Gazetarja dhe blogerja Libaneze Lelia Mezher ishte njëra ndër blogeret libaneze të veçuara e cila punoi përqark orës për të mbledh informata botërore për krizat të cilat preokupojnë shtetin e saj të koinçiduara nga faktor të ndryshëm në Bejrut. Global Voices Online e zuri Mezher, e cila është e përfshirë me Njuz Lab, në një intervistë të shkurtë.

* Kush është Lelia Mezher? Profesioni? Eksperienca? Avantazhet? Shqetësimet? Shpresat?

Unë jam gazetare Libaneze në L'Orient Le Jour, gazetë ditore libaneze, e shkruar në gjuhën frënge. Aktualisht është e vetmja gazetë ditore në gjuhën frënge në Liban. Kam studiuar Drejtësinë dhe kam specializuar në Drejtësinë e Internetit dhe pastaj kam kryer shkencat politike. Kam studiuar Drejtësinë në Liban pastaj kam mbaruar Drejtësinë e Internetit në Paris (Paris I - La Sorbonne ) dhe për shkencat politike kam diplomuar në (Paris 2 -Assas).

Pas përvojës së dendur në Paris midis viteve 2003 dhe 2006 (departamenti i drejtësisë pran Ministrisë së Ekonomisë, agjensioni i bashkuar eGuvernment pran byrosë së kryeministrisë dhe praktikës në Clifford Chance Laë Firm), unë nuk gjeta punë atje prandaj aplikova për një praktikë në L'Orient Le Jour. Nisa në korrik të vitit 2006, disa ditë përpara luftës Hezbollah-Israel. Dhe punën e mora në gusht të vitit 2006.

Ankthi im më i keq deri më tani është mungesa e lirisë. Me vetë Hezbollah-in madhështorë shumë e më shumë, unë jam e frikësuar se liria e shtypit në mënyrë dramatike do të pikoj, sikurse liria e femrave. Unë vërtet shpresoj se libanezët do të kuptojnë kur ata do të mësojnë nga gabimet e veta dhe të ndalojnë të përsërisin ata edhe një herë. Asnjë komunitet fetar nuk do të mund të fitoj mbi të tjerët – Libani është shtet i diversitetit. Në një shkallë më të lartë personale, shpresoj se unë do të mund të zhvilloj karrierën time dhe se një ditë do të krenohem me vendin tim, dhe të ndaloj ndjenjën se qeveria nuk është asnjëherë aty që të shikoj pas juve.

* Për çka është Njuslab?

Njuslab ishte një Canal France International – iniciativë e themeluar nga Anna Lindt. Redaktori im udhëheqës është Nagib Aoun i cili më foli për të. Në ribashkimin 10 ditësh në Aleksandri për të krijuar blog. Ku ne u takuam, 20 femra të ndryshme nga 10 vende të ndryshme, nuk ishte e lehtë të shkosh përpara. Por sot unë mund të them se ne ia dolëm me sukses dhe se ne e dimë se për çka është blogu. Kjo u lë juve të mendoni të lirë, veçanërisht në botën arabe. Në Liban, ne jemi të lirë të shkruajmë apo të flasim çfarëdo që ne dëshirojmë, ndryshe nga Egjipti ose Siria. Pra, për mua ky blog do të jetë i pari dhe kryesisht për femrën arabe. Por jo të gjitha nga ata shkruajnë. Disa tërësisht janë lëshuar në blog.

* Çfar kontributi kanë blogeret libanez në çështjen e zërimit dhe shqetësimet e qytetarëve në vend gjatë kësaj krize të zakonshme?

Në Liban, blogerët na lejojnë neve të kemi një pikë të pavarur të shikimit të situatës që kur çdo parti politike ka median e vetë këtu. Këtu nuk ka TV të pavarur ose gazetë me përjashtim ndoshta të L’Orient le Jour. Blogerët fillimisht kanë menduar shqetësimin te gazetat. Sot ata plotësojnë njëri tjetrin dhe bloget kanë erdh si pjesë e burimeve informative në të cilat ju mund të mbështeteni.

* Si e shpjegojnë mediat libaneze krizën aktuale dhe sa është i ndryshëm ky shpjegim me atë që kanë shkruar gazetarët civil në bloget e tyre?

Mjaft i habitshëm, këtë herë jo të gjitha mediat janë bazuar në shpjegimin e ngjarjeve. Gazetarët në të shumtën e rasteve kanë qenë të sigurt në zërin e popullit. Një mbresë e ngjashme zhgënjimi dhe hidhërimi ishte gjithkund. Një numër i madh i gazetarëve kanë drejtuar mesazhin e posaçëm të njerëzve, ndryshe nga më parë. Ndoshta ky është shqetësim i një lufte të re civile e cila krijoi reagime të tilla në mes të gazetarëve.

Me 17 maj u zhvillua dhjetëvjetori i Antimili sonoro [es], ngjarje e organizuar nga ana e Rrjetit të të rinjve si mënyrë e shpërndarjes së fjalës për rezistencën e mandatit ushtarak në Kolumbi nëpërmjet muzikës. Data u festua më koncert dhe gjithë muaji ishte i mbushur me konferenca, biseda dhe marshe për përkujtim të lëvizjes dhjetëvjeçare të organizatës rinore mosbindje dhe lëvizje rezistuese civile. Ua tregojmë thirrjet e ngjarjes, klipet promovuese dhe video të shkurtë nga një ngjarje e ska-bend në koncert.

Rrjeti rinor e organizoi festivalin e tyre anti-ushtarak në ditën ndërkombëtare, duke promovuar “Vetëdijen kundërshtuese”, me qëllim që të ndalohet shërbimi i detyrueshëm në afat ushtarak [es], me çka sqarojnë se individualët besojnë se vrasja e qenieve njerëzore, bile edhe në ushtri, është e gabueshme. Ka deklarata nga njerëz te rinj të cilët refuzojnë të shërbejnë në ushtri, siç mund të shikoni nga deklarata e Gustavo Monro [es], i cili është rekrutuar kundra vullnetit të tij dhe më vonë izoluar nga shokët dhe familjarët për shkak të kundërshtimit të tij që të jetë pjesë e ushtrisë. Grupi anti-ushtarak i sqaron qëllimet e veta dhe besimet në këtë shkrim në gjuhën angleze, i cili mund të gjendet në Majspejs faqen e tyre.

Fillimisht, ftesa për koncertin këtë vit, e titulluar në gjuhën angleze:

Fushatë virale në JuTub për promovimin e ngjarjes:

Për në fund, nga koncerti, video me kualitet të ulët e incizuar nga telefon celular nga ngjarja e ska-bendit Ron Dajmon, i cili e këndon këngën Fqinji. Nëse ju pëlqen, mund ta vizitoni linkun e mëparshëm nga emisioni real në MTV të Amerikës Latine dhe të votoni për ata!

Vetëm një kujtim i shkurtë se këta dhe të gjitha videot tjera qytetare të treguara në Global Voices mund të shikohen në JuTub kanalin tonë. Mos nguroni të na kontaktoni, të na dërgoni videot tuaja ose dërgoni imejl me link deri te videot dhe sqarim të shkurtë pse është e rëndësishme të tregohet në faqen tonë. Ju faleminderit!

Autorët e blogut të mediave maqedonase Komunikacii.net, e analizuan shfrytëzimin i internetit dhe mediat e reja për herë të parë nga ana e partive politike për fushatat e tyre për zgjedhjet e parakohshme parlamentare, që do të mbahen me 1 qershor, 2008.

Ekspertët për media Sead Xhigal dhe Darko Buldioski bënë analizë të përbashkët për pjesëmarrjen e internetit për të dy partitë udhëheqëse, VMRO-DPMNE dhe partia opozitare, SDSM:

Mirë: Bloget, YouТube kanalet, MySpace, Facebook, Hi5, etj.
[…]
Mirë: Video, audio, dokumente, komente, etj.

Shumë, nëse jo edhe gjithë materiali të cilin e japin për fushatën mund të gjendet edhe onlajn. Rregullisht të përmbushura (supozojmë, ashtu na duket, jo sepse e kontrollojmë për çdo ditë  dhe evidentues, shumë kursime të parave.) Gati të gjitha materialet janë të vendosura në ndonjë servis onlajn pa pagesë, që sigurisht deri në një masë të caktuar është hap i mençur.

Keq: Aspak, por vërtet aspak nuk ka “social” në këta nevojat e tyre të mediave sociale. Përmbajtja e blogeve origjinal është e drejtuar për në foltore, për dokumentare të cilat lëshohen në TV me logo PPP, për mediat tradicionale, për analist, gazetarë dhe për një grumbull vendesh tjera, vetëm që nuk janë për në blog. Postime të gjata, drejtim te publike të ndryshme në çdo postim, postime pa asnjë përvojë ose komentim personal, të paktën për atë se si kanë kaluar në tubim, pa atë që blogun e bën blog: individualiteti, personaliteti. Video klipe të cilat janë të bëra për të TV dhe jo për vloge, fushata të cilat origjinal janë për shtyp viral e jo për dërgim nëpër internet dhe fotografi si dekorim, dhe jo si ndonjë informatë transparente e cila do të hedh dritë në kandidatët e vetë. […]

Sigurisht, si pasojë e saj bloget nuk janë shumë të vizituara, nuk ka shumë komente, dhe thjesht (akoma) nuk janë pjesë e diskutimeve.

Përfundim: […] Shkëlqyeshëm është që shpejtë u pranuan numër i madh i serviseve dhe kanaleve nëpërmjet të cilave mund të komunikohet fushata parazgjedhore, por megjithatë efekti i tyre natyrisht do të jetë shumë i vogël, dhe si një ndër arsyet e mundshme është përdorimi i tyre i thjeshtë si veb magazine dhe materialet e blera të cilat edhe ashtu (si edhe te të gjithë fushatat tjera deri më tani) i bënë pa lodhje.

Si komentim i postimit të njëjtë, blogeri i spikatur lokal Ribaro, shkruan (MKD):

Gjëja më interesante për grumbullin e blogeve të krijuar nga partitë politike për këta zgjedhje ëshët ajo se ata kanë disa idiotë të paaftë që qëndrojnë si administrator dhe u përgjigjen komenetve. E kam vërejtur një komentim të tillë (i cili dukeshe të ishte plotësisht i saktë dhe pyeti diçka) por nga ana tjetër “nikoqiri” i kundërpërgjigjet me komentimin: Kush pyet? Fundar! Deri më tani zvogëlohet fuqia e blogut dhe blogosfera, bloget e tyre do të mbeten pak të vizituara dhe vetëm nga anëtarët e tyre partiak për lëvdata. E njëjta ishte edhe në zgjedhjet e kaluara parlamentare dhe e njëjta edhe tani.

Paraqitja e videos nga gazetarët civil vetëm që u bë edhe më e lehtë: faqja për vendosje të videove JuTub hapi kanal të ri ekskluzivisht për videot qytetare, të quajtur LajmeCivile. Video blogerët, të cilët janë të specializuar për lajmërimin e ngjarjeve nga vendi ku ata jetojnë, tani mund të abonohen në kanal dhe ti tregojnë botës se çka ndodh.

Vijon thirrja nga JuTub dhe prezantimi i Olivisë, e cila do të jetë përgjegjëse për kanalin LajmeCivile:

Njëra nga videot e tyre të rëndësishme është produktuar dhe incizuar nga Mijong G. nga Sudani Jugor, i cili lajmëron për kushtet në kampet e refugjatëve, ku mund të jetë shumë nxehtë ose të ketë përmbytje përderisa ka reshje të fuqishme:

Me këtë e shfrytëzoj rastin të ju lajmëroj se Global Voices tani më ka kanalin e vetë JuTub, ku të gjitha videot i kam postuar në shkrimet e mia dhe janë nënvizuar si favorite dhe shumica e producentëve gjithashtu janë abonuar, por ka edhe disa video të cilat nuk janë në shkrime, por megjithatë janë shumë të mira dhe shumë interesante.

Përderisa keni ndonjë video për të cilën dëshironi të shkruhet në pjesën për video blogime, dërgoni email te Xhuliana Rinkon Para (e disponueshme nëpërmjet veb faqes së saj) ose shkruani në formë të komentit, me sqarim të shkurtë për të cilin ju mendoni se është i rëndësishme të tregohet nga videoja.

Dhjetorin e kaluar, gazetares Natalia Morar i është ndaluar hyrja në Rusi dhe ishte dëbuar në vendin e saj në Moldavi, që kurr revista javore ruse shpalli seri të shkrimeve të saja për vërshim ilegal të shumave të mëdha të parave jashtë Rusisë nga ana e zyrtarëve të lartë të vendit.

Në fillim të këtij muaji, Morar (emri përdorues natmorar në LajvZhurnal) kishte përvojë fantastike në aeroportin internacional të Istanbullit Ataturk, të cilën e përshkruajti (RUS) në blogun e saj:

“Juve u është ndaluar hyrja në vend, tani do të dëbohesh në Moldavi”, në një anglishte të keqe më sqaroi nëpunësi i kontrollit kufitar në aeroportin Ataturk në Istanbull, duke i’a dhënë dokumentet e mia policit të thirrur. Fillova të besoj se ky është fati im: aeroport, dëbim.

Më dërguan në stacionin policor dhe atje më mbajtën 40 minuta. Doli se ata kanë pasur 24 vjeçaren Natalia Morar në bazën e tyre të të dhënave, prostitute e cila më parë është dëbuar në Moldavi. Mu desh shumë kohë të ju sqaroj se unë nuk jam ajo. Identifikimi im i gazetarisë dhe të gjitha dolumentet tjera i bënë edhe më tepër dyshues. Ata patjetër të kenë menduar: Sa prostitute e mënçur, është mbrojtur me dokumente.”

Përfundoi mirë kur policët vendosën të na i krahasojnë numrat e letër njoftimit. Më lëshuan […], duke më pyetur në vend të lamtumirës: “Mik nga Turqia, po?” […]

Dita Panxhea ishte e organizuar të shtunën dhe u mblodhën njerëz nga vende të ndryshme të botës që të shikojnë filma dhe të jenë pjesë e ngjarjes botërore në të cilën filmat, folësit dhe muzika na treguan diçka më shumë për jetën nga ana tjetër e globit botërorë, duke mbledhur njerëz nga të gjitha sferat e jetës, me besimin se nuk jemi aq të ndryshme se sa që mendojmë. Ngjarja zuri edhe garë për përshkrime të videove nga telefonat celularë, ku edhe kishte fitues nga vende të ndryshme.

Nga Kigali në Ruanda, njëra nga pesë lokacionet kryesore të incizimit, vijon slajdshou me fotografi të ngjarjes të vendosura në OVI, platformë për përshkrime të videove e cila shfrytëzoheshe për promovimin e përmbajtjeve të ditës panxhea:

Nga Haifa në Izrael, slajdshou tjetër nga mbledhja për ndjekjen e ngjarjes afër hapësirës Cezareja:

Gjatë kohës së ngjarjes, miqtë e veb – faqes së Panxhea kishin paraqitje e drejtpërdrejt nga vende të ndryshme të botës në mess ë cilave SHBA, Kolumbia, Italia, Japonia, Zelanda e Re. Ngjarjet tjera, si p.sh.: Dita Panxhea kolumbeze në Medelin [es] kishin veb faqe të tyre në të cilin në fillim të ngjarjes u paraqitën blogimi i drejtpërdrejtë, videopërshkrimet striming dhe fotografi.
Nokia, partner i ditës Panxhea e organizoi manifestimin e Nokias për videopërshkrime më të mira nga pajisjet e celularëve 2008 paralelisht me ngjarjet tjera, kurse pesë finalistët u vendosën në çdonjërin nga pesë lokacionet për incizim. Mund ti shikoni videopërshkrimet fituese në veb-faqen OVI për ditën Panxhea. Finalist ishin: “Qarqe gjithkund përreth nesh” nga kajum – Indi, “Buzëqeshja” nga gufilopez – Indonezi, “Ylberet mahnitës! Të incizuara dhe monitoruara në Nokiën time N93” nga rupertou – Mbretëria e bashkuar “, “Loja” – fëmijë jugoafrikan lozin në hapësirat e video lojërave” nga ekaçuço dhe “Mjegullat në lëvizje” nga pjerba – Itali.

Fituesi i çmimit të madh të veb faqes së OVI për Panxhea/Nokia është okaçuno dhe videopërshkrimi i tij me fëmijët jugoafrikan si luajnë video lojëra, i cili fitoi udhëtim në Rezervatin e gorillave në Ruanda, në shoqërim të gjithë ekipit e cila do ti ndihmoj fituesit ta xhiroj udhëtimin e tij.

Nga tërheqja e organizuar nga Nokia dhe Vomvorld, rezultatet e së cilës u lajmëruan nga produksioni i Dejvid Hauel, krijues i videopërshkrimeve fituese do të fiton Nokia N82, futrollë, trekëmbësh, kartelë memorie, telefon të fiksuar në kokë dhe altoparlantë. Videopërshkrimi i zgjedhur ishte “Ylberet mahnitës”, dhe në kumtimin e tij ai përmendi se ai është zgjedhur për fitues për shkak se ai më së miri e ka fotografuar shpirtin e videopërshkrimeve celulare: duke incizuar ata çaste të rralla të cilat mundeshin të zhduken dhe asnjëherë të mos përsëriten.

Në javën e fundit të prillit filloi rënie e temperaturave. Shumica e blogerëve paraqitën fotografi nga gjelbërimet e ngrira dhe drunnjëve nën borë. Janagi, në blogun e tij paraqiti fotografi të mrekullueshme të gjetheve me borë. red_ptero e quajti [ru] këtë rënie të temperaturave “grimasë e ngrohjes globale.”

Rënie e temperature nuk ndodhi vetëm te gjelbërimet, por edhe në mes të raporteve të Rusisë me Kirgistanin. Një ushtarë rus ishte rëndë i plagosur në incidentin në mes ushtrisë ruse, nga baza ajrore ruse në qytetin Kant, dhe policisë kirgistanase. Shumica këtë incident e llogaritin si kërcënim në mes Rusisë dhe Kirgistanit.

Svetofor_kg thotë [ru]::

Oficerët nga baza ajrore ruse janë shumë të pacipë dhe nuk ju pengon tu orvaten grave dhe nuseve të huaja. Ata e llogarisnin Kirgistanin si pozitë e re, ku ata mund të bëjnë çka të duan pa mos ju kushtuar vëmendje ligjeve kirgistane.

Xhefri Broman pajtohet [eng]:

“Që kur policia kirgistane në Bishek ishte e interesuar ti ndërroj ligjet e trafikut? Nuhas maskim.”

Zmadhimi i tarifës për transport, energjia elektrike dhe ngrohtësia mbetëm temë tjetër e “nxehtë” e diskutimit. FinalFantazi thotë [ru]:

Shumë shpejtë ata do të shkatërrojnë shpirtin e qytetarit të thjeshtë. Nga rrogat dhe pensionet do të kenë të holla vetëm për të blerë sapun dhe litarë për tu varur.

Deklarata e presidentit të Kirgistanit Kurmanbek Bakiev se “tani më mund të shikojmë reduktim të madhe të korrupsionit në disa vende”, shkaktoi dëshpërim në blogsferën kirgistane.

grgreg shkruan [ru]:

Po, kuptohet. Ne nuk mund të shikojmë reduktim të atillë të korrupsionit në asnjë vend. Shumica e mitos është ritur dy tre herë në tre vitet e fundit në Kirgistan. Procesi i tillë nuk është i quajtur “reduktim” në asnjë shtet tjetër…

Kohët e fundit, disa politikanë sugjeruan befasi në internet me mediat. Blogerët kirgistanas mbetën të shqetësuar.

salva08 mendon: [ru]

Ajo është krejtësisht absurde! Ata nuk dinë asgjë për IT. Interneti mund të ndiqet, por nuk mund të kontrollohet. Ky është konkludim i Pentagonit në vitin 2005.

Tarantino shton [ru]:

Ngjashëm Kirgistani mund ta shpallë veten si udhëheqës botëror. Teorikisht, interneti mund të barazohet me mediat në nivelin legjislativ. Por, ku është realizimi? Si mundet jurisprudence jonë të ndërrohet në serverët e huaj? Emrat e domeneve në zonën e Kirgistanit ligjërisht nuk i përkasin shtetit. Politikanët tonë patjetër të ndërpresin të mendojnë në mënyrë komuniste. Interneti nuk mund të jetë i kufizuar”.

Për këtë arsye Mihajlito vendosi të shkruaj këtu për atë dhe egjiptianët e tjerë të cilët janë humbur në vitet e mëparshme.

الاسم
رضا هلال..كاتب صحفي مشهور بجريدة الاهرام..كتب مؤلفات عديدة عن المسيحية الصهيونيه و عن الجماعات الاسلاميه و كتاباته دي لم تعجب الكثيرين فإختفي
:الاسم
وفاء قسطنين..زوجه قسيس قررت إعتناق الاسلام بمحض إرادتها فلم يعجب الامر المسيحيين في مصر فتظاهروا و إعتكف البابا ثم إختفت وفاء
:الاسم
إسراء عبد الفتاح..شابه مصريه كانت مخنوقه من موضوع الاسعار و طابور العيش و الفساد فعملت جروب ع الفيس بوك نادت فيه بالاضراب فتم القبض عليها ثم إختفت

Emri: Reda Helal… një shkrimtar mjaft i njohur në gazetën Al-Ahram…ai shkroi shumë libra për krishterimin, Zionizmin dhe tempujt Islamik, dhe shumica nuk e donin atë çka ai e shkroi, dhe më pas ai u zhduk.

Emri: Vafa Kostantine … gruaja e peshkopit e cila vendosi të kthehet në Islam, me dëshirën e saj. Shumë të krishterëve kjo nuk u pëlqeu, dhe ata caktuan demonstrata ku edhe papa morri pjesë, dhe më pas ajo u zhduk.

Emri: Esra Abdel Fatah … Një grua e re egjiptiane, e cila nuk ishte e lumtur me çmimet e marra dhe me sasitë e pakta të bukës në disa zona, kështu që ajo krijoi një grup në Fejsbuk dhe bëri thirrje për grevë të përgjithshme, më pas ajo u arrestua dhe pas kësaj ajo u zhduk.

Blogeri jordanez Hareega, me profesion mjek, e ndau këtë “bisedë të parehatshme” të cilën ai e udhëhiqte si njohje e punës së tij në klinikat e HIV Sida.

Një mik pyeti, “Si kalon në punë këtë muaj”
“Mirë, shkoj në klinikat e HIV nga tre herë në javë”
“HIV? Si SIDA?”
“Po”
“Rruaju”
“Të ruhem nga çka?”
Ai më shikoi sikur të isha idiot, “Rruaju nga HIV”
“Përse të rruhem?”
“Po, rruaju, ajo është HIV, ajo është SIDA”
“Por pse duhet të rruhem? Unë nuk flejë me pacientët e mi në klinikë”
“E di idiot, por vetëm kujdesu, ajo është SIDA”
“Unë nuk injektoj drogë me ata”
“E di, e di, por vetëm rruaju”
“Nga çka?”
“Dëgjo, unë nuk jam shkencëtarë (me sa duket), por ti patjetër të rruhesh, ose unë do të filloj të kujdesem për ti”

Hareega vazhdon:

Nga 1 janari 2008, në Jordani ishin diagnozuar 22 raste të reja të HIV.
Njohja publike rreth HIV në mes jordanezëve, veçanërisht atyre “mirë – të edukuarve” është zero dhe bie.

IIrakiania Laijla Anvar gjithashtu është e hidhëruar nga mënyra se si kjo temë është “toleruar” në botën arabe – edhe përpos numrit të madh të përhapjes së sëmundjes në regjion. Duke shikuar programe televizive të kësaj teme, blogerja nënvizon:

Shikova një program para disa muajve, në kanalin arab Al-Xhezira për HIV dhe sëmundje tjera të përhapura seksualisht në botën arabe.
Producenti me shumë mençuri tentoi ta plotësoj këtë tabu temë “të ndjeshme”, duke e prezantuar si program religjioze dhe thirri mysafir i cili është specialist në të dyja në mjekësi dhe shkencat religjioze, ajo është teologjia islamike.

Laijla sqaron:

Është i madh numri i përhapësve të HIV në botën arabe. Asnjë nuk dëshiron ta pranoj atë, por ajo është fakt. Ne të gjithë e dimë si përhapet HIV dhe të gjithë e dimë se praktikumi i seksit të mbrojtur dhe kontrollimi i gjakut janë obligim.
Por kjo nuk është ajo e cila ma tërhoqi vëmendjen në program. Ajo çka në të vërtet ma tërgoqi vëmendjen është se numri i HIV dhe STD (përhapjes së sëmundjeve seksuale) në numër më të madh përhapet te çiftet heteroseksuale në botën arabe, e jo vetëm te homoseksualët.
Specialiteti i mysafirit te ftuar është epidemiologjia dhe sëmundjet ngjitëse. Dhe në eksperiencën e tij, ai ka hasur në disa raste (jot ë paraqitura në statistikën publike) në numër më të madh te çiftet heteroseksuale, të infektuar me STD dhe veçanërisht SIDA.
Në 99 % të rasteve, gruaja ka qenë e infektuar nga burri i saj. Burri i cili ka pasur lidhje jashtëmartesore të pambrojtur, me gra të tjera ose ndonjëherë edhe me burra të tjerë.
Në 99 % të rasteve burri mendon se është i pathyeshëm, dhe e përjashton idenë për mbrojtje, përdorimin e prezervativit.
Dhe kështu, zotëriu i cili nga biznes udhëtimi, ose nga dalja në mbrëmje kthehet në shtëpi dhe i ofron gruas/partneres së tij puthje të vdekjes.

Për tabunë, Laijla thotë:

Kuptohet që keni mirëkuptim se diskutimi i kësaj teme në botën arabe është tabu i madh. Shumë shmangie dhe racionalizime, deri te efekti se “ten e, te bashkësitë myslimane nuk ekzistojnë kështu punësh”, “futni nën qilim, dhe mos lejoni që fqinjët të dinë – çka do të mendojnë njerëzit”.. etj.
SIDA në kulturat tradicionale është aq ë papashme me çka është pothuajse e pamundur të bisedohet kjo temë publikisht pa mos u fajësuar se je “dekadent, i fëlliqur dhe amoral.”
Në ndërkohë, viktimat e SID-ës vdesin në qetësi, të karantuar në dhomë nga turpi dhe faji.

Amal A, nga Palestina, gjithashtu merret me këtë teme Sida, duke shprehur pakënaqësinë e tij nga ajo se si është vendosur në gjyq për një rast në Egjipt, ku ku prokurori it ha njërit nga meshkujt i përfshirë në kontrollin e gjykatës, kur ai e informoi se është HIV pozitiv: “Njerëzit sikur ti duhet të digjen të gjallë. Ti nuk e meriton të jetosh”.

Nëse egjiptiani e ka për qëllim ti fus në burg të gjithë burrat egjiptian të cilat kanë seks me burra të tjerë, do të ju duhen më shumë burgje. (…)
Të llogaritet SIDA si kriminalitet është katastrofë!!! Të ndryshojnë dhe të llogariten si demon pacientët të cilët janë HIV pozitiv ose kanë SIDA nuk do të ndihmon të mbrohen egjiptianët. Por, këtu nuk punohet aspak për mbrojtjen e egjiptianëve. Punohet për shtetin e cila i bën viktima të dobëtit me qëllim ti forcoj fuqitë e veta nëpërmjet të çdo mënyre.

Por punët ngadalë ndryshojnë dhe duket se ka shpresë. Bahreinja Flutura së shpejti do ta vizitoj Kajron, fituar të drejtën nga artistët e pavarur/blogerë të cilët përgjigjen për SID-ën në rajonin arab.

وستضم الورشة مجموعة من المدونين والمبدعين العرب في مجال التصوير وصناعة الافلام السينمائية وغيرها من الفنون الإعلامية.
هذه هي المرة الأولى التي سيتسنى لي فيها حضور فعالية تخص برنامج الامم المتحدة الانمائي في البحرين، كما ستكون المرة الأولى ايضا التي ستتاح لي فيها فرصة اللقاء بالمدونين والمبدعين العرب من مختلف الاقطار العربية. وسأشارككم بالطبع بما سأكتشفه من اسرار ودهاليز تتعلق بهذا المرض المخيف الذي لايزال الحديث عنه محظورا في معظم دولنا العربية.

Punëtoria do të përfshij bloger dhe arab krijues nga fusha e fotografisë, incizimit të filmave dhe arteve tjera të mediave. Kjo është hera e parë unë të marr pjesë në ngjarje të organizuar nga programi për shpërndarje të Kombeve të bashkuara në Bahrein dhe gjithashtu të takohem me bloger dhe artist nga e gjithë bota arabe. Unë përfundimisht do ti shpërndaj më ju fshehtësitë që do ti zbuloj për këtë sëmundje të tmerrshme, ku bile edhe bisedimi për të është i ndaluar në shumicën e shteteve vendeve tona arabe.

Dhe me në fund, por jo edhe më pak e rëndësishme, Armatat për çlirim, linqe në burime të reja për ilaçin mrekulli të Sidës i bërë nga bimët në Jemen deklaron që e ka ilaçin e sëmundjes vdekjeprurëse.

Actitud [es] deklaron:

Simpsonët konsideroheshin si shumë të vrazhdë dhe për këtë arsye u ndërpre shfaqja e tyre në Venezuelë. Parashtrohet pyetja se pse ky vendim u soll pas kaq kohe, sepse ky shou i popullarizuar shfaqet shumë vite me radhë.

Nga Argjentina, me “Blogus”, vjen një mendim më agresiv:

Mjaft ishte Shavez! Është e pabesueshme se si ti transformohesh në karikaturë qesharake nga filmat vizatimorë, ashtu që të gjitha idetë socialiste u bënë Staliniste, ti e kontrollon shtypin, njëjtë sikur ishte i censuruar në kohën e regjimit diktatorial. Mjaft më! Ne, si latino-amerikan, e dimë se çka ju ndodh atyre të cilët besojnë në vete se janë shpëtimtarë të botës; ata duhet të përgjigjen herët apo vonë. Apo e mësove mësimin me referendumin në të cilin humbe? Jo, Shavez, jo Simpsonët! A e kupton që shou në realitet e kritikon shoqërinë perëndimore? Nëse nuk dëshiron që standardet e familjes tënde të jenë si ata të Homerit, lejoi shoqërisë dhe fëmijëve të vendosin.

Blogu Noticias y entretenimiento [es] gjithashtu përgjigjet:

Çka?!?!

Instituti qeveritar i cili rregullon mediat na bind që shou “kishte ndikim të keq” tek të miturit.

Fëmijët nga Venezuela nuk do të mund ti shikojnë Simpsonët. Qeveria e Shavez i detyroi të tërheqin Homerin, Marxh, Bart, Lisa dhe Megi nga programi televiziv (rrjeti privat). Shou tani më ka zëvendësim: shpëtimtarët tërheqës me kostume banje të lagura të Baywatch (Oh! Kjo do të ketë ndikim të mirë!)

Periodista digital [es] thotë:

President i Venezuelës kishte guxim të përzihet në televizion, për të mirën e fëmijëve. Ai mendon se shou kishte “ndikim të keq ndaj fëmijëve” deh vendosi qe fëmijët duhet të argëtohen me plasjet e jashtëzakonshme të Baywatch, një shou “pak i diskutueshëm”.