Mëngjesi në Amazonë…nga markg6, e përdorur sipas licencës së Kriejtiv komons.

Interesi i madh për pasuritë në Amazonë është njëra ndër arsyet që me 23 maj në internet të përhapin fotografi, të cilat paraqesin anëtarë të fiseve të izoluara në Amazonë si marrën në shenjë aeroplanin e fotografit. Megjithatë, për disa organizata, Amazoni asnjëherë nuk ka qenë larg nga mendimet e tyre dhe në këtë postim do të shikojmë disa video nga Amazon Uaç, kurse disa nga ata janë paraqitur në Vitnes në zgjedhjen e redaktorëve në Hab.
Për fillim, video e cila tregon sipërfaqen e dëmeve të bëra nga udhëheqja e sektorit të plehrave toksike të kompanisë së naftës Çevron Tehako, e cila më vite e ka fëlliqur basenin e Amazonit në Ekuador. Në videon vijuese, grup e njerëzve të varfër tregon për problemet e tyre shëndetësore, kancer dhe gjobimi i tyre kundra Çevron Tehako, në të cilën kërkojnë që kompania të pastron pas veten.

Pastaj, udhëheqësi i Hub, Kris Majkl i zgjodhi dy videot tjera vijuese. E para, animim i cili e qesh propagandën korporuese dhe tregon perspektivë të ndryshme pqr katastrofën për plehrat toksike në Ekuador, duke i thirr shikuesit të dinë më shumë për gjykimin, për Çevron Tehako në Ekuador dhe u përgjigjet deklaratave të tyre se ata kanë vepruar sipas ligjit dhe nuk ka pasur arsye për katastrofë, dhe njëkohësisht jep pamje edhe për dëmet e eksploatimit të naftës në basenin e Amazonit në Chevrontoxico.com

Videoja vijuese paraqet tregimin se si udhëheqësit e fiseve akoma luftojnë për të ndaluar katastrofa të këtilla të ardhshme dhe insistimi i qeverisë së Ekuadorit ta jep me qira tokën ku janë të vendosura rezervat e fiseve të izoluara për eksploatim të naftës, jo vetëm pa pëlqim të fiseve por edhe kundra revoltës së hapur të tyre.

Për fund, dokumentar i pavarur, i cili mund të merret gratis, i quajtur Drejtësia tani: njerëzit luftojnë kundra naftës. Pastaj pason, fragment i nxjerr nga filmi, i cili tregon se rezervari më i madh i naftës qëndron nën zonën biologjike më të dukshme në Amazonë, rezervari Jasuni në Ekuador:

Apelimi i prefektit ishte përgjigje e fjalimit të fundit të presidentit Ramon në parlament. Ai e paraqiti rëndësinë e hidrocentralit Rogun si vlerë për pavarësinë e shtetit në furnizim të energjisë elektrike. Kurshed citon [rus] presidentin:

“Këtu unë e shfrytëzojë mundësinë ti drejtohem çdo qytetari të vendit i cili e donë vendlindjen e tij – dhe veçanërisht të punëtorët profesionist të ndërtimit dhe inxhinierët – të marrin pjesë aktivisht në ndërtim dhe të kontribuojnë në sistemin elektrik të pavarur në vend”.

Njerëzit shpresojnë se kjo nuk do të shndërrohet në kampanjën “vullnetarë – të detyrueshëm”. Megjithatë, pa befasi, të gjithë anëtarët e parlamentit dhe ata që punojnë në zyrat e prefektit tani më janë tërhequr nga rrogat e tyre për të kontribuar për Rogun.

Kjo nxit një pyetje të sinqertë: Si do të jetojnë këta njerëz dhe si do ti ushqejnë familjet e tyre në muajin e ardhshëm? Korrupsion, me siguri kjo është përgjigja. Rroga mesatare mujore nuk kalon mbi 50 dollarë amerikan – dhe ashtu nuk është punë e madhe të humbet një rrogë port ë mbahet vend ii punës, e cila mund të ju sjell disa herë më shumë para. Ndoshta, niveli i korrupsionit do të rritet në muajt vijues.

Korshid Bakshajesh mendon se të gjitha organizatat tjera qeveritare do ta ndjekin këtë shembull:

Mbikëqyrësit llogaritin se Dushanbe bëri këtë drejtim duke pasur parasysh krizat [energjetike] të viti të kaluar të cilat akoma janë të freskëta në kujtesën e njerëzve dhe mund të provokojnë pjesëmarrje aktive të tyre. Përpos kësaj, me 60% të kombësisë që jeton në varfëri, optimizmi i qeverisë mund të ballafaqohet me mosarritje të entuziazmi tek masat.

Korshid, gjithashtu jep një fakt interesant:

Ky nuk është drejtim i parë i qeverisë tek kombësitë për kërkesë të mjeteve për qëllime bamirësie. Në vitet e 90-ta shumë qytetarë në Taxhikistan morën pjesë në Sangtuda – 1 ndërtimi i branës, por figurat e betonit nuk u gjetën asnjëherë. 75% e ndërtimit tani financohet nga monopoli Rus RAO-UES.

Vetëm të kujtoj – ndërtimi i Sangtudës-1 akoma nuk ka mbaruar. Vetëm një turbinë ishte në përdorim këtë dimër, përderisa të tjerat pritet të lëshohen kah fundi i këtij viti.

Darvish është ironik përreth iniciativës së prefektit dhe thotë se do të ishte më mirë qeveria të flijon para nga llogaritë e tyre bankare se sat u lutet për 10 milionë dollarë amerikan njerëzve të varfër. Megjithatë, ai frikësohet se njerëzit nuk do të thonë “jo”:

Njerëzit e Taxhikistanit janë shumë të disponuar shoqërisht; ata asnjëherë nuk thonë “jo” nëse dikush u kërkon diçka. Taxhikistani është parajsë për ata që kërkojnë mëshirë. Sit a mbyllin derën kësaj here?