Autorët e blogut të mediave maqedonase Komunikacii.net, e analizuan shfrytëzimin i internetit dhe mediat e reja për herë të parë nga ana e partive politike për fushatat e tyre për zgjedhjet e parakohshme parlamentare, që do të mbahen me 1 qershor, 2008.

Ekspertët për media Sead Xhigal dhe Darko Buldioski bënë analizë të përbashkët për pjesëmarrjen e internetit për të dy partitë udhëheqëse, VMRO-DPMNE dhe partia opozitare, SDSM:

Mirë: Bloget, YouТube kanalet, MySpace, Facebook, Hi5, etj.
[…]
Mirë: Video, audio, dokumente, komente, etj.

Shumë, nëse jo edhe gjithë materiali të cilin e japin për fushatën mund të gjendet edhe onlajn. Rregullisht të përmbushura (supozojmë, ashtu na duket, jo sepse e kontrollojmë për çdo ditë  dhe evidentues, shumë kursime të parave.) Gati të gjitha materialet janë të vendosura në ndonjë servis onlajn pa pagesë, që sigurisht deri në një masë të caktuar është hap i mençur.

Keq: Aspak, por vërtet aspak nuk ka “social” në këta nevojat e tyre të mediave sociale. Përmbajtja e blogeve origjinal është e drejtuar për në foltore, për dokumentare të cilat lëshohen në TV me logo PPP, për mediat tradicionale, për analist, gazetarë dhe për një grumbull vendesh tjera, vetëm që nuk janë për në blog. Postime të gjata, drejtim te publike të ndryshme në çdo postim, postime pa asnjë përvojë ose komentim personal, të paktën për atë se si kanë kaluar në tubim, pa atë që blogun e bën blog: individualiteti, personaliteti. Video klipe të cilat janë të bëra për të TV dhe jo për vloge, fushata të cilat origjinal janë për shtyp viral e jo për dërgim nëpër internet dhe fotografi si dekorim, dhe jo si ndonjë informatë transparente e cila do të hedh dritë në kandidatët e vetë. […]

Sigurisht, si pasojë e saj bloget nuk janë shumë të vizituara, nuk ka shumë komente, dhe thjesht (akoma) nuk janë pjesë e diskutimeve.

Përfundim: […] Shkëlqyeshëm është që shpejtë u pranuan numër i madh i serviseve dhe kanaleve nëpërmjet të cilave mund të komunikohet fushata parazgjedhore, por megjithatë efekti i tyre natyrisht do të jetë shumë i vogël, dhe si një ndër arsyet e mundshme është përdorimi i tyre i thjeshtë si veb magazine dhe materialet e blera të cilat edhe ashtu (si edhe te të gjithë fushatat tjera deri më tani) i bënë pa lodhje.

Si komentim i postimit të njëjtë, blogeri i spikatur lokal Ribaro, shkruan (MKD):

Gjëja më interesante për grumbullin e blogeve të krijuar nga partitë politike për këta zgjedhje ëshët ajo se ata kanë disa idiotë të paaftë që qëndrojnë si administrator dhe u përgjigjen komenetve. E kam vërejtur një komentim të tillë (i cili dukeshe të ishte plotësisht i saktë dhe pyeti diçka) por nga ana tjetër “nikoqiri” i kundërpërgjigjet me komentimin: Kush pyet? Fundar! Deri më tani zvogëlohet fuqia e blogut dhe blogosfera, bloget e tyre do të mbeten pak të vizituara dhe vetëm nga anëtarët e tyre partiak për lëvdata. E njëjta ishte edhe në zgjedhjet e kaluara parlamentare dhe e njëjta edhe tani.

Sundimtari i mëparshëm i Kuvajtit sheiku Saad Al Abdulla Al Sabah pas një sëmundje të gjatë sot ndërroi jetë, në moshën 78 vjeçare. Bashkia onlajn e Kuvajtit ishte e tronditur nga lajmi dhe me mijëra porosi për ngushëllime u paraqitën në bloge, në gjuhën arabe dhe angleze. Shteti lajmëroi 3 ditë zije – por zgjedhjet parlamentare, të lajmëruara për të shtunën, do të mbahen sipas planit.

Saba [Ar] paraqiti pjesën në vijim:

يعتصرنا الالم بفقدان رجل عظيم من رجالات الكويت
الذي ضحى بحياته وكرسها دائما وابدا من اجل الدفاع عن تراب هذه الارض
وكان رحمة الله عليه علامة بارزة في تاريخ الكويت المعاصر
كقائد عظيم يشار عليه بالبنان
وذلك من خلال البطولات التى تصدى لها
في فترة تقلدة مراكز السيادة والحكم في دولتنا الحبييه

Jemi të lënduar për shkak të humbjes së njeriut të madh të Kuvajtit, i cili e rrezikonte jetën e tij dhe gjithmonë e mbronte vendin e tij. Ai ishte, shpirti i tij le të prehet në paqe, personalitet i madh në historinë bashkëkohore të Kuvajtit. Ai ishte udhëheqës i shkëlqyeshëm, me vepra heroike të cilat të gjithë i dinë në kohën e punës së tij zyrtare dhe qeverisjes së tij me vendin tonë të dashur.

Mr Çokolejt [Ar] gjithashtu është i mbuluar me emocione dhe shkruan:

كنت سنداً لأخيك أمير القلوب الشيخ جابر الأحمد الجابر الصباح رحمه الله
و والداً لأهل الكويت
لن ننسى فضلك و جهدك في تحرير الكويت
و لن ننسى انك كنت أحد أبناء أبو الدستور الشيخ عبدالله السالم الصباح
ربما حكمتنا أيام و لكن لن ننسى معاناتك مع المرض
رحمكم الله جميعاً يا أوفياء الكويت

Ti gjithmonë ishe shtyllë e forcës për vëllain tënd, Emir i Zemrës, sheiku Xhaber Al Ahmad Al Xhaber Al Sabah, shpirti i tij le të prehet në paqe. Ti ishte baba i njerëzve në Kuvajt. Asnjëherë nuk do të harrojmë se ti ishe njëri ndër djemtë e babait të kushtetutës së Kuvajtit, sheikut Abdulla Al Salem Al Sabah. Ndoshta ishe qeveritar vetëm disa ditë, por asnjëherë nuk do ta harrojmë vuajtjen tënde me sëmundje. Le të ketë Zoti mëshirë për të gjithë njerëzit e Kuvajtit.

Al Tarik [Ar] dëshiron durim te rim te njerëzit e Kuvajtit në tejkalimin e kësaj fatkeqësie. Ai shkruan:

ادعو له بالرحمة والمغفرة ، وأن يلهم الله أهله وذويه والشعب الكويتي الصبر والسلوان

Lutem për mëshirë dhe bekim dhe familja e tij në zi dhe njerëzit nga Kuvajti të kenë durim për tejkalimin e kësaj fatkeqësie.

5-q8 paraqiti fotografinë vijuese, në të cilën shkruan: Lamtumirë, baba i Fahadit, djalit më të vjetër të sheikut Saad.

Blkalfasih [Ar] lajmëroi se zgjedhjet do të mbahen të shtunën, me 17 maj, duke shtuar se në vend janë lajmëruar 3 ditë zi – të mërkurën, të enjten dhe të premten.

Për këtë arsye u mblodhën shumë etiopjan, duke premtuar para kesh dhe vota për kandidatin demokratik, babai i të cilit është nga Kenia, vend fqinjë me Etiopinë.
Por, të tjerët parashtronin pyetje përreth kampanjës, duke pyetur se a është në rregull të pritet që Etiopjan-Amerikanët të votojnë mënyrë masive për cilindo kandidat.

Në krye të kësaj grupe për Obamën është blogu i ri Etiopjanët për Obamën, në të cilin udhëtimi etiopik për shpresë, thotë:

Shumica e etiopjanëve emigruan në Amerikë, duke kërkuar ëndrrën amerikane për një jetë më të mirë dhe mundësi të re. Shumica arritën në Amerikë të vendosur për ta realizuar premtimin në të cilin është Amerika e personifikuar; të paracaktuar për ta realizuar këtë ëndërr të armatosur me pak më shumë shpresë nga ana e tyre. Etiopjanët, si të gjithë Amerikanët – pranojnë porosi nga Barak Obama, se jetët tona janë të gërshetuara me punët tona të përbashkëta të pafundme.

Etiopjanët e bashkuar paraqesin JuTub video ku etio – amerikanët bisedojnë në fillim të kampanjës së Obamës.

Unë kam dhuruar shumë para për kampanjën [e Obamës] për shkak se nuk isha në gjendje të marr ditë të lira nga puna dhe të vullnetarizoj në shtabin në Çikago, edhe megjithëse kam kryer shumë biseda telefonike në emër të kampanjës për çdonjërin kandidat të tyre.

Shkruan Bernos në Një minutë për Obamën. Bernos gjithashtu është shumë i zënë duke përkthyer kushtrimin e Obamës “Po ne mundemi” në Amharik, një nga gjuhët kryesore etiopjane, për sferë posterash me qëllim të kampanjës.

Etiooblogu shkruan për zhgënjimin ritës të tyre nga kampanja e Klintonit në Rënie në dashuri me Klintonin dhe Dykuptimshmëritë e Klintonit. Blogu për politikën etiopjane i spikatur për një JuTub video tjetër duke përshkruar Obamën si “personifikim për ëndrrën amerikane”.

Por Abesha Bana Bet u drejtua me notë të fuqishme paralajmëruese në Madje edhe etiopjanët janë të çmendur pas Obamës:

Etiopjan. Ne nuk jemi një tufë së cilës i duhet orientim. Neve nuk mund të na imponohet nga asnjëra grup (etiopjan ose jo) për cilin të votojmë pa mos na treguar pse. Dhe ajo “Pse” duhet të përgjigjet nga hulumtimi jonë individual, e jo nga njerëzit që duan të na shfrytëzojnë të bazuar në trashëgimi.

Kutia e emailit e Tobian Think Tank ishte e përmbushur me “Obamaganda” nga miqtë dhe farefisi. Kur blogeri i’u përgjigj, duke treguar se qëndron pas Hilari Klinton, ai pranoi disa emaila armiqësorë si kundër përgjigje. Sigurisht, ajo patjetër të jetë nga shkolla e lezbikeve … shkruan ai:

Një punë e çuditshme që të vërehet se kush mi dërgon këta emaila është se të gjithë ata vijnë nga meshkuj të zi. Shoqet e mia që janë gra të zeza, akoma janë tifozë të Klintonit…

Unë mendoj që Hilari dhe Obama në fund duhet të paraqesin kandidaturë të përbashkët. Ata e ndanë partinë demokratike pikërisht në gjysmë, dhe është në duart e tyre tani që ta kthejnë partinë, shtetin, përsëri mbrapsht. Megjithëse ky shtet qëndron në prag të stagnimit, njëri nga kolegët e mi përshkroi, paramendojeni Hilarin si presidente, Obamën si nënkryetar dhe Bill Klintonin si “kryeministër” (?). A do të ishte ajo një shtëpi e fuqishme, ose është shtëpi e fuqishme?

Mongrel përshkruan se si ai qëndron pa besim tek Obama, edhe pas nivelit aktual të “histerisë masive” për përkrahje të kandidatit afrikano-amerikan.

Në komplotin vëllazëror ai shkruan:

Lutem seriozisht që dikush të vendos dorë në mua dhe të më thotë që është në rregull të jesh i zi dhe të mos votosh për Obamën…Mendoj që kjo është ajo me të cilën luftoj thellësisht me veten. Ose është ajo ose rast i OCD :-0

Shoqëria informatike e Trinidadid dhe Tobagos postoi një përmbledhje të hollësishme të rrëfimeve të mediave për ngjarjen, dhe siç pritej, Blogu extra sekret i Basdeo Pandajit (The Extra Secret Blog of Basdeo Panday), i cili u krijua gjatë zgjedhjeve të përgjithshme që u mbajtën në Trinidad dhe Tobago si përgjijge ndaj këtij blogu të popullarizuar, shpejt mbrojti “veten”:

Shpresoj të gjithë të shihni se çka përjetoj për ju. Kalova një përvojë të hidhur në Parlament. PNM e skenoi këtë që të më bëjë të keq. Beri Sinanan i pari e ndëshkoi Gari Hantin për përdorimin e laptopit. Qëllimi ishte të bënin të dukej se askush nuk mund të përdorë laptopin, kështu që kur unë u lidha në internet ata donin të ma punonin ashtu siç ia punoi Akoni Dejna Alejnes në Zen kur ajo doli për “akullore”.

Në postimin e tij javor Notes from Port of Spain raportoi se:

Shtëpia e Përfaqësuesve u shkri kur lideri i opozitës u suspendua sepse përdori laptopin, me të cilin qeveria e kishte pajisur. Si rezultat, debati parlamentar për çmimet e ushqimit që ishin rritur për 19 % vitin e kaluar, u anulua.

KnowProSE.com për këtë aferë thotë:

Kjo, miq, duket më shumë si garë “kush mund të urinojë më larg” dhe sigurisht është shembulli më i mirë se si qeveria e Trinidadit dhe Tobagos thjeshtë s'funksionon. Ku duhet të jetë fokusi për çështjet aktuale, ndonëse kjo papritmas u bë laptopi i Pandajit. Teknologjia, edhe pse e dobishme , ka vendin e saj - tribuna qendrore e Pandajit nuk e bën rastin e Pandajit shumë më të mirë. Çka bënte ai në laptop që ishte aq e rëndësishme? A punonte në ndonjë problem krimi? Merrej me çështjen e zgjedhjeve lokale? A u diskutua kjo politikë me Folësin?

…derisa e gjithë kjo e la Caribbean Free Radio të ndjehet “tmerrësisht konfuz” - aq shumë sa që krijoi një olajn poll ta ndihmojë të kuptojë këtë incident.

Fotografuar nga Muna Anahas

Zgjedhjet presidenciale në Paraguaj do të mbahen në 20 prill 2008. Shumica prej kandidatëve potencial përdorin blogun si mënyrë për të komunikuar me votuesit potencial duke shprehur mendimet e tyre për ndonjë çështje specifike, ose japin sqarime për planet e tyre qeveritare në qoftë se fitojnë i zgjedhjet. Këto bloga janë të shkruara dhe publikuara në gazetën më të njohur të Paraguajit të quajtur Diario ABC.

Deri sot, disa kandidatë kanë më tepër se 43,000 vizita madje disa edhe me mbi 500 komente për një artikull të vetëm, që tregon një nivel të lartë të interesimit për këto zgjedhje. Kush do ta mendonte se do të kishte një komunikim të drejtpërdrejtë në mes kandidatit presidencial dhe votuesit potencial, i cili mund të shprehë një mendim ose problem, mund të debatojë ose madje edhe të shqyrtojnë platformën e tyre.

Dy kandidatët më të favorshëm të cilët kanë bloget e tyre janë:

Fernando Lugo i cili është një peshkop katolik, kandidohet si president nga ana e Partisë Demokratike Krishtere. Ai shkruan se çka është dashur të bëjë që të kandidohet për zyrën më të lartë në Paraguaj [es].

Después de 30 años de disciplinado sacerdocio he renunciado a mis condiciones formales de obispo sin dejar de ser cristiano y paraguayo para dedicarme a la política, trabajar por un proyecto y buscar convertirme en Presidente de la República del Paraguay para servir a mis queridos sufridos hermanos de este hermoso y bendito país.

Pas 30 vitesh të qenët i urdhëruar, formalisht dhashë dorëheqje nga detyrat e mia si peshkop, por jo edhe nga të qenët Krishterë dhe paraguaian me qëllim që ti përkushtohem politikës, të merrem me projekte dhe kërkime që të bëhem kryetar i Paraguajit, t’u shërbej vëllezërve të mi të dashur të këtij shteti të bekuar..

Blanka Ovelar është kandidate e partisë aktuale prijëse të qeverisë, Partia e Kolorados, atë e përkrah presidenti aktual i Paraguajit Nikanor Duarte. Një nga çështjet për të cilat përkushtohet ajo është lufta kundër korrupsionit, ja se çka shkruan ajo [es]:

Quien niegue que hay corrupción en el Paraguay, estaría cerrando los ojos a la realidad. La corrupción existe, y ha logrado instalarse en todos los sectores de la sociedad. Tanto en el sector público como en el sector privado; en el partido de gobierno como en los de oposición; en las empresas como en los sindicatos.

Cilido që mohon se ka korrupsion në Paraguaj, po i mbyll sytë para realitetit. Korrupsioni ekziston dhe është bërë pjesë e të gjitha sektorëve të shoqërisë. Nuk është i pranishëm vetëm në sektorin publik, por edhe në sektorin privat, në partitë e qeverisë, si dhe në partitë e opozitës; në biznese, etj.

Presenca e blogut mund të jetë rezultat i asaj se interneti bëhet dita ditës më i popullarizuar në Paraguaj. Internet kafe të reja po hapen përreth çdo këndi të kryeqytetit Asuncion dhe ka më tepër provajderë për wireless internet në krahasim me vitet e kaluara. Shumë njerëz e shohin internetin si të domosdoshëm dhe jo si luksoz, që jejon më tepër qasje për më shumë njerëz. Për zgjedhjet e vitit 2003, ky lloj interaksioni virtual mes blogerëve (kandidati presidencial) dhe lexuesve (votuesi potencial) ishte i paparashikueshëm, dhe është mrekulli të shohësh se si kanë ndryshuar gjërat vitet e pesë fundit.

Definicioni i blogerit… ose më konkretisht, blogeri politik, veçanërisht në pjesën demokratike të botës:

Kur bisedojmë për blogimin, rikthyesi Sudanez përfundimisht iu kthye shkrimit të blogerëve pas mungesës 3 mujore. Ai përshkruan përvojën interesante të cilën e pati me “vrasjet” e ideve pozitive:

…Isha i befasuar kur e dëgjova gjithë atë negativitet! Ndoshta kthyesi i ri ishte edhe më i goditur se unë. Pas asaj nuk tha asgjë. Të tjerët vetëm vazhduan që ti sjellin të gjitha arsyetimet klasike, pastaj duke zhdukur idetë e reja të kthyesit.

Ulur në një lokal disa orë më vonë, duke pirë Hajneken të ftohët, bisedova me një tjetër të kthyer më të vjetër dhe u binda se deri pak para unë kam qenë i njëjtë si kthyesi i ri. Në Xhuba, ose në përgjithësi në Sudan, shikojmë punë për të cilat e dimë se mund të përmirësohen. Më së shpeshti e dini se sit a përmirësoni gjendjen për shkak se tani më e keni parë në vend tjetër. Dëshironi që ti ndihmoni çdo njeriu të ngratë që do ta shikoni në rrugë, të pyetni çdo fëmijë në rrugë përse nuk shkon në shkollë, ta dërgoni në spital çdo njeri të sëmurë, ti blen barna nënës e cila atë nuk mund ta lejon, etj. Jeta mund të jetë shumë e komplikuar.

Në Xhuba, disa njerëz mund të mendojnë që jeni të çmendur nëse shpërndani idetë pozitive.

Duhet të takohem dhe të bisedoj me kthyesin e ri dhe të këmbejmë mendime. Do të bëj krejt çka mundem që ti ndihmoj kësaj motre, por gjithashtu përfundova se ka të atillë që duan të ju ndihmohet, por ka edhe nga ata që janë tërheq.

Kthyesi sudanez gjithashtu i shpërndau mendimet e tij për Xhuba si edhe Drima, Mendimtari sudanez i cili e shprehu mendimin për thirrjet e presidentit në Sudan të bojkotoj gjithçka që është daneze si përgjigje e paraqitjes së vizatimeve të Muhamedit.

Amiadit, sudanez i cili studion në Teksas, i dukeshe argëtuese ajo që i’u paraqit Barak Obama që të votoj edhe pse nuk është shtetas i SHBA-ve.

Nuk kam besuar që një ditë do të shkruaj bloge për zgjedhjet presidenciale amerikane, deri të enjten e fundit kur mu lajmërua Barak Obama. Pas asaj thirrje, fillova ti ndjek fjalimet e tij në kanalin e tij në JuTub, video shkrimi më lartë është nga fjalimi i tij për zgjedhjet preliminare në Teksas., këtu në San Antonio, Teksas. Thjeshtë fillova ta çmoj.

Dëgjova që ai duheshe të vije në qytetin tim, por për ndonjë arsye nuk pati mundësi. Supozoj se qytetet e vetme në Teksas në të cilët ai ka qenë para ca kohësh janë: Hjuston, San Antonio, Bomont dhe Dallas (nuk jam i sigurt për të fundit). Para disa javësh edhe Bill Klinton ishte këtu. Nëse Barak Obama vjen këtu vërtet kam dëshirë të fotografohem me atë.

Në ndërkohë Kizi ndau kohë të shkruaj letër të hapur deri te president ii Sudanit, Omar Hasan al-Bashit:

I nderuari kryetar,

Vërtet nuk mundem më ta toleroj qeverinë tuaj. Ajo paraqet regjim kriminal në çdo pikëpamje. 19 vitet e fundit, torturuat, vratë, vodhët, traumatizuat dhe nuk arritët ta stabilizoni vendin

…Nuk ju besojmë z. kryetarë. Shumë herë na zhgënjyet. Prishët shumë marrëveshje për paqe.

Tani më nuk ndjehem i sigurt në vendin tim.

Miliona njerëz jetojnë si azil në shtetin e vetë amë.

Nëse ankohemi, ju na gjykoni.

Heshtëm 19 vjet.

Tani është koha të flasim, është koha që ju dhe bota të dëgjoni zërat tonë.

… Nuk na pëlqejnë metodat tuaja të dhunshme. Kujtohuni çka bëtë në malin Nuba, kujtohuni në luftën fetare në Jug, kujtoni Darfurin, kujtoni shtëpitë e braktisura në Kartum, kujtoni luftëtarët që u varrosën të gjallë në vitet e nëntëdhjeta, ata nuk planifikonin goditje shteti, kujtoni nënat të cilat ankoheshin për shkak të djemve të tyre 12 vjeçar të cilët detyroheshin të luftojnë në luftën në të cilën nuk besonin.

Luftë që nuk e kuptuam.

E morët pjesën tuaj të ëmbëlsirës, e thyet pjatën…tani mbajeni pjatën e thyer, për shkak se ne blejmë të re.

Xha Gajd, i njohur edhe si ras babi babiker, si edhe më herët, paraqiti poemë politike të shkurtë për regjimin në Sudan:

gjak në duart e tyre
Për Darfur
gjak në duart e tyre dhe para në xhepat e tyre
e shesin ardhmërinë tonë
shenja e djallit është në duart e tyre
kjo është lista ime e zezë
vëllezër dhe motra
votoni për atë