Sipas lajmeve të fundit për komplotet e supozuara të goditjeve shtetërore, policia mbrëmë arrestoi ish presidentin e Malavisë – Bakili Muluzi, dhe e vendosi në arrest shtëpiak. Gazetari nga Lilongve Brajt Sonani dëshmoi për ngjarjet në aeroportin ndërkombëtarë Kamuzu në Linlongve ku u burgos Muluzi para arritjes nga Britania e Madhe:

Pas arrestimit dramatik në aeroportin ndërkombëtarë në Kamuzu rreth orës 14:45, kryetari i UDF tridhjetë minuta më vonë u vendos në aeroplan ushtarak Dornier tek forcat e armatosura në Malavi me 16 ulëse, i cili e dërgoi drejt në Blantir..

Atupele, djali i Maluzu konfirmoi se babai i tij është akuzuar për tradhti.

Megjithatë qeveria mbrëmë refuzoi të komentojë menjëherë pas arrestimit gjë e cila shkaktoi tension në qytetin Lilongve përderisa zgjatën luftimet në mes të policisë dhe përkrahësve të UDF të cilët, të revoltuar nga ngjarja, i bllokuan rrugët, veçanërisht ata të cilat dërgojnë në KIA…..

“Me sa duket ata kanë arrestuar ish presidentin për shkak akuzimit për tradhti. Nuk kanë urdhër, kanë refuzuar kërkesën e tij për ta lëshuar aeroportin, duan ta dërgojnë në lokacion të panjohur me avion ushtarak”, deklaron Atupele, i cili ishte politikan i vetëm në UDF dhe bashkëpunëtori më i afërm i Maluzu të cilit iu lejua qasje në aeroport pas arrestimit.

Menjëherë pas arrestimit policia e çarmatosi ish shefin e shërbimit qeverisës të sigurimit.

Muluzi ishte i arrestuar me tetë persona të lartë të opozitës dhe shërbimeve për siguri të cilët qysh atëherë u lëshuan me pagesë.

Në ndërkohë, presidenti i Malavisë Bingu va Mutarika është në Japoni në takim me udhëheqësit afrikan.

Ka reagime të ndryshme për arrestin e fundit. Përderisa ndodh e gjithë kjo, një bloger Malavik lëshon anketë për atë se si qytetarët e Malavi shikojnë në arrestimet e fundit.

Kirus Farivar është bloger, gazetarë dhe shkrimtarë i cili jeton në SHBA. Ai aktualisht punon në librin për ndikimin e internetit ndaj shoqërisë. Kirus shkruan për ndikimin e internetit në Iran, Senegal, Korenë Jugore dhe Estonin. Së fundmi ai ishte në Iran i bëri disa fotografi nga qilimat Iranian, ushqimi, ndërtesat dhe natyrat.

Pyetje (P): Së fundmi e vizituat Iranin pas shumë vitesh. A ishte tronditje kulturore për ju? A ekzistonte dallim midis asaj që ju e mendonit dhe asaj që e njihe për Iranin në realitet?

Përgjigje (A): Irani aspak nuk ishte tronditje kulturore. Ishte shumë afër asaj që e prisja në aspektin kulturor. Megjithatë unë jam rritur në familje gjysmë iraniane në Kaliforni. Iranianët janë njerëz shumë mikpritës dhe c135doherë duan ti ndihmojnë dhe ta presin anëtarin e familjes si unë, të cilat asnjëherë nuk e kanë vizituar Iranin.

P: Ju shkruani libër për internetin ndaj shoqërisë. Një e katërta e librit është për Iranin. A do të mund të na e sqaroni këtë projekt?

A: Unë shkruaj libër për historinë dhe efektet e internetit në katër shtete të botës, në mes ë cilave Estonia, Irani, Senegali dhe Korenë Jugore. Libri studion lidhjen në mes historisë politike dhe ekonomike të këtyre vendeve me ardhjen e internetit. Ajo do të publikohet nga Rutgers University Press (SHBA) në vjeshtë/dimër të viti 2009.

P: Përse i zgjodhët këta katër vende për librin tuaj?

A: I zgjodha këta vende për shkak se çdonjëra nga këta paraqet përvojë shumë të ndryshme kur është fjala për internetin.

Senegalin, për shkak se është vend nga Sub-Saharan Afrika, dhe sidoqoftë në krahasim me vende të tjera të rajonit është i qëndrueshëm politikisht dhe ekonomikisht. Do të duhet të arrij për depërtimin e madh të internetit, por megjithatë ky nuk është rasti.

Estonin, për shkak të ndryshimeve të shpejta që i bëri prej kur u nda nga Bashkimi Sovjetik në vitin 1991. Ajo u ndërtua në vend në të cilin mezi kishte komunikim me botën e jashtme në vitin 1991 në vend të i cili ka më shumë celularë se sa banorë.

Korenë Jugore, për shkak se ka numër më të madh të shfrytëzuesve të internetit në botë dhe e ka gjerësinë proporcionale më të madhe dhe më të gjerë (bandwidth) në botë. Si ndodhi kjo?

Iranin, për arsye personale, por edhe për shkak se është interesant të ndjekej se si interneti, teknologjia përçarëse, përputhet me teokracinë dhe mendimtarët demokrat herët në shekullin e 21.

P: A ke gjetur diçka të përbashkët në këta vende?

A: Kam gjetur elemente të përbashkëta në atë se interneti deri më tani ka efekte dinamike ndaj historisë bashkëkohore në çdo vend. Bile edhe në vendin si Senegali, interneti është mjaftë i lirë deri në pikën ku bile edhe fëmijët më të varfër nga Dakar me mbledhje të parave nga tre, katër fëmijë mund të lejojnë të ndajnë qasje në makinë në internet kafetë, rregullisht nga një orë në ditë. Çdonjëra nga këta vende mund të duket e ndryshme pa zmadhimin e numrit të shfrytëzuesve të internetit.

P: A mendon se bloget kanë ndikim të vërtetë ndaj mediave iraniane dhe shoqërisë?

A: Mendoj se bloget kanë ndikim ndaj Iranit, por pyes se sa mund të ndikojnë tani kur shumë bloge janë të filtruar dhe gjerësia është e ngadalshme. Sigurisht, shumë Iranian dinë se sit ë shfrytëzojnë proksi dhe vegla të tjera për t’ju shmangur bllokimeve, por prapë se prapë qëndron fakti se shumë mendimtar të rinj Iranian dhe shkrimtar patjetër të largoheshin nga viti 2001, me çka pyes kush janë fituesit dhe humbësit në këtë rast. Përgjigja nuk është e qartë.

P: A njoftuat ndonjë bloger në Iran? Cilat ishin sfidat për siber aktivizmin?

A: Nuk kam njohur bloger në Iran, por e njoftova Shahram Sharif nga ITIran.com dhe Sian Tabesh nga Vikipedia persiane. Më parë kam biseduar me shumë bloger nëpërmjet telefonit dhe mesenxherit, por për fat të keq nuk jam takuar me asnjërin nga ata. Është shumë rëndë për siber aktivistët, bile ehe për ata të cilët jetojnë jashtë Iranit, të flasin kundra qeverisë dhe të ndjehen të sigurt.

P: Si ishte përvoja juaj personale në surfin dhe shfrytëzim të internetit në Iran? E ngadalshme, e filtruar…?

A: U vendosa te gjyshja ime, e cila edhe pse jeton në Teheranin verior nuk kishte qasje në internet në apartamentin e saj. Në kohën që unë qëndrova dy javë vetëm njëherë e shfrytëzova internetin nga internet kafeja në hotelin Aeman në Esfahan. Munda të bëj skajp thirrje në SHBA pa asnjë problem. ME këtë që thash, unë kisha qasje shumë të kufizuar të internetit në iPhone – çudi, e vetmja faqe të cilën mundesha ta hap pa asnjë kufizim ishte faqja e Njujork Tajms.

Paraqitja e videos nga gazetarët civil vetëm që u bë edhe më e lehtë: faqja për vendosje të videove JuTub hapi kanal të ri ekskluzivisht për videot qytetare, të quajtur LajmeCivile. Video blogerët, të cilët janë të specializuar për lajmërimin e ngjarjeve nga vendi ku ata jetojnë, tani mund të abonohen në kanal dhe ti tregojnë botës se çka ndodh.

Vijon thirrja nga JuTub dhe prezantimi i Olivisë, e cila do të jetë përgjegjëse për kanalin LajmeCivile:

Njëra nga videot e tyre të rëndësishme është produktuar dhe incizuar nga Mijong G. nga Sudani Jugor, i cili lajmëron për kushtet në kampet e refugjatëve, ku mund të jetë shumë nxehtë ose të ketë përmbytje përderisa ka reshje të fuqishme:

Me këtë e shfrytëzoj rastin të ju lajmëroj se Global Voices tani më ka kanalin e vetë JuTub, ku të gjitha videot i kam postuar në shkrimet e mia dhe janë nënvizuar si favorite dhe shumica e producentëve gjithashtu janë abonuar, por ka edhe disa video të cilat nuk janë në shkrime, por megjithatë janë shumë të mira dhe shumë interesante.

Përderisa keni ndonjë video për të cilën dëshironi të shkruhet në pjesën për video blogime, dërgoni email te Xhuliana Rinkon Para (e disponueshme nëpërmjet veb faqes së saj) ose shkruani në formë të komentit, me sqarim të shkurtë për të cilin ju mendoni se është i rëndësishme të tregohet nga videoja.

Ky postim i nënvizon dy temat e fundit më të përfolura për blogosferën sudaneze.

Të fillojmë me gazetarin sudanez nga Al Xhezira, Sami al-Haxh i cili u çlirua nga Gvantanamo Bej, ku u mbajt 6 vite pa gjykim.

Eman ishte dukshëm i lumtur:

إنتو حاسيـــن بالأنا حاسة بيهه؟؟
هل إنتو مبسوطيــــن زيي كدة؟؟؟

Drima për situatën tha si në vijim:

Unë kam një qëndrim të rëndomtë për situatën. Lejoni njeriut një gjykim të drejtë edhe nëse është fajtor, burgosnja sa më gjatë që është e mundur. Nëse ai është i pafajshëm, çlironja sa më shpejtë që mundet. Ajo është. Pikë. A është kjo kërkesë e madhe?

Amjad shkroi postim për çlirimin e Sami, por pastaj e fshiu për arsye të panjohura, e shpallur më poshtë:

Unë dua vetëm të tregoj se postimi me intervistën e Sami al-Haxh, të cilin e vendosa para dy sitëve, është i fshirë. Postimi ka marr kahje tjetër nga a ii cili ishte i postuar dhe për këtë arsye vendosa se do të jetë më mirë që ta fshij për ti ikur asaj rruge.

Ne besojmë se Sami al-Haxh ishte i çliruar në bazë humanitare dhe të gjithë duhet të shpresojmë se e gjithë bota jeton në paqë pa dallim race, besimi dhe politike.

Ju falënderit.

Dana, njëjtë si Eman, ishte e lumtur që kur i dëgjoi lajmet për çlirimin:

Sami al-Haxh është çliruar… pas 6 vitesh burgim në Gvantanamo Bej
Nuk kam qenë kështu e lumtur për një kohë

Tani, të hudhemi në lajmin eë sulmit në Kartum, kryeqytetit të Sudanit. Drima paraqiti postim me reportazh të plotë të situatës:

Grupi rebelues Lëvizje për drejtësi dhe barazi në Darfur bëri sulm në Kartum para më pak se dy ditë, por ishte ndaluar në periferi të qytetit nga forcat e armatosura sudaneze. Ajo ishte betejë e madhe, e cila përfshinte helicopter dhe bombardime ajrore.

… Kishte shumë mendime të përziera dhe të nxehura nga sudanezët për këtë lëvizje të guximshme me atë që disa (më shpesh Sudanezët jugor dhe disa njerëz nga Darfur) fuqishëm e përkrahën, ndërsa të tjerë ishin kundra.

Unë reptësishtë e dënoj sulmin. Shtetet e Bashkuara dhe UN gjithashtu e dënuan. Më vjen mirë që ata qartë thanë se nuk do të pranojnë sjellje të këtillë. I thyen të gjitha mundimet për implementimin e marrëveshtjes gjithpërfshirëse për paqe dhe gjetjen politike të zgjidhjes për Darfurin.

Andri Hevens, shkrimtar i pavarur nga Kartumi bëri list për arsyet e mundshme të sulmit:

1. PR e gjakosur vendosi në media të promovojë Lëvizjen për drejtësi dhe barazi (LDB)
2. Hakmarrje – ti përcjell vuajtjet e Darfurit në Kartum
3. Poshtërim i Kartumit dhe paraqitj e vrimave në sistemin mbrojtës
4. Hakmarrje prej Çad për të dy sulmet armiqësore në Kartum ndaj N’Xhamena
5. Lëvizje e tërbuar, udhëheqës ushtarak i dëshiruar për qeverisje
6. Lëvizje për të dalë nga rrugë qorre në procesin e paqës në Darfur, të ashtuquajtur Operacioni Longarm
7. Tërheqje e vëmendjes për derisa LDB përgatitet për ofensivë në El Genea
8. Sulm i vërtetë
9. Fazë e parë e sulmit për testim të përkrahjes në mes ushtrisë dhe policisë
10. Për të krijuar kaos në kryeqytet, i cili do të dërgon deri në rrëzimin e shtetit

Kizi kërkoi tërheqjen e qeverisë!

Rebelët janë në kryeqytet. Po, civilë të pafajshëm do të vdesin, ndërsa shkatërrimi i kryeqytetit në asnjë mënyrë nuk do të ndihmon në krizën e Darfurit, por do të ndodhte… herët apo vonë.

Çka të bëjmë?
Tani na duhet qeveri e përkohshme, Bashir patjetër të tërhiqet!
Dorëzoje qeverisjen në qeverinë e përkohshme për vitin e ardhshëm, dhe deri të zgjedhjet e vitit 2009.

Nëse qeveria nuk e ka kuptuar këtë seriozisht dhe nuk e ka implementuar marrëveshtjen për paqë me Darfurin, i gjithë vendi do të shembet.

Nëse bashkia internacionale e shqetësuar kujdeset për Sudanin, atëherë duhet të bëjë shtypje ndaj qeverisë për tu tërhequr.

Ajo gjithashtu i paraqiti këta fotografi nga pasojat e sulmit:

Në ndërkohë, XhonAkes shpalli postim të gjatë për paqen në Sudanin Jugor.

Dhjetorin e kaluar, gazetares Natalia Morar i është ndaluar hyrja në Rusi dhe ishte dëbuar në vendin e saj në Moldavi, që kurr revista javore ruse shpalli seri të shkrimeve të saja për vërshim ilegal të shumave të mëdha të parave jashtë Rusisë nga ana e zyrtarëve të lartë të vendit.

Në fillim të këtij muaji, Morar (emri përdorues natmorar në LajvZhurnal) kishte përvojë fantastike në aeroportin internacional të Istanbullit Ataturk, të cilën e përshkruajti (RUS) në blogun e saj:

“Juve u është ndaluar hyrja në vend, tani do të dëbohesh në Moldavi”, në një anglishte të keqe më sqaroi nëpunësi i kontrollit kufitar në aeroportin Ataturk në Istanbull, duke i’a dhënë dokumentet e mia policit të thirrur. Fillova të besoj se ky është fati im: aeroport, dëbim.

Më dërguan në stacionin policor dhe atje më mbajtën 40 minuta. Doli se ata kanë pasur 24 vjeçaren Natalia Morar në bazën e tyre të të dhënave, prostitute e cila më parë është dëbuar në Moldavi. Mu desh shumë kohë të ju sqaroj se unë nuk jam ajo. Identifikimi im i gazetarisë dhe të gjitha dolumentet tjera i bënë edhe më tepër dyshues. Ata patjetër të kenë menduar: Sa prostitute e mënçur, është mbrojtur me dokumente.”

Përfundoi mirë kur policët vendosën të na i krahasojnë numrat e letër njoftimit. Më lëshuan […], duke më pyetur në vend të lamtumirës: “Mik nga Turqia, po?” […]

Shpërthime serike e dridhën Xhajpurin me 13 maj. Sipas burimeve, ka më shumë se 60 viktima dhe 150 të lënduar. MajZone shkruan për Xhajpur, i cili ishte relativisht qytet i qetë, si dhe për panikën e përgjithshme e cila krijoi shpërthimet..

Mosbesimi u shndërrua në trodnitje ku në afat prej 15 minutash nga dy shpërthime u bënë 5, dhe filloi të ndjehet gjerësia e asaj çka ndodhi. Për herë të parë në historinë e saj 3 shekullore, Xhajpur ishte synim i sulmeve terroriste. Prindërit dhe të afërmit e shqetësuar filluan të bëjnë thirrje në telefonat celularë, pyesnin ku jemi dhe kërkonin menjëherë të kthehemi nëpër shtëpi. Ne ishim vetëm disa nga fatlumët të cilët kishim qasje në telefon. Në kohë të caktuar, rrjetat ishin të bllokuara. Kafeneja, e cila më parë ishte e mbushur plotë nga të rinjt, u boshatisë për disa minuta.

Terrorizmi nuk është diçka e paparë në Indi, qytete të ndryshme deri më tani kanë qenë pikësynime të sulmeve terroriste, por Xhajpur asnjëherë nuk ka qenë i sulmuar në këtë mënyrë. Shpërthimet kanë ekspozuar lëndueshmërinë e qyteteve dhe qytetarëve të cilët jetojnë në ta, si dhe mossuksesin e intelektit. Ka disa lajme se sulmet kanë qenë të organizuara nga “shtete tjera”. Një bloger nga Pakistani e paraqiti solidaritetin dhe shpresën e tij se qeveria Indiane nuk do të shpejtoj ta akuzon Pakistanin.

Blogu i Ha shfaqi shqetësim për anëtarët e ekipit të tij nga Xhajpur.

Kishte disa shenja se kolegët tanë janë frikësuar se ne nga ana e Holandës do ta llogarisnim Xhajpurin pëe më pak të sigurtë për shkak të situatës. Por ndjej përgjegjësi ti tregoj ekipës sonë nga Xhajpuri se ne duam t’ua japëm përkrahjen tonë, për arsye se ata janë pjesë e jona!

Hindustaniat analizon se përse Xhajpur ishte pikësynim i sulmeve.

Xhajpur është njëri ndër simbolet e trashëgimisë kulturore indiane. Për çdo vit lumej turistësh vijnë në qytetin rozë, ndërsa Raxhastan është simbol i mbrojur në turizmin Indian nëpër botë, se bashku me Agra. Forcat anti shtetërore me siguri kanë qenë të dëshpëruar për faktin që nuk kishte ndonjë problem më të madh në bashki ose çështje kastesh në vend për një kohë të gjatë.

Myslimanët Indian shkruajnë për mossuksesin e qeverisë që ti ndriçoj sulmet terroriste të mëhershme.

Njëra ndër arsyet se përse qeveria është aq e papërgatitur ti ndaloj ose ti zbuloj kryersit e sulmeve terroriste është ajo që nuk kanë përcjellë sulmet e mëparshme. Shembull: Shpërthimet në Meka Masxhid. Qeveritarët në Andra Pradesh krijuan komision hetues në kuadër të Ministrisë së drejtsisë në Bashkara Rao në qershor të viti 2007, ndërsa raportin e vetë për incidentin e ngriti pas 3 muajsh. Kaluan më shumë se 11 muaj prej atëherë dhe nuk dimë asgjë tjetër për rastin.

Off Stumped shpreh shqetësim të njëjtë përreth pasivitetit dhe apatisë së qeverisë. Indian cinik potencon se njerëzit duhet të jenë më të kijdesshëm..

DJ Fadereu shfaq risi për Xhajpurin në tviter. Një grupë e Fejsbuk diskuton për ngjarjet aktuale.

Në anën tjetër nga solidariteti i cili shprehet nëpër blogosfera fshehet zemërimi i cili ka kapluar disa njerëz. Disa nga porositë në mediat kryesore janë të mbushura plotë me thanie kundra myslimanëve.

Sundimtari i mëparshëm i Kuvajtit sheiku Saad Al Abdulla Al Sabah pas një sëmundje të gjatë sot ndërroi jetë, në moshën 78 vjeçare. Bashkia onlajn e Kuvajtit ishte e tronditur nga lajmi dhe me mijëra porosi për ngushëllime u paraqitën në bloge, në gjuhën arabe dhe angleze. Shteti lajmëroi 3 ditë zije – por zgjedhjet parlamentare, të lajmëruara për të shtunën, do të mbahen sipas planit.

Saba [Ar] paraqiti pjesën në vijim:

يعتصرنا الالم بفقدان رجل عظيم من رجالات الكويت
الذي ضحى بحياته وكرسها دائما وابدا من اجل الدفاع عن تراب هذه الارض
وكان رحمة الله عليه علامة بارزة في تاريخ الكويت المعاصر
كقائد عظيم يشار عليه بالبنان
وذلك من خلال البطولات التى تصدى لها
في فترة تقلدة مراكز السيادة والحكم في دولتنا الحبييه

Jemi të lënduar për shkak të humbjes së njeriut të madh të Kuvajtit, i cili e rrezikonte jetën e tij dhe gjithmonë e mbronte vendin e tij. Ai ishte, shpirti i tij le të prehet në paqe, personalitet i madh në historinë bashkëkohore të Kuvajtit. Ai ishte udhëheqës i shkëlqyeshëm, me vepra heroike të cilat të gjithë i dinë në kohën e punës së tij zyrtare dhe qeverisjes së tij me vendin tonë të dashur.

Mr Çokolejt [Ar] gjithashtu është i mbuluar me emocione dhe shkruan:

كنت سنداً لأخيك أمير القلوب الشيخ جابر الأحمد الجابر الصباح رحمه الله
و والداً لأهل الكويت
لن ننسى فضلك و جهدك في تحرير الكويت
و لن ننسى انك كنت أحد أبناء أبو الدستور الشيخ عبدالله السالم الصباح
ربما حكمتنا أيام و لكن لن ننسى معاناتك مع المرض
رحمكم الله جميعاً يا أوفياء الكويت

Ti gjithmonë ishe shtyllë e forcës për vëllain tënd, Emir i Zemrës, sheiku Xhaber Al Ahmad Al Xhaber Al Sabah, shpirti i tij le të prehet në paqe. Ti ishte baba i njerëzve në Kuvajt. Asnjëherë nuk do të harrojmë se ti ishe njëri ndër djemtë e babait të kushtetutës së Kuvajtit, sheikut Abdulla Al Salem Al Sabah. Ndoshta ishe qeveritar vetëm disa ditë, por asnjëherë nuk do ta harrojmë vuajtjen tënde me sëmundje. Le të ketë Zoti mëshirë për të gjithë njerëzit e Kuvajtit.

Al Tarik [Ar] dëshiron durim te rim te njerëzit e Kuvajtit në tejkalimin e kësaj fatkeqësie. Ai shkruan:

ادعو له بالرحمة والمغفرة ، وأن يلهم الله أهله وذويه والشعب الكويتي الصبر والسلوان

Lutem për mëshirë dhe bekim dhe familja e tij në zi dhe njerëzit nga Kuvajti të kenë durim për tejkalimin e kësaj fatkeqësie.

5-q8 paraqiti fotografinë vijuese, në të cilën shkruan: Lamtumirë, baba i Fahadit, djalit më të vjetër të sheikut Saad.

Blkalfasih [Ar] lajmëroi se zgjedhjet do të mbahen të shtunën, me 17 maj, duke shtuar se në vend janë lajmëruar 3 ditë zi – të mërkurën, të enjten dhe të premten.

Opozita ruse duheshe të mban mbledhje protestuese më 6 maj në Moskë, në mbrëmjen e inaugurimit të Dimitri Medvedev i cili do të zëvendësoj Vlladimir Putinin në vendin e presidentit, por zyrtarët qytetarë nuk e lejuan atë – dhe udhëheqësit e koalicionit opozitarë, Rusia Tjetër, në fund e anuluan marshin e disidentëve në momentin e fundit. Policia edhe ashtu mbajti numër të madh të protestuesve.

Shfrytëzuesi i LJ, drugoi – i cili është bloger i madh rus, paraqiti fotografi dhe përshkrim të këtij “lloj marshi” (në rusisht):

[foto]

Sonte, te përmendorja e Griboedov të Kristi Prudi, 4.625 gazetarë dhe 8.416 policë i pritën pjesëmarrësit e marshit të disidentëve, të cilët prapë se prapë u paraqitën nga ana e kundërt.

[foto]

Grup e vogël prej 15-20 personave u mblodhën te Pokrovka dhe lëvizën nga Çisty Prudi kah stacioni hekurudhor nëntokësor, të shoqëruar nga disa fotograf dhe kameraman.

[foto]

Policia e vërejti grupin prej së largu dhe e ndaloi në afërsi të përmendores së një këngëtari të folkut kazakistanas. Vetëm sa dëgjova “grrrr….vetëkontroll dhe qetësi…grhm-hm-gr…”zëra të cilët vinin nga radio stacioni i një polici, protestuesit opozitar të cilët shkonin poshtë rrugës ishin sulmuar nga të gjitha anët.

[më shumë fotografi dhe tekste]

Shfrytëzues i LJ kozenko paraqiti një epitaf (në rusisht) për Rusinë Tjetër:

Nuk kishte marsh të disidentëve. Udhëheqësit u zhdukën, ndërsa aktivistët bënë disa shqetësime të vogla në qytet.

Urojmë për mossuksesin tuaj, Rusia Tjetër. Viti i kaluar ishte argëtues, po edhe interesant me ju. Në fillim dukeshe sikur ka ardhmëri për ju, por në fund e gjithë ajo u vë në dukje-do të më falni-mërzitshëm dhe turpshëm.

Amin.

Ja një këmbim nga pjesa e komenteve në këtë shkrim:

marçenk:

Ky shkrim duket sikur ta ketë shkruar ndonjë njeri i ofenduar dhe i dëshpëruar i cili ka blerë biletë për shfaqjen, por aktorët kanë ikur me paratë e tyre.

kozenko:

Ky shkrim duket sikur ta ketë shkruar ndonjë njeri i ofenduar dhe i dëshpëruar. Shumë i dëshpëruar, për shkak se asnjë nga politikanët në vendin e tij nuk i përfaqësojnë interesat e tyre. […]

Në javën e fundit të prillit filloi rënie e temperaturave. Shumica e blogerëve paraqitën fotografi nga gjelbërimet e ngrira dhe drunnjëve nën borë. Janagi, në blogun e tij paraqiti fotografi të mrekullueshme të gjetheve me borë. red_ptero e quajti [ru] këtë rënie të temperaturave “grimasë e ngrohjes globale.”

Rënie e temperature nuk ndodhi vetëm te gjelbërimet, por edhe në mes të raporteve të Rusisë me Kirgistanin. Një ushtarë rus ishte rëndë i plagosur në incidentin në mes ushtrisë ruse, nga baza ajrore ruse në qytetin Kant, dhe policisë kirgistanase. Shumica këtë incident e llogaritin si kërcënim në mes Rusisë dhe Kirgistanit.

Svetofor_kg thotë [ru]::

Oficerët nga baza ajrore ruse janë shumë të pacipë dhe nuk ju pengon tu orvaten grave dhe nuseve të huaja. Ata e llogarisnin Kirgistanin si pozitë e re, ku ata mund të bëjnë çka të duan pa mos ju kushtuar vëmendje ligjeve kirgistane.

Xhefri Broman pajtohet [eng]:

“Që kur policia kirgistane në Bishek ishte e interesuar ti ndërroj ligjet e trafikut? Nuhas maskim.”

Zmadhimi i tarifës për transport, energjia elektrike dhe ngrohtësia mbetëm temë tjetër e “nxehtë” e diskutimit. FinalFantazi thotë [ru]:

Shumë shpejtë ata do të shkatërrojnë shpirtin e qytetarit të thjeshtë. Nga rrogat dhe pensionet do të kenë të holla vetëm për të blerë sapun dhe litarë për tu varur.

Deklarata e presidentit të Kirgistanit Kurmanbek Bakiev se “tani më mund të shikojmë reduktim të madhe të korrupsionit në disa vende”, shkaktoi dëshpërim në blogsferën kirgistane.

grgreg shkruan [ru]:

Po, kuptohet. Ne nuk mund të shikojmë reduktim të atillë të korrupsionit në asnjë vend. Shumica e mitos është ritur dy tre herë në tre vitet e fundit në Kirgistan. Procesi i tillë nuk është i quajtur “reduktim” në asnjë shtet tjetër…

Kohët e fundit, disa politikanë sugjeruan befasi në internet me mediat. Blogerët kirgistanas mbetën të shqetësuar.

salva08 mendon: [ru]

Ajo është krejtësisht absurde! Ata nuk dinë asgjë për IT. Interneti mund të ndiqet, por nuk mund të kontrollohet. Ky është konkludim i Pentagonit në vitin 2005.

Tarantino shton [ru]:

Ngjashëm Kirgistani mund ta shpallë veten si udhëheqës botëror. Teorikisht, interneti mund të barazohet me mediat në nivelin legjislativ. Por, ku është realizimi? Si mundet jurisprudence jonë të ndërrohet në serverët e huaj? Emrat e domeneve në zonën e Kirgistanit ligjërisht nuk i përkasin shtetit. Politikanët tonë patjetër të ndërpresin të mendojnë në mënyrë komuniste. Interneti nuk mund të jetë i kufizuar”.

Me 10 Maj 2008 në orën 18:00 GMT, do të emitohen 24 filma në kohën e ngjarjes 4 orësh. Ajo çka e bën më të veçantë këtë ngjarje është që dita Panxhea do të emitoj nga 6 lokacione të ndryshme të botës, në 7 gjuhë të ndryshme dhe do të shikohet edhe përmes internetit, televizionit, telefonave celularë me një qëllim të vetëm: që të njoftohemi me jetën e të tjerëve dhe të fokusohemi në punët e ngjashme, në vend se në punët e ndryshme, të cilat do të na mundësojnë të punojmë së bashku për të arritur paqe. Iniciativa erdhi nga dëshira e krijuesit egjiptian të filmave Xhehan Nojaim. Si fitus i TED iu shpërnda çmimi për dëshirë më vlerë prej 100 000$. Dita Panxhea është dëshira e tij, për ndryshim të botës dhe të krijoj një ditë ku të gjithë njerëzit e botës do të shoqërohen përmes filmit. Këtu mund ta shikoni fjalimin e tij nga viti 2006 kur e mori shpërblimin.

Për shkak se Dita Pnxhea është për ti bashkuar njerëzit, u bë thirrje deri te publiku për ti vendosur videot e tyre në video kanalin e ditës Panxhea, ku mund të shikohen 1037 video të cilat janë vendosur si përgjigje e kësaj thirrje.

Si shembull, njëra nga videot e vendosura është për një student të arriti nga Tanzania, i cili e tregon tregimin e tij për jetën e tij të përditshme dhe se si ai dëshiron ti mësoj fëmijët pa strehë për artin. Vijon tregimi për Çado nga xhejmsstefenbroun:

Logjistika e ditës Panxhea frymëzon frikë: nga Kairo, Londra, Los Anxheles, Mumbai dhe Rio de Zheneiro, filma, muzikë gjallë dhe folës do të bashkohen për ta frymëzuar të gjithë botën. Filmat u zgjodhën nga më shumë se 25 000 filma nga 100 vende. Të gjithë këta filma shpërndajnë disa karakteristika, si mundësia e tyre e inspirimit, transferojnë dhe mundësojnë ta jetojmë jetën nëpërmjet syve të tjerëve. Mbretëresha Nor nga Jordania do të jetë njëra nga folësit së bashku me muzikantin dhe aktivistin Bob Geldorf, Kristian Amanpor nga CNN dhe rok grupin Iranian Hipernova. Përderisa në këta vende njerëzit do të afrohen, gjithkund në botë mund të lajmërohen grupe njerëzish dhe të tregojnë se edhe ata do të përfshihen: mund të marrin pjesë në ngjarje të hapur në qytetin tonë ose edhe vetë të organizoni tuajin.

Megjithatë, dita Panxhea nuk është vetëm për të qenë së bashku për ata 4 orë. Idea e kësaj ngjarje është që të inspirohen njerëzit të bisedojnë dhe të bëjnë ndryshime. Gjithashtu u mundëson tjerëve të marrin pjesë jo vetëm si shikues. Përmes Nokia, partneri i organizimit, disa krijuesve ambicioz të filmave nga lokacione të ndryshme nëpër botë u janë dhënë telefona celularë të cilat mbajnë incizim të videove, me qëllim që ti incizojnë tregimet e tyre. Gjithashtu, njerëzit mund të vendosin video të veten për ta marr telefonin celularë Nokia N95 8GB. Ky bashkëpunim na paraqiti refugjat nga Mianmar në India i cili incizon të qeshura të fëmijësh, familje iraniane e cila jeton në kamp të refugjatëve në Afganistan të cilët e kanë të incizuar videon e tyre për shpresë dhe Indian në Bangalor i cili incizoi prerjen e druve në Banjan…dhe fëmijë të cilët mbjellin dru të ri. Këta dhe video të tjera mund të shikoni në këtë veb faqe.

Ka shumë aspekte më të cilët mund të merrni pjesë. Mos e lëshoni shansin që të bëheni pjesë e kësaj ngjarje dhe informoni edhe të tjerët për ngjarjen.