Përderisa papa Benedikti i XVI e realizon vizitën e tij të parë në Shtetet e Bashkuara, mediat dhe blogosferat e paraqesin tërbimin e tyre – kryesor për shkak të skandalit për keqpërdorim seksual i cili çliroj themelimin e kishës katolike amerikane para gjashtë vitesh. Papa u drejtua për këtë temë në Vashington të mërkurën, bisedoi me disa nga viktimat e keqpërdorimit seksual, që ishte mjaftueshëm për disa bloger, por për të tjerë ky hap ishte me vonesë.

Daril Volk, bloger kanadez nga kategoria e mëparshme, deklaron:

Si katolik, gëzohem që papa Benedikti i XVI u drejtua direkt në këtë temë. Do të jenë të nevojshëm më shumë se fjalë dhe falje për tu shëruar plagët e shkaktuara nga veprimet e disa priftërinjve ndaj viktimave. Mendoj që sot kisha ime bëri hap në drejtim të duhur.

Leon J. Suseran nga Gujana Kronikal Blog, dëshironte të ishte atje:

Nëse ndonjëherë kam dëshiruar të jem në Shtetet e Bashkuara ajo është pikërisht tani, kur drejtuesi i 1.2 miliardë katolikëve, papa Benedikti XVI bëri udhëtimin e tij të parë apostolik te ai komb. Vizita e tij vjen në kohën kur Kisha Romakokatolike është sulmuar nga të gjitha anët, përfshirë edhe skandalet e fundit për keqtrajtime seksuale e cila tundi kishën, por jo edhe besimin e miliona besimtarëve nëpër të gjithë botën, të cilët edhe më tej vazhdojnë ta praktikojnë besimin të cilin e kanë marr nga apostolët.

Nga Trinidad dhe Tobago, Xheremi Tajlor, nga na tjetër, është irrituar nga pasiviteti i papës:

Nuk është e mjaftueshme ajo që papa është i turpëruar nga klerikët e tyre pedofil amerikanë, siç thotë ai se sot është në udhëtimin e tij në SHBA. Ai patjetër të bëj diçka rreth tyre. Faktikisht, shumë më shumë se “diçka.”

Talk Turkej pyetën veten çfarë ndikimi do të ketë vizita e papës në zgjedhjet e SHBA:

Pyes veten se a do ti vizitoj papa Obamën, Hilarin dhe Mekejn. Megjithatë ky është vit i zgjedhjeve. Në SHBA ka miliona katolik, në mes të së cilëve mendoj që ka edhe të tillë që kanë përjetuar ndarje, kanë praktikuar seks para martese, kanë pasur aborte, dhe ishin (ose dinë ndonjë që ka qenë) i keqtrajtuar si fëmijë i priftërinjve.

Edhe Dejv Veinderg nga Xhevnerik fokusohet nga anët pozitive nga vizita e papës në sinagogë, që paraqet ngjarje historike:

Vizita e papës në shkollë amerikane është punë shumë e madhe dhe në të vërtetë e tregon mbarëvajtjen pozitive të dy komuniteteve tona. Është më se e përshtatshme që papa e vizitoi sinagogën në mbrëmje në Pashkë, me atë që darka e fundit ishte Seder.

Fotografia është licencuar nën Kriejtiv komons nga xhon.sonderman.

Damasku mburret që është qyteti më i vjetër i banuar në botë. Historia e Damaskut daton nga viti 8000 para erës sonë. Në çdo skaj në rrugët e saj antike ndjehen era të ndryshme historike. Qyteti i cili përballoi gjithçka, nga tërmetet deri te dyndjet, gati 10 mijë, tani është nën kërcënin për “modernizim”!

Sasa nga Sisria njus vajr, hartoi seri shkrimesh për situatën në qytetin e vjetër të Damaskut, dhe përpjekjet për mbrojtje dhe rruajtje të qytetit.

Pjesa e parë e serisë së shkrimeve merret me planin e vitit të kaluar për shembjen e lagjes antike Al-Amara me qëllim që të zgjerohen rrugët jashtë mureve në qytetin e vjetër. Plan i shqetësoi Sirianët dhe gjithkund organizuan protesta përderisa ngadalë nuk u qetësuan, tani për tani.

Tregtarët ishin të shqetësuar për shkak të këtyre planeve, kurse ishin të lansuar edhe Fejsbuk dhe Bloger kampanjat, që solli deri te peticioni. Gazetarët përfundimisht morën veshtë për projektet të cilat më tej u bën lajme ndërkombëtare. U bë një bombë e papritur disa muaj përpara se Damasku ta fillonte vitin si qyteti kryesor i kulturës arabe; UNESKO u kërcënua se do ta tërheq statusin e Damaskut si trashëgimtare botërore përderisa nuk bëhet diçka më tepër për qytetin e vjetër.

Bab al-Faradis, al-Аmara,Damask

Pjesa e dytë është dedikuar ruajtjes së rrugës Medat Pasha (rrugë e quajtur rruga e drejtë) një ndër rrugët më të gjata dhe më të vjetra në Damaskun e vjetër. Sasa e pranon rëndësinë e këtij projekti për shkak së rruga ishte e mbyllur një kohë të gjatë, por i vjen keq për planifikimin e keq dhe të rrëmujshëm të pjesëve kulturore nga tregu antik, si për shembull tavani antik nga koha otomane i cili ka domethënie të veçantë të cilën ai e sqaron:

Tavanet me kënaçe në Medat Pasha dhe Souk Al-Hamidije datojnë nga riparimi Otoman i tregjeve arabe. Në kohën e revolucionit kundra okupimit Francez, ata ishin të dëmtuar nga armë zjarret. Ashtu mbetën gati njëqind vjet. Shenjat e ndriçimit të diellit të cilat përshkojnë tregjet e errëta janë shumë të bukura, dhe çdo ditë të kujtojnë në luftën e Sirisë për pavarësi.
Por, me shekuj tavani i vjetër i Medat Pashës, i cili ishte i stolisur nga historia, u ndërrua me një të ri të bardhë.

Rruga Medat Pasha (rruga e quajtur e drejtë), me tavanin e saj antik nga kënaçja

Pjesa e tretë ka të bëjë me lagjen antike Saruxha, mëhallë e cila në të kaluarën ishte e shkatërruar me qëllim që të ndërtohet hapësirë për pallate banuese. U ndërprenë planet që të shembet edhe pjesa tjetër e mëhallës, ndërsa vendimi që të vazhdohet më tej ose jo do të sillet në fund të vitit, thotë Sasa:

Deri vonë, organizata e cila kujdeset për qytetin vjetër – dhe punon mirë me Unionin Evropian, ndërmori përgjegjësi për Saruxha. A do të ndryshoj fati i Saruxha?
Në disa muaj të kaluar, ata përsëri ri shtruan pjesë të zonës (me më shumë më pak paqartësi se sa në Medat Pasha).
A do të thotë kjo që më nuk do të ketë shkatërrime?
Dokumentet e paraqitura nga qeveria e modernizimit në qytetin e vjetër tregojnë se do të sillet vendim për të ardhmen e Saruxha deri në fund të vitit.

Saruxha, Damask

Si mbajtja e kulturës së përbashkët përreth qytetit të vjetër, duket që zgjidhja e vetme për tu ruajt ai janë përpjekjet e bashkësisë qytetare, e cila kori sukses në kthimin e planeve katastrofë në al-Amara, dhe akoma mund të ketë shpresë në fund të tunelit.

Javën e kaluar në blogosferën maqedone temë kryesore ishte pengimi i ftesës së Maqedonisë për hyrje në NATO nga ana e Greqisë. Vijon një pasqyrë e disa reagimeve të para tipike rreth këtij lajmi.

Disa ditë para Samitit, Filip Petrovski e përshkruajti atmosferëen në vend:

I pabesueshëm është tensioni që këto ditë e ndjejmë në vendin tonë. Samiti i NATOs që do të mbahet në Bukuresht në gjithë rajonin krijon një atmosfere të rëndë pritjeje. Kjo është një e panjohur absolute për atë se çka do të ndodh në fund. Përfundimi dhe pritja e tij janë pjesë e pashmangshme jetëve tona, diskutimeve më të thjeshta… Këto ditë morra pjesë në një diskutim mes dy shokëve që kishin mendime të ndryshme rreth qëndrimit tonë pas propozimit të fundit të ndërmjetësuesit Nimic. Përndryshe, këto dy asnjëherë më parë nuk i kisha parë të jenë nervoz, agresiv apo jotolerant për çështje nga lëmia e politikës dhe historisë në diskutimet ndërmjet tyre. Mirëpo, këtë herë nuk ishte ashtu. Njëri prej tyre, thjeshtë, u ngrit dhe shkoi, duke mos hequr dorë prej qëndrimeve të veta.

Kur më date 2 prill u kuptua se Greqia do ta ndalojë NATOn të arrijë konsensus për thirrjet për anëtarë të rinj, dhjetëra blogerë maqedonas reaguan me postime të hidhura.

Disa vendosnin foton e flamurit aktual të Maqedonisë në faqet e tyre, ndërsa të tjerët përdornin flamurin që përdorej prej 1992-1995, me diellin e Verginës, i cili nuk përdoret zyrtarisht për shkak të kundërshtimit nga ana e Greqisë. Shumica, si p.sh. blugu Toast Government dhanë mendim se qëllimi i fundit i Greqisë është negacioni komplet i identitetit maqedonas dhe zhdukja e kombit. Bashkë me urimet për Kroacinë dhe Shqipërinë, disa blogerë i rekomandojnë popullit maqedonas të jenë të bashkuar në kohë të fatkeqësive dhe i ofrojnë ide Qeverisë së Maqedonisë si të veprojë në të ardhmen.

Që ditën e nesërme filluan të paraqiten postime më optimiste, shpesh të shoqëruara me klipe te këngëve mqedone. P.sh. një bloger thotë se nuk është “fundi i botës”.

Njerëzit i ka kapur një çmendi dhe histeri që në mëngjes. Hyjnë dhe dalin nga zyra ime dhe vetëm dëgjoj ofkëllime, NATO (eh moj nato, kolege) , VETO, Meto…

Blogimi tani për tani mbahet, por shoh se po lëshon. Çka do kishim bërë, te rinia e mërzitur, te nuk e di çka. Aman o njerëz, po kështu nuk u frikuat kur filloi lufta në vitin 2001. Haj, ç’të bëjmë, të gjuajmë dhe të presim ditën e gjykimit. Siç shoh dielli lindi përsëri, shtëpia është po aty ku ishte edhe dje, fabrika gjithashtu, a edhe puna po më pret përsëri!!!

Zoriv, në mënyrë ironike tregon në tentimet greke që ta monopolizojnë trashëgiminë historike botërore, sepse pasardhësi i vërtetë i Aleksandër Makedonskit nuk do të tregonte frikë se “vendi i tij do të sulmohej dhe pushtohej nga një vend pesë herë më i vogël se ai”.

Blogerët të promovojnë pacifizëm principiel, si Anti dhe Bi, përsëri e treguan qëndrimin e tyre për mospjesëmarrje në aleanca të luftës, të cilin e kanë të publikuar edhe më parë me kërkesë që Maqedonia të mos merr pjesë në luftërat në Irak dhe Afganistan.

Kalina reagoi në formën e re të skepticizmit për integrimin në NATO dhe BE, duke cekur se në mediumet maqedonase pas dështimit në Samitin janë shfaqur shumë analistë jokonsistent, të cilët asnjëherë më parë nuk e kanë kundërshtuar këtë përcaktim shumëvjeçar strategjik, e tani flasin për të hequr dorë nga përpjekjet për anëtarësim.

Ekspertët për të drejtat e njerëzve Mirjana Najçevska dhe Zharko Trajanoski, mbajnë përgjegjëse Qverinë për dështimin e plotësimit të obligimit që kanë marrë përsipër, hyrja e RM në NATO – veçanërisht me paralajmërime të mos përdoret fuqia e madhe obstruktive e Greqisë si burim për të gjitha dështimet e Maqedonisë.

Bazhdarxhiu dha kritika për gazetarët maqedonas të cilët në shenjë proteste e kanë lëshuar konferencën për mediume të Ministres greke në Bukuresht:

E dëgjoj këtë dhe nuk mund të fryhem së çudituri për marrëzinë krenare të gazetarëve. Në vend që të mbeten në shtyp dhe të bombardojnë me pyetje me të cilat do ta zënin politikën fashiste greke lakuriqe, ata vendosën të shkojnë. Madje nuk u tha se shkuan me potere, kanë bërë diçka me çka do ta kthejnë vëmendjen, por vetëm se ua kanë kthyer shpinën. Në ikjen e tillë Dora me siguri u është falënderuar në mend.

Ditët e ardhshme, të vetëdijshëm për nevojën e komunikimit me botën, sa më shumë blogerë maqedonas filluan të publikojnë edhe në gjuhën angleze.

VBB me shembuj historik tregon në joqëndrueshmërinë e argumenteve greke:

Ekziston një ishull i quajtur Irlanda. Për arsye historike të ngjashme me ato të përshkruara më pare, kjo hapësirë gjeografike ka qenë e ndarë në mes Republikës së Irlandës (shtet i pavarur si Republika e Maqedonisë) dhe Irlanda Veriore, pjesë përbërëse e një shteti tjetër – Britania e Madhe (ngjashëm me provincën greke Maqedonia). Mbretëria Britanike në të kaluarën ka zbatuar masa të ashpra në territoret e saja irlandeze, ndër të cilat edhe kolonizim të elementeve besnike të saja nga Britania e Madhe. Në parim ngjarja është e njëjtë si me Greqinë. Por, ka një dallim, se sot Britania e Madhe nuk kërkon që Republika Irlandeze ta ndërrojë emrin e saj kushtetues.

Duke marrur parasysh ndikimin e politikës në jetën e përditshme në Maqedoni, me siguri integrimi në NATO do të mbetet një ndër temat politike më të diskutueshme për blogerët e Maqedonisë edhe në të ardhmen e afërt.

Ndërsa Bangladeshi feston ditën e pavarësisë ë 26 mars, blogosfera bangla është e përmbytur me postime që rijetojnë Operacionin e tmershëm Searchlight (kërko dritë) i cili u lansua nga Armata Pakistaneze në 25 mars 1971, një përkpjekje e pashpresë për ta shuar Lëvizjen Nacionle Bengale.

Abul Bahari sjell në jetë atë natë fatale të 25 marsit 1971 me këto fjalë:

Papritmas Daka mbeti në heshtje. Përreth ishte qetësi e plotë. Vendi dridhej nga shkelja e rëndë e forcave të këqija. Toka u ngjye në të kuqe dhe era e këndshme e lules hasnahana u mposht nga kutërbimi i gjakut.

Blogerët sot janë të zhurmshëm për 3 milionë njerëz që u farosën gjatë vitit 1971. Arkivi i Bangladeshit për gjenocid u përpilua me shumë kujdes nga disa blogerë prijës Bangla , që ta vetëdijësojnë qytetarët për madhësinë e ligësisë të bërë ndaj popullit Bengal nga Armata Pakistaneze e ndihmuar prej Razakarve. Një veb faqe e re që u lansua nga blogerët është Bangladesh 1971, e cila synon të lidhë gjeneratën e re të Bangladeshit me jetën dhe kohën e njerëzve që luftuan për pavarësinë e shtetit, derisa në të njëjtën kohë mban lart tensionin e ndërgjegjes Kombëtare.

Pse sot është e nevjshme të rijetohet lufta për liri? Ndoshta për t'iu shmangur “holivudizimit për luftën çlirimtare” siç thotç Raseli. Gjithashtu, Shamim e qartëson pse pas shumë vitesh, akoma është e domosdoshme të gjykohen kriminelët e luftës. Ai thotë se nuk vjen nga ndjenja e ndëshkimit, por më tepër si mbajtës i ardhshëm që e bën “vendosjen në libër” të nevojshme. Gjithashtu është një hap i nevojshëm drejt sigurimit të drejtësisë dhe përfundim për viktimat dhe familjet e tyre që mbijetuan.

Rabab shkruan se në këtë ditë të Pavarësisë, ai nuk ka inspirim por vetëm ndjenjë të dhimbjes dhe hidhërmimit kur sheh rreth vetes korupsionin dhe fitoren e fuqive separatiste, ëndërrat për një Bangladesh të bashkuar dhe ekonomikisht të fortë zbehen në dëshpërim. Blogeri Shobjanta si duket ndanë këtë dhimbje. Mirëpo, ndjenja zhduket kur dëgjon Himnin Kombëtar “Amar Shonar Bangla, ami tomay bhalobashi” (Bengali im i dashur, të dua).

Dje u shënua dita e pare e pranverës dhe njëkohësisht edhe Viti i Ri Iranian. Nevrusi festohet në Iran dhe në disa shtete tjera si p.sh. Taxhikistan dhe Afganistan. Disa blogerë festuan dhe ndanë dëshirat dhe idetë e tyre për këtë rast.

Disa, si Raze No (që do të thotë “sekreti i ri”) vendosën edhe foto të festimeve dhe pranverës në blogun e tyre.

1Pezeshk (që dote thotë “një doktor” në persishte), një bloger kreativ, kërkoi prej disa blogerëve të shprehin mendimet e tyre në lidhje me Vitin e Ri Iranian në podkast [Fa]. Shtatë blogerë iranian dhe një bloger afgan iu përgjigjën thirrjes së tij dhe si rezultat kishin një podkast të përbashkët.

Kabgardi shkruan [Fa] me ironi se qeveria Iraniane, ditët e fundit të vitit u dhanë iranianëve edhe një dhuratë “Nëntë revista u mbyllën”. Blogeri shton, qeveria ka shpërndarë aq shumë surpriza sa që iranianët nuk mund të parashikojnë se çka do të sjell e ardhmja për vitin e ri, lëre të nesërmen vetëm!

Falosofa shkruan [Fa] për gjendjen e vështirë për shkrimtarët dhe përkthyesit në Iran. Ai thotë:

Ideja e parë që u bie ndërmend shkrimtarëve dhe përkthyesve është kjo: “A do të mund të jetoj me të njëjtin standard si 10 vitet e fundit, apo do të detyrohem të shpërngulem në qytet më të vogël, apo të emigroj? Sa herë që shoqëria ballafaqohet me probleme politike dhe ekonomike, njerëzit që më tepër influencohen janë ata që merren me kulturë dhe shkencë. Nëse bisedoni me ndonjë botues ose ndonjë pronar librarie, do t'ju thonë se çmimet e të gjithë të mirave tjera janë shtrenjtuar jashtzakonisht, ndërsa çmimet e librave, si dhe të produkteve tjera kulturore, kanë rënë.

Azadi Barabari ka publikuar [Fa], një porosi prej Kaveh Abasianit, një prijës studnet majtist. Ai thotë se disa prej shokëve të tij të ngushtë janë ende në burg, dhe se studentët në të gjitha universitetet janë nën presion, ndërsa liria e të shprehurit dhe shoqata e lirë janë të sulmuara. Ai shton:

Pavarësisht nga presioni, ne themi: Jemi prezent! Qëndrojmë në këmbë! Nuk diskutojmë dëshirën për të mbrojtur lirinë dhe pavarësinë. Jemi më të fortë dhe më të vendosur se kurrë.

Xhomhuri quajti [Fa] porosinë e Presidentit Ahmadineja për Vitin e Ri jorelae. Presidenti Iranian lëvdoi të arriturat ekonomike, kulturore dhe politike për vitin e kaluar. Blogeri thotë se udhëheqja jo e mirë e qeverisë shkaktoi nivel të lartë të papunësisë dhe inflacionit. Ai thotë se ndoshta duhet të ndërrojmë kuptimin e fjalës “arritje” në fjalor.

Më 29 shkurt, zëvendës ministri i mbrojtjes Izraelite Matan Vilnai paralajmëroi për „një holokaust më të madh“ për palestinezët. Blogeri Sirian Ајman, nga blogu Damascin, bën krahasimin e heshtjes së botës për këtë koment dhe të ngatëresave që u dhanë përreth thirrjes propozuese “fshirja e Izraelit nga harta” nga ana e presidentin Iranian Mahmud Ahmadinexhad

Ајman (Ar) shpjegon:

تقوم الدنيا ولا تقعد عندما يتحدث أحمدي نجاد عن إفناء إسرائيل. يعلّق على الموضوع رؤساء الدول والصحف والمجلات بل حتى الأمين العام للأمم المتحدة، ويستدعى سفراء إيران في عواصم العالم لتبليغهم الاحتجاجات. أما عندما يهدد مسؤول في الحكومة الإسرائيلية بإقامة هولوكوست جديدة في غزة، يتم تجاهل الموضوع كأن شيئاً لم يكن.
حكومة تدعي أنها تمثل الشعب الذي عانى ويلات الهولوكوست تهدد شعباً آخر بـ”هولوكوست أكبر”، كما جاء في تصريح الوزير الإسرائيلي، والأمر -مع ذلك- لا يستحق الشجب أو الإدانة أو التعليق، حتى عندما تشرع إسرائيل بتنفيذ التهديد.
ما تعرض له الفلسطينيون من تطهير عرقي وجرائم حرب (بدءاً بالمذابح والترحيل الجماعي في 1948) وما يتعرضون له اليوم من حصار وعقوبات جماعية وقتل للمدنيين، يشبه -بلا شك- ما تعرض له اليهود خلال الحرب العالمية الثانية. وقد جرت العادة على أن يتعرض كل من يرسم هذه المقارنة للاتهام بمعاداة السامية.

Bota qëndron dhe nuk pushon kur Аhmadinexhad flet për fshierjen e Izraelit nga harta. Të gjithë udhëheqësit e shteteve, gazetave, revistave por edhe kryesori i Kombeshe të Bashkuara e komentuan këtë ngjarje, ndërsa ambasadorët Iranian nga të gjitha shtetet u ftuan në protesta. Megjithatë, kur përfaqëues official i parlametin izraelit u kërcënua me Holokaust të ri në Gaza, tema u injorua sikur të mos ishte e rëndësishme.
Qeveria e cila deklaron se i përfaqëson njerëzit të cilët mbijetuan agoninë e Holokaustit, tan ii kërcënohet një kombi tjetër për “Holokaust më të madh” – siç ishte e lajmëruar nga ministri izraelit. Sidoqoftë, kjo është temë e cila nuk paraqet gjykime, ose reagime të ndryshme, biles edhe kur Izraeli përgaditeshe për implementimin e kërcënimeve të tij.
Palestinezët janë të ekspozuar me pastrim etnik dhe krime luftarake, filluar me masakrat dhe dëbimet në vitin 1948. Punët në të cilat ata janë të ekspozuar sot në marrëdhënie me mbylljen e kufijve, sanksione dhe vrasje të civilëve, janë padyshim të ngjashëm me marrëdhëniet me çifutët në Luftën e dyte botërore. Mbeti e zakonshme që secili që ndihmon këtë krahasim të jetë i njohshëm si anti-semit (anti-çifut).

Versioni Beta i The HUB nga veb faqja Witness ofron tre video të incizuara për ngjarjen “Të drejtat e njeriut për gratë; të drejtat e njeriut për të gjithë”, në të cilën tre gra të vendosura të cilat i mbrojnë të drejtat e grave të tjera flasin për Kampanjën ndërkombëtare për mbrojtjen e të drejtave të grave.

Nga përmbajtja e veb-faqes së kampanjës:

Fushata ndërkombëtare për mbrojtjen e të drejtave të grave është iniciativë ndërkombëtare dhe mbrojte e grave aktiviste të cilat e përkrahin realizimin e mbrojtjes së të drejtave të njeriut për të gjithë. Fushata tregon se gratë që luftojnë për të drejtat e njeriut dhe veçanërisht fokusohen në mbrojtjen e të drejtës së gruas, ballafaqohen me keqpërdorime në fillim të punës së tyre për shkak të gjinisë së tyre. Si shtesë, fushata fokusohet në situatën e aktivistëve për të drejtat e njeriut të cilët i mbrojnë të drejtat e grave dhe veçanërisht përqendrohen në keqpërdorimet të cilat i përjetojnë aktivistët për të drejtat e lezbikeve, homoseksualëve, biseksualëve, transseksualëve dhe aktivistëve për të drejta të tjera për shkak të gjinisë së tyre. Identiteti i këtyre njerëzve si edhe natyra e së drejtës të cilat tentojnë ti mbrojnë janë faktorë të cilët ata i lënë në fokusin e fushatës.

Për momentin ka 3 video në TheHub, të cilat u përzgjodhën nga redaktori: Sunila Abejesekera nga INFORM në Shri Lanka flet për fushatën dhe pse është e nevojshme të punohet në implementimin e strategjive për të drejtat e njeriut për gjinitë, Lidija Alpizar nga AWID e cila sqaron pse ata tema të cilat ajo i quan “joseksi” si p.sh.: financimi është nga barazia jetësorë për pyetjet nga audience “pa burime nuk mund të ketë implementim të lidhjes politike për të drejtat e grave” dhe Аjsha Shahid nga Fushata Globale „Stop vrasjeve dhe gjuajtjes me gurë”, e cila shpjegon pse krimet ndaj grave bazuar në traditat ose besimet duhet të ndalojnë.

Në vijim janë dhënë të tre videot (të vendosura nga Violeta Krasniç), nga këta gra të fuqishme të cilat japin mund për mbrojtje të të drejtave të grave të tjera.

Çka paraqet The Hub? Ajo është veb-faqe në të cilën çdonjëri mund të paraqes video në lidhje me të drejtat e njeriut, që të mund ti shikojë audience më e gjerë e cila është e interesuar për këtë temë, në vend që të kërkohet në faqet e rëndomta në të cilat vendosen video me qëllim që të gjendet përmbajtja e dëshiruar. Ajo është mënyra e sjelljes së përmbajtjeve të të drejtave të njeriut drejt për së drejti te ata që janë të interesuar për ti shikuar.

Vijon video-ja promovuese prej 60 sekondash në të cilën sqarohet si funksionon TheHub, dhe në cilën mënyrë mund të merrni pjesë.

Javën që kaloi në Kuvajt u shënuan dy festa shtetërore.- njëra me 25 Shkurt dhe tjetra me 26 Shkurt. Blogerët nga Kuvajti shpejt kërkuan historinë e festimeve.

LiL ALiEN në një postim me titull “Informata kombëtare për gjeneratën e re” shkruan:

Cila është dita e Pavarësisë së Kuvajtit? Me datë 19 qershor të vitit 1961, u prish (anulua) marrëveshja e Britanisë për protektorat dhe u shpall pavarësia e Kuvajtit. Marrëveshja ishte nënshkruar më 23 Janar të vitit 1899.

Pse atëherë njerëzit e festojnë ditën e pavarësisë me 25 Shkurt? Sepse Sheiku Abdullah AlSalim AlSabbah u bë Emir në vitin 1950. (Sheiku Abdullah e prishi marrëveshjen me Britaninë dhe shpalli kushtetutën) dhe kjo gjithashtu ishte hera e parë që u këndua himni i ri dhe i tanishëm.

Çfarë domethënie ka 26 shkurti për Kuvajtin? Në 26 shkurt Kuvajti u çlirua nga pushtimi i Irakut i cili filloi me 2 gusht të vitit 1990 dhe zgjati shtatë muaj. Më tepër se 30 shtete ndihmuan në çlirimin e Kuvajtit, ata u prinë nga Shtetet e Bashkuara dhe nga Kombet e Bashkuara.

RADIANT GUY krijoi një prezantim që të përkujtojë (shënojë) rastin. E kam përgatitur këtë prezantim (më poshtë) për pavarësinë e Kuvajtit dhe çlirimin e tij duke vënë foto të cilat i kam bërë vetë prej 2006-2008 në disa vende.

Forzaq8 shkroi një poemë të shkurtë:

We may speak of as if its dull
While it seem as if amount of logic is null
Sometimes you are surrounded by culls
Which would drive you mad and make you go on quell
But there is nothing like that can make you lull
In the end the glass is not half empty but half full

Mund të themi për të se është e mërzitshme
Përderisa sasia e logjikës është zero
Ndonjëherë jeni të rrethuar me gjëra bajate
Të cilat ju çmendin dhe ju bëjnë të shuheni
Por s’ka si ajo që ju qetëson
Në fund gota s’është gjysmë e zbrazët por gjysmë e plotë

Natyrisht, nuk është secili i lumtur me ndodhitë gjatë këtyre festimeve.

intlxpatr përshkruan se çka i ka ndodhur asaj kur doli jashtë.

Dje, isha duke përfunduar një projekt rreth orës 6 dhe shkoja në takimin e radhës kur ktheva në rrugën e Detit. Bëra gabim të madh. Duhej të merrja parasysh faktin se kishte barriera në anën e majtë të rrugës së Detit, por duke kthyer nuk, nuk mendova dy herë.

Gabim i madh. Papritmas u gjeta në mes të një turme të llojit më të keq, turmë bandash adoleshente që endeshin nëpër trotuare në të dy anët e makinës sime, turma barrierash, turma njerëzish nëpër afër veturave spërkasnin njëri tjetrin me curril shkume – sikur ndodhesha në ankth.

mpjs ju këshillon së çfarë të bëni gjatë Festave të Shkurtit, një manifestim ekstravagant për ta shënuar rastin.

Pas një viti pritjeje, Festat e Shkurtit sot kanë arritur maksimumin e tyre. Me padurim e pres ditën e sotme sepse më spërkasin me shkumë kur i shikoj ata fëmijë. Pres me padurim këtë ditë për çdo vit që kur të vijë postieri të më sjellë gazetën ditore të lexoj se çfarë krimesh janë bërë.

Image Credit :Yousefi - somecontrast