Është shumë interesantë të theksohet se gjatë ditëve të fundit blogosfera Uzbekistane kryesisht ka diskutuar për Tashkentin, kryeqytetin e Uzbekistanit.

Sot, Tashkent është në pozicion të bukurisë së tij, meqë është herët për verë të nxehtë me gjelbërim dhe gjithashtu e pastër. Për një kohë të gjatë Tashkent ka qenë zonë qendrore e Azisë Qendrore – ndryshe nga vendet tjera – i kufizuar me Kremlin dhe ekziston vetëm si kryeqendër e Azisë qendrore që kufizohet me të katër shtetet tjera të rajonit dhe me Afganistanin.

Sot, Tashkenti akoma luan një rol të rëndësishëm në jetën politike dhe ekonomike në rajon. Sidoqoftë, blogosfera ka neglizhuar pozitën e Tashkentit në rajon dhe kryesisht ka diskutuar anët historike antike dhe infrastrukturën e bukur të qytetit e cila ka qenë nën konstaton e rindërtimit pas rënies së Bashkimit Sovjetik.

Lilianitta në blogun e saj shkruan se ajo ka qenë të shikoj për një shans që të shkoj jashtë dhe të shikoj historinë e Tashkentit për një kohë të gjatë, dhe ajo përfundimisht ka fituar këtë shans. Ajo shpalos fakte historike të qytetit dhje poston fotografi shumë interesante për xhamitë antike, medresetë dhe varrezat e klerikëve mysliman.

Në vitin 2009,ne do të festojmë përvjetorin e 2200 të Tashkentit. Qendra e qytetit tani është plotë me ndërtesa të gjata moderne – hotele, banka, qendra biznesi. Një mik i imi thotë qyteti ka humbur individualitetin e tij. Ai mbase ka të drejtë, vëmendje personale si çdo gjë në Tashkent. Por në qytetin e vjetër çdo gjë është shumë e veçantë – tregje lindore, bashki dhe rrugica të vjetra. Çdo gjë çuditërisht është origjinale.[ru]

Një përmbledhje tjetër e fotografive të freskëta të Tashkentit mund të gjinden në blogun e Aleksandrit. Aleksandri shkruan post për udhëtimin e tij në Tashkent nga Novosibirsk, Rusia.

Tashkenti është shumë i nxehtë, gjelbërim, is very ëarm, green, dhe qytet i klëndshëm në të gjitha pikëpamjet. Uzbekët janë shumë mikëpritës dhe njerëz pozitiv. Në Novosibirsk ka rënë borë, ndërsa në Uzbekistan është +32 Co …Pasi në zbritëm dhe kaluam të gjitha kontrollet kufitare, e gjetëm veten në një taksi të vjetër sovjetik, dhe shkuam në shtëpinë e personit për të cilin ne morëm njohuri në aeroport….Kuzhina Uzbekistane, patjetër të them, nuk është vetëm specifike, por gjithashtu shumë e shijshme.[ru]

Aleksandri vazhdon të shkruaj duke numëruar avantazhet e qytetit dhe duke shtuar në lidhëse foto si dëshmi.

Tashkenti është shumë i pastër. Nuk mund të shikoni mbeturina, veçanërisht në qendër. Ajri është shumë i freskët dhe atje nuk ka pluhur… Femrat Uzbekistane janë shumë të bukura…Mbase kjo mund të jetë shumë e çuditshme, por atje nuk ka bllokime komunikacioni në qytet…Shumë anë historike, veçanërisht xhamit e vjetra…Çmimet janë çuditërisht të ulëta.[ru]

Një post tjetër interesant për Tashkent mund të gjendet në blogun e Narishka, ku ajo shkruan për kujtimet e saj në Tashkent. Bazuar në të, Tashkent është një vend i mrekullueshëm, dhe për ta besuar këtë patjetër të udhëtoni njëherë atje. Narishka ka bërë listë të kujtimeve të saja duke shkruar çdo detal të jetës në Tashkent:

1. Në Tashkent, asnjëherë nuk paguani më shumë se 2 cent për një pako anason.
6. Megjithëse të paktën zgjoheni herët në mëngjes nga zëra të çmendur të instrumenteve muzikore nacionale nga ceremonitë e dasmave nga fqinjët tuaj.
15. Ju e dini që gjerësia ekziston jo vetëm në shtete.
32. Çaji shërbehet në filxhanë rreth, dhe ju e dini se ajo nuk është e sjellshme të shërbehet i gjithë filxhani, vetëm nga një fund.[ru]

Këtu gjithashtu është një blog tematik i dedikuar për Tashkentin, duke prezantuar fotografi të freskëta, fakte interesante dhe të reja për Tashkentin. Një nga veçoritë e këtij logu është që jep shumë linqe të burimeve të tjera, ku ju mund të gjeni shumë informata të dobishme për qytetin.

Gjithashtu e postuar në neweurasia.

Ligji i ri i komunikacionit i cili i dëbon nga vendi të huajt të cilët do të bëjnë kundërvajtje në trafik krijon rryma në Kuvajt. Përderisa një bloger pyetën pse është e gjithë kjo bujë kur vendet tjera veç kanë plotësuar ligje të njëjta, një tjetër deklaron se rregullat e reja janë shumë të ashpra.

Forzaq8 u thotë atyre të cilët kanë ankesa për ligjin e ri të trafikut se e kanë fituar atë çka kanë dashur – me vite duke dëshiruar Kuvajti të bëhet si Emiratet e Bashkuara Arabe (UAE).

Forzaq8 sqaron:

Kush nuk e ka dëgjuar këtë ose disa variante të saj ?
” Duan të jemi si UAE ”
Mjaft e kam më këtë, e dëgjoj vazhdimisht, përse jo SHBA? Ose Japoni?
Por tani bëjmë diçka si UAE dhe njerëzit ankohen

Fonzy mendon që ligji nuk është i realët – se tejkalimi është dënim shumë i ashpër. Ai shënon:

Unë kam respekt të plotë dhe plotësisht e përkrahi ministrinë, e cila tenton të vendos rregulla në trafik në Kuvajt. Por në disa raste, mendoj që ata e tejkalojnë me dënimet. Vetëm lexoni shkrimin në Arab Tajms për të huajt të cilët nuk i respektojnë rregullat e trafikut. Pas së gjithash duket se tani ata mund të dëbohen përderisa kalojnë në të dritë të kuqe dhe kanë shkelje të tjera të trafikut…me fjalë të tjera, 2 shkelje dhe shkon jashtë! (…)

Personalisht mendoj se dëbimi është shumë ekstrem. Bile dënimi ose burgimi ishin të tepërta. Çka mendoni për marrje të lejes së vozitjes si fillim.

koma në temën për trafikun e komunikacionit, Buzberi paraqet tabelë me shkelje të trafikut dhe dënimet e tyre me para, përderisa Marzouk nga Z Distrikt është i nervozuar nga qeveria, për shkak se kryesisht kanë mbyllur shtrirje të plotë të autostradës për të marr përfaqësues të jashtëm të cilët marrën pjesë në konferencën në vend.

I irrituar Marzouk sqaron:

Nuk kishte asnjë lajmërim për komunikacionin ose se policia do ti bllokoj rrugët. I lexova gazetat dhe në ta nuk ishte përmendur diçka e këtillë, takim në pallatin Bajan me njerëz të cilët vijnë nga shtete të ndryshme. Kjo shkakton kaos disa orësh në rrugët e Kuvajtit, e urrej që jam jashtë në kohën e këtij komunikacioni djallëzor. Zakonisht udhëtimi 20 minutash zgjat 1 orë e 10 minuta, ndërsa udhëtimi 15 minutash do të thotë 1 orë në makinë. U çmenda duke qëndruar ulur në makinë dhe duke vozit me 10 km/h, duke e ditur që trafiku është i krijuar nga idiot të cilët nuk e kanë planifikuar këtë. Duhet të kenë flotë të helikopterëve për transport të këtyre përfaqësuesve të lartë, në vend se të shkaktojnë kaos 7 orësh në komunikacion pa asnjë paralajmërim.

Dhjetorin e kaluar, gazetares Natalia Morar i është ndaluar hyrja në Rusi dhe ishte dëbuar në vendin e saj në Moldavi, që kurr revista javore ruse shpalli seri të shkrimeve të saja për vërshim ilegal të shumave të mëdha të parave jashtë Rusisë nga ana e zyrtarëve të lartë të vendit.

Në fillim të këtij muaji, Morar (emri përdorues natmorar në LajvZhurnal) kishte përvojë fantastike në aeroportin internacional të Istanbullit Ataturk, të cilën e përshkruajti (RUS) në blogun e saj:

“Juve u është ndaluar hyrja në vend, tani do të dëbohesh në Moldavi”, në një anglishte të keqe më sqaroi nëpunësi i kontrollit kufitar në aeroportin Ataturk në Istanbull, duke i’a dhënë dokumentet e mia policit të thirrur. Fillova të besoj se ky është fati im: aeroport, dëbim.

Më dërguan në stacionin policor dhe atje më mbajtën 40 minuta. Doli se ata kanë pasur 24 vjeçaren Natalia Morar në bazën e tyre të të dhënave, prostitute e cila më parë është dëbuar në Moldavi. Mu desh shumë kohë të ju sqaroj se unë nuk jam ajo. Identifikimi im i gazetarisë dhe të gjitha dolumentet tjera i bënë edhe më tepër dyshues. Ata patjetër të kenë menduar: Sa prostitute e mënçur, është mbrojtur me dokumente.”

Përfundoi mirë kur policët vendosën të na i krahasojnë numrat e letër njoftimit. Më lëshuan […], duke më pyetur në vend të lamtumirës: “Mik nga Turqia, po?” […]

Përdoruesi noe0324 ka vendosur video e cila drejton ngjitjen e pritjes së palakmueshme dhe mburrjen për metodën e këtij transporti publik masiv. Në minutat e para ju mund të dëgjoni dhe të shikoni zemërimin e njerëzve të cilët janë radhitur në anët e binarëve të metrosë, brohoritje, valëvitje flamujsh dhe duartrokitje përderisa kalonte. Videoja mund të shikohet në ndjekjen e këtij linku ose duke shikuar videot të cilat pasojnë.

DJBlastor na paraqiti një pamje tjetër: njerëzit duke qëndruar në vijë 3 njerëz duke pritur të hipin në mjetet e metrosë, dhe pastaj njerëzit duke u vërsul në mjetet e metrosë që të zënë ndonjë ulëse. Ai ka bërë 3 video në të njëjtën ditë, me komente politike të cilat shfaqin përkrahje të nënvizuar aktuale për presidentin aktual si një varg i rrallë për mashtrime të njerëzve brenda në mjetet e metrosë, dhe shumica e tyre me një buzëqeshje të shkëlqyer.

Siç u përmend më parë, metroja parashihet të ketë përzier popullarizimin e presidentit Leonel Fernandez, dhe ajo ishte e lartë për të filluar prej periudhës së tij të dytë presidenciale të jo-njëpasnjëshme. Videoja vijuese u vendos nga macaco993 dhe ju mund të dëgjoni grumbull brohoritjesh “Leonel, Leonel, Leonel”:

Supercrackers javën e kaluar, gjithashtu, ka incizuar hyrje të qetë në sistemin e metrosë, ku ajo udhëtoi nëpër stacion poshtë, dhe qëndroi duke shikuar fëmijët dhe të rriturit të lumtur duke shikuar ulëset me mbulesa.

Daril Volk, bloger kanadez nga kategoria e mëparshme, deklaron:

Si katolik, gëzohem që papa Benedikti i XVI u drejtua direkt në këtë temë. Do të jenë të nevojshëm më shumë se fjalë dhe falje për tu shëruar plagët e shkaktuara nga veprimet e disa priftërinjve ndaj viktimave. Mendoj që sot kisha ime bëri hap në drejtim të duhur.

Leon J. Suseran nga Gujana Kronikal Blog, dëshironte të ishte atje:

Nëse ndonjëherë kam dëshiruar të jem në Shtetet e Bashkuara ajo është pikërisht tani, kur drejtuesi i 1.2 miliardë katolikëve, papa Benedikti XVI bëri udhëtimin e tij të parë apostolik te ai komb. Vizita e tij vjen në kohën kur Kisha Romakokatolike është sulmuar nga të gjitha anët, përfshirë edhe skandalet e fundit për keqtrajtime seksuale e cila tundi kishën, por jo edhe besimin e miliona besimtarëve nëpër të gjithë botën, të cilët edhe më tej vazhdojnë ta praktikojnë besimin të cilin e kanë marr nga apostolët.

Nga Trinidad dhe Tobago, Xheremi Tajlor, nga na tjetër, është irrituar nga pasiviteti i papës:

Nuk është e mjaftueshme ajo që papa është i turpëruar nga klerikët e tyre pedofil amerikanë, siç thotë ai se sot është në udhëtimin e tij në SHBA. Ai patjetër të bëj diçka rreth tyre. Faktikisht, shumë më shumë se “diçka.”

Talk Turkej pyetën veten çfarë ndikimi do të ketë vizita e papës në zgjedhjet e SHBA:

Pyes veten se a do ti vizitoj papa Obamën, Hilarin dhe Mekejn. Megjithatë ky është vit i zgjedhjeve. Në SHBA ka miliona katolik, në mes të së cilëve mendoj që ka edhe të tillë që kanë përjetuar ndarje, kanë praktikuar seks para martese, kanë pasur aborte, dhe ishin (ose dinë ndonjë që ka qenë) i keqtrajtuar si fëmijë i priftërinjve.

Edhe Dejv Veinderg nga Xhevnerik fokusohet nga anët pozitive nga vizita e papës në sinagogë, që paraqet ngjarje historike:

Vizita e papës në shkollë amerikane është punë shumë e madhe dhe në të vërtetë e tregon mbarëvajtjen pozitive të dy komuniteteve tona. Është më se e përshtatshme që papa e vizitoi sinagogën në mbrëmje në Pashkë, me atë që darka e fundit ishte Seder.

Fotografia është licencuar nën Kriejtiv komons nga xhon.sonderman.

Flisja gjuhën egjiptase derisa isha atje, askush nuk mund të dinte se isha libaneze, vetçm po t'u tregonte dikush, theksi im egjiptas ishte (dhe akoma është) i përsosur!
Kështu që, nuk kisha askpak vështirësi apo probleme! Ishte shumë normale dhe ndjehesha si në shtëpi.. Në shkollë, bërashumë shokë, shoqe, ishim një familje, e dini, të sillesh rrotull me të njëjtët njerëz për disa vite me rradhë, lidhja bëhet më e fortë se gjaku sepse shokët mund t'i zgjedhësh! Më pëqente dita e parë e shkollës, sepse takoja njerëz të ri! Gjithmonë më ka pëlqyer shoqëria dhe aspak nuk e kisha problem të përshtatem në grupe të ndryshme.

Por një ditëm, një incident i vetëm në shkollë e goditi shumë atë: :

Sidoqoftë, viett kalonin dhe unë jam në klasën e 6 sipas sistemit arab. nuk më kujtohet se për çka fliste mësuesi por, më kujtohet duke thënë “Dhe natyrisht, të gjithë e dimë se Libani është i okupuar nga Izraeli…”. Nuk më tronditi ajo që tha, por, më tronditi reagimi i gjithë klasës! Nuk ishte asgjë tjetër pos një “BOOOOOOO” e madhe e shoqëruar me gishtat drejtuar nga unë! Nuk mund ta përshkruaj se si u ndjeva! Më e çuditshme ishte se unë nuk u shqetësova por qesha! Po të njëjtën ditë, gjatë pushimit shpërtheva në lot në krahun e mikes sime më të mirë!
Nuk qava për okupimin, nuk qava pse mësuesi tha se e gjithë toka Libaneze ishte e ekupuar, gjë që e kishte gabim, qava se ishte hera e parë që u ndjeva si e huaj, pakicë!

Vite më vonë:

Pra, ende jam në Egjipt, në po të njëjtën shkollë, me të njëjtën shoqëri, të njëjtat rrugë…etj. Është viti 2000, viti kur armata e Zionistit më në fund i lëshoi trojet Libaneze (përveç fermat e Shebaas) për shkak të rezistencës mahnitëse të libanezëve.

Vazhdon ajo:

Atë mbrëmje dolëm, nuk më kujtohet se ku. Por, më kujtohet se kur arritëm para derës së banesës, një djalosh na u afrua dhe na tha “Mabrouk, Rafa3to Rasna” (që do të thotë, Urime, na keni nderuar). S'mund të përshkruaj si u ndjeva. Ishte mahnitëse.
Ai i panjohuri dhe ca shokë të tij (1ose 2) shokë të ngushtë të tij ishin të vetmit që na uruan. Shokët e mi ishin të lumtur për mua kur u tregova për rastin. Nuk më pengoi atëherë që nuk më thirrën, dhe nuk më pengon as tani. Ne arabët jemi të çuditshëm! Ishte akoma Egjipti, dhe ishte akoma Libani. A nuk është më se e logjikshme që BOO të shndërrohet në YAAY?