohemi për sigurinë e tyre, ne nuk duam të ju bëjmë probleme. I përcjellim bloget e tyre dhe ajo është një ndër burimet tona. Interneti është dhuratë për ne.

Si janë reagimet iraniane për veb faqet/bloget tuaja? A ka ndonjë dialog në mes njerëzve që janë homoseksual, dhe njerëzve të cilët homoseksualitetin e llogarisin si “mëkat” ose “sjellje amorale”?

Ka reagime të ndryshme. Ne pranojmë shumë porosi me urrejtje, dhe gjithashtu shumë porosi me përkrahje. Në bloget e homoseksualëve Iranian, ata kanë dialogë me njerëz të tjerë, dhe ndonjëherë blogerët u kushtojnë vëmendje këtyre problemeve. Por përfundimisht, njerëzit u ndruan shikimet e tyre në disa vite të fundit.

A ka ndonjë forum onlajn ku homoseksualët iranian i këmbejnë idetë e tyre ose lënë komente?

Ne kemi revistë, Sherag. Gjithashtu ekziston edhe forum për homoseksualët Iranian. Ai filloi me punë para disa muajve. Por bloget janë më të zakonshëm.

Si e shikoni ju situatën e homoseksualëve ne Iran? A janë ata të involvuar në sajber-sferën me qëllim që të shprehin veten?

Ashtu siç thashë, shumë punë kanë ndërruar. Kujtohem para disa vitesh, askush nuk bisedonte për të drejtat tona, por tani mund të gjenden me mijëra faqe onlajn. Sipas tyre, ata nuk mund të kenë lidhje fizike të lirë, por ata ekzistojnë dhe tentojnë të jenë aktiv. Unë tani mendoj, pyetjet për homoseksualët iranian bëhet pyetje për të drejtat e njeriut.

Kur i shikojmë bloget e homoseksualëve Iranian dhe lezbikeve, a ballafaqohen ata me lloje të ndryshme të vështirësive?

Kuptohet që po, krejtësisht është e ndryshme. Ata kanë situatë të ndryshme. Lezbiket janë më të padukshme, ndërsa ajo është për shkak të mungesës gjenerale të të drejtave të grave në Iran. Ne nuk kemi shumë bloge lezbikesh, edhe ata për të cilat di, janë aktiv në tentim që të tregojnë se lezbiket gjithashtu ekzistojnë. Ne kemi gazetë onlajn për lezbiket, Hamjens-e men. Kjo është gazetë e parë për lezbiket iraniane.

A keni ndonjë projekt, koment ose ide që ta ndani me ne?

Ne ekzistojmë, por nuk mund të flasim haptas. Ne duhet të përkrahemi njëri me tjetrin. Ajo është tatimi i lirisë sonë.

Me 17 maj u zhvillua dhjetëvjetori i Antimili sonoro [es], ngjarje e organizuar nga ana e Rrjetit të të rinjve si mënyrë e shpërndarjes së fjalës për rezistencën e mandatit ushtarak në Kolumbi nëpërmjet muzikës. Data u festua më koncert dhe gjithë muaji ishte i mbushur me konferenca, biseda dhe marshe për përkujtim të lëvizjes dhjetëvjeçare të organizatës rinore mosbindje dhe lëvizje rezistuese civile. Ua tregojmë thirrjet e ngjarjes, klipet promovuese dhe video të shkurtë nga një ngjarje e ska-bend në koncert.

Rrjeti rinor e organizoi festivalin e tyre anti-ushtarak në ditën ndërkombëtare, duke promovuar “Vetëdijen kundërshtuese”, me qëllim që të ndalohet shërbimi i detyrueshëm në afat ushtarak [es], me çka sqarojnë se individualët besojnë se vrasja e qenieve njerëzore, bile edhe në ushtri, është e gabueshme. Ka deklarata nga njerëz te rinj të cilët refuzojnë të shërbejnë në ushtri, siç mund të shikoni nga deklarata e Gustavo Monro [es], i cili është rekrutuar kundra vullnetit të tij dhe më vonë izoluar nga shokët dhe familjarët për shkak të kundërshtimit të tij që të jetë pjesë e ushtrisë. Grupi anti-ushtarak i sqaron qëllimet e veta dhe besimet në këtë shkrim në gjuhën angleze, i cili mund të gjendet në Majspejs faqen e tyre.

Fillimisht, ftesa për koncertin këtë vit, e titulluar në gjuhën angleze:

Fushatë virale në JuTub për promovimin e ngjarjes:

Për në fund, nga koncerti, video me kualitet të ulët e incizuar nga telefon celular nga ngjarja e ska-bendit Ron Dajmon, i cili e këndon këngën Fqinji. Nëse ju pëlqen, mund ta vizitoni linkun e mëparshëm nga emisioni real në MTV të Amerikës Latine dhe të votoni për ata!

Vetëm një kujtim i shkurtë se këta dhe të gjitha videot tjera qytetare të treguara në Global Voices mund të shikohen në JuTub kanalin tonë. Mos nguroni të na kontaktoni, të na dërgoni videot tuaja ose dërgoni imejl me link deri te videot dhe sqarim të shkurtë pse është e rëndësishme të tregohet në faqen tonë. Ju faleminderit!

Kirus Farivar është bloger, gazetarë dhe shkrimtarë i cili jeton në SHBA. Ai aktualisht punon në librin për ndikimin e internetit ndaj shoqërisë. Kirus shkruan për ndikimin e internetit në Iran, Senegal, Korenë Jugore dhe Estonin. Së fundmi ai ishte në Iran i bëri disa fotografi nga qilimat Iranian, ushqimi, ndërtesat dhe natyrat.

Pyetje (P): Së fundmi e vizituat Iranin pas shumë vitesh. A ishte tronditje kulturore për ju? A ekzistonte dallim midis asaj që ju e mendonit dhe asaj që e njihe për Iranin në realitet?

Përgjigje (A): Irani aspak nuk ishte tronditje kulturore. Ishte shumë afër asaj që e prisja në aspektin kulturor. Megjithatë unë jam rritur në familje gjysmë iraniane në Kaliforni. Iranianët janë njerëz shumë mikpritës dhe c135doherë duan ti ndihmojnë dhe ta presin anëtarin e familjes si unë, të cilat asnjëherë nuk e kanë vizituar Iranin.

P: Ju shkruani libër për internetin ndaj shoqërisë. Një e katërta e librit është për Iranin. A do të mund të na e sqaroni këtë projekt?

A: Unë shkruaj libër për historinë dhe efektet e internetit në katër shtete të botës, në mes ë cilave Estonia, Irani, Senegali dhe Korenë Jugore. Libri studion lidhjen në mes historisë politike dhe ekonomike të këtyre vendeve me ardhjen e internetit. Ajo do të publikohet nga Rutgers University Press (SHBA) në vjeshtë/dimër të viti 2009.

P: Përse i zgjodhët këta katër vende për librin tuaj?

A: I zgjodha këta vende për shkak se çdonjëra nga këta paraqet përvojë shumë të ndryshme kur është fjala për internetin.

Senegalin, për shkak se është vend nga Sub-Saharan Afrika, dhe sidoqoftë në krahasim me vende të tjera të rajonit është i qëndrueshëm politikisht dhe ekonomikisht. Do të duhet të arrij për depërtimin e madh të internetit, por megjithatë ky nuk është rasti.

Estonin, për shkak të ndryshimeve të shpejta që i bëri prej kur u nda nga Bashkimi Sovjetik në vitin 1991. Ajo u ndërtua në vend në të cilin mezi kishte komunikim me botën e jashtme në vitin 1991 në vend të i cili ka më shumë celularë se sa banorë.

Korenë Jugore, për shkak se ka numër më të madh të shfrytëzuesve të internetit në botë dhe e ka gjerësinë proporcionale më të madhe dhe më të gjerë (bandwidth) në botë. Si ndodhi kjo?

Iranin, për arsye personale, por edhe për shkak se është interesant të ndjekej se si interneti, teknologjia përçarëse, përputhet me teokracinë dhe mendimtarët demokrat herët në shekullin e 21.

P: A ke gjetur diçka të përbashkët në këta vende?

A: Kam gjetur elemente të përbashkëta në atë se interneti deri më tani ka efekte dinamike ndaj historisë bashkëkohore në çdo vend. Bile edhe në vendin si Senegali, interneti është mjaftë i lirë deri në pikën ku bile edhe fëmijët më të varfër nga Dakar me mbledhje të parave nga tre, katër fëmijë mund të lejojnë të ndajnë qasje në makinë në internet kafetë, rregullisht nga një orë në ditë. Çdonjëra nga këta vende mund të duket e ndryshme pa zmadhimin e numrit të shfrytëzuesve të internetit.

P: A mendon se bloget kanë ndikim të vërtetë ndaj mediave iraniane dhe shoqërisë?

A: Mendoj se bloget kanë ndikim ndaj Iranit, por pyes se sa mund të ndikojnë tani kur shumë bloge janë të filtruar dhe gjerësia është e ngadalshme. Sigurisht, shumë Iranian dinë se sit ë shfrytëzojnë proksi dhe vegla të tjera për t’ju shmangur bllokimeve, por prapë se prapë qëndron fakti se shumë mendimtar të rinj Iranian dhe shkrimtar patjetër të largoheshin nga viti 2001, me çka pyes kush janë fituesit dhe humbësit në këtë rast. Përgjigja nuk është e qartë.

P: A njoftuat ndonjë bloger në Iran? Cilat ishin sfidat për siber aktivizmin?

A: Nuk kam njohur bloger në Iran, por e njoftova Shahram Sharif nga ITIran.com dhe Sian Tabesh nga Vikipedia persiane. Më parë kam biseduar me shumë bloger nëpërmjet telefonit dhe mesenxherit, por për fat të keq nuk jam takuar me asnjërin nga ata. Është shumë rëndë për siber aktivistët, bile ehe për ata të cilët jetojnë jashtë Iranit, të flasin kundra qeverisë dhe të ndjehen të sigurt.

P: Si ishte përvoja juaj personale në surfin dhe shfrytëzim të internetit në Iran? E ngadalshme, e filtruar…?

A: U vendosa te gjyshja ime, e cila edhe pse jeton në Teheranin verior nuk kishte qasje në internet në apartamentin e saj. Në kohën që unë qëndrova dy javë vetëm njëherë e shfrytëzova internetin nga internet kafeja në hotelin Aeman në Esfahan. Munda të bëj skajp thirrje në SHBA pa asnjë problem. ME këtë që thash, unë kisha qasje shumë të kufizuar të internetit në iPhone – çudi, e vetmja faqe të cilën mundesha ta hap pa asnjë kufizim ishte faqja e Njujork Tajms.

Autorët e blogut të mediave maqedonase Komunikacii.net, e analizuan shfrytëzimin i internetit dhe mediat e reja për herë të parë nga ana e partive politike për fushatat e tyre për zgjedhjet e parakohshme parlamentare, që do të mbahen me 1 qershor, 2008.

Ekspertët për media Sead Xhigal dhe Darko Buldioski bënë analizë të përbashkët për pjesëmarrjen e internetit për të dy partitë udhëheqëse, VMRO-DPMNE dhe partia opozitare, SDSM:

Mirë: Bloget, YouТube kanalet, MySpace, Facebook, Hi5, etj.
[…]
Mirë: Video, audio, dokumente, komente, etj.

Shumë, nëse jo edhe gjithë materiali të cilin e japin për fushatën mund të gjendet edhe onlajn. Rregullisht të përmbushura (supozojmë, ashtu na duket, jo sepse e kontrollojmë për çdo ditë  dhe evidentues, shumë kursime të parave.) Gati të gjitha materialet janë të vendosura në ndonjë servis onlajn pa pagesë, që sigurisht deri në një masë të caktuar është hap i mençur.

Keq: Aspak, por vërtet aspak nuk ka “social” në këta nevojat e tyre të mediave sociale. Përmbajtja e blogeve origjinal është e drejtuar për në foltore, për dokumentare të cilat lëshohen në TV me logo PPP, për mediat tradicionale, për analist, gazetarë dhe për një grumbull vendesh tjera, vetëm që nuk janë për në blog. Postime të gjata, drejtim te publike të ndryshme në çdo postim, postime pa asnjë përvojë ose komentim personal, të paktën për atë se si kanë kaluar në tubim, pa atë që blogun e bën blog: individualiteti, personaliteti. Video klipe të cilat janë të bëra për të TV dhe jo për vloge, fushata të cilat origjinal janë për shtyp viral e jo për dërgim nëpër internet dhe fotografi si dekorim, dhe jo si ndonjë informatë transparente e cila do të hedh dritë në kandidatët e vetë. […]

Sigurisht, si pasojë e saj bloget nuk janë shumë të vizituara, nuk ka shumë komente, dhe thjesht (akoma) nuk janë pjesë e diskutimeve.

Përfundim: […] Shkëlqyeshëm është që shpejtë u pranuan numër i madh i serviseve dhe kanaleve nëpërmjet të cilave mund të komunikohet fushata parazgjedhore, por megjithatë efekti i tyre natyrisht do të jetë shumë i vogël, dhe si një ndër arsyet e mundshme është përdorimi i tyre i thjeshtë si veb magazine dhe materialet e blera të cilat edhe ashtu (si edhe te të gjithë fushatat tjera deri më tani) i bënë pa lodhje.

Si komentim i postimit të njëjtë, blogeri i spikatur lokal Ribaro, shkruan (MKD):

Gjëja më interesante për grumbullin e blogeve të krijuar nga partitë politike për këta zgjedhje ëshët ajo se ata kanë disa idiotë të paaftë që qëndrojnë si administrator dhe u përgjigjen komenetve. E kam vërejtur një komentim të tillë (i cili dukeshe të ishte plotësisht i saktë dhe pyeti diçka) por nga ana tjetër “nikoqiri” i kundërpërgjigjet me komentimin: Kush pyet? Fundar! Deri më tani zvogëlohet fuqia e blogut dhe blogosfera, bloget e tyre do të mbeten pak të vizituara dhe vetëm nga anëtarët e tyre partiak për lëvdata. E njëjta ishte edhe në zgjedhjet e kaluara parlamentare dhe e njëjta edhe tani.

Paraqitja e videos nga gazetarët civil vetëm që u bë edhe më e lehtë: faqja për vendosje të videove JuTub hapi kanal të ri ekskluzivisht për videot qytetare, të quajtur LajmeCivile. Video blogerët, të cilët janë të specializuar për lajmërimin e ngjarjeve nga vendi ku ata jetojnë, tani mund të abonohen në kanal dhe ti tregojnë botës se çka ndodh.

Vijon thirrja nga JuTub dhe prezantimi i Olivisë, e cila do të jetë përgjegjëse për kanalin LajmeCivile:

Njëra nga videot e tyre të rëndësishme është produktuar dhe incizuar nga Mijong G. nga Sudani Jugor, i cili lajmëron për kushtet në kampet e refugjatëve, ku mund të jetë shumë nxehtë ose të ketë përmbytje përderisa ka reshje të fuqishme:

Me këtë e shfrytëzoj rastin të ju lajmëroj se Global Voices tani më ka kanalin e vetë JuTub, ku të gjitha videot i kam postuar në shkrimet e mia dhe janë nënvizuar si favorite dhe shumica e producentëve gjithashtu janë abonuar, por ka edhe disa video të cilat nuk janë në shkrime, por megjithatë janë shumë të mira dhe shumë interesante.

Përderisa keni ndonjë video për të cilën dëshironi të shkruhet në pjesën për video blogime, dërgoni email te Xhuliana Rinkon Para (e disponueshme nëpërmjet veb faqes së saj) ose shkruani në formë të komentit, me sqarim të shkurtë për të cilin ju mendoni se është i rëndësishme të tregohet nga videoja.