Ngjarja filloi në sheshin e Shkupit ku një grup artistësh të inspiruar nga kjo ditë bashkëpunuan në pikturimin e një pikture dedikuar kësaj dite. Në bllogun e Softuerit të lirë Maqedoni, anëtarët shkruajnë (MKD):

Pëlhurat tërhoqën vëmendjen e njerëzve në qendër, edhe pse kishte më tepër ndodhi në të njëjtën kohë. Artistët filluan të punojnë menjëherë, dhe së shpejti në pëlhurë ishte “softueri i lire”.

Mbetën të kënaqur nga interesimi i njerëzve lidhur me këtë rast (MKD):

U dhamë informata shumë njerëzve, e disa prej tyre u ndalën dhe parashtronin pyetje. Kishte njerëz që vinin dhe bënin pyetje konkrete, por shumica e njerëzve kishin interesim të përgjithshëm për ngjarjen dhe aktivitetet.

Mbi të gjitha, rasti kaloi më mire se sa që pritej. Me siguri disa njerëz të cilët me të vërtetë u interesuan për kulturën e softuerit të lire, ndonjëherë do të “Ndajnë njohuri” ose do të “Ndajnë film”, ku do të mund të realizojmë kontakt më thelbësor .

Free Software Macedonia (Softueri i lire Maqedoni) çdo javë organizon ngjarje siç janë “Ndajmë njohuri” ku ata ndajnë njohuritë e tyre, eksperimentojnë dhe diskutojnë me njerëz që janë të interesuar për softuer të lire, dhe “Ndani film” ku shfaqin prezantime interesante film me përmbajtje të hapur dhe playlista të YouTube. Në këto ngjarje secili është i mirëseardhur dhe mund të marrë pjesë falas,

Fotot: Free Software Macedonia, me licencën e Creative Commons

Me 17 maj u zhvillua dhjetëvjetori i Antimili sonoro [es], ngjarje e organizuar nga ana e Rrjetit të të rinjve si mënyrë e shpërndarjes së fjalës për rezistencën e mandatit ushtarak në Kolumbi nëpërmjet muzikës. Data u festua më koncert dhe gjithë muaji ishte i mbushur me konferenca, biseda dhe marshe për përkujtim të lëvizjes dhjetëvjeçare të organizatës rinore mosbindje dhe lëvizje rezistuese civile. Ua tregojmë thirrjet e ngjarjes, klipet promovuese dhe video të shkurtë nga një ngjarje e ska-bend në koncert.

Rrjeti rinor e organizoi festivalin e tyre anti-ushtarak në ditën ndërkombëtare, duke promovuar “Vetëdijen kundërshtuese”, me qëllim që të ndalohet shërbimi i detyrueshëm në afat ushtarak [es], me çka sqarojnë se individualët besojnë se vrasja e qenieve njerëzore, bile edhe në ushtri, është e gabueshme. Ka deklarata nga njerëz te rinj të cilët refuzojnë të shërbejnë në ushtri, siç mund të shikoni nga deklarata e Gustavo Monro [es], i cili është rekrutuar kundra vullnetit të tij dhe më vonë izoluar nga shokët dhe familjarët për shkak të kundërshtimit të tij që të jetë pjesë e ushtrisë. Grupi anti-ushtarak i sqaron qëllimet e veta dhe besimet në këtë shkrim në gjuhën angleze, i cili mund të gjendet në Majspejs faqen e tyre.

Fillimisht, ftesa për koncertin këtë vit, e titulluar në gjuhën angleze:

Fushatë virale në JuTub për promovimin e ngjarjes:

Për në fund, nga koncerti, video me kualitet të ulët e incizuar nga telefon celular nga ngjarja e ska-bendit Ron Dajmon, i cili e këndon këngën Fqinji. Nëse ju pëlqen, mund ta vizitoni linkun e mëparshëm nga emisioni real në MTV të Amerikës Latine dhe të votoni për ata!

Vetëm një kujtim i shkurtë se këta dhe të gjitha videot tjera qytetare të treguara në Global Voices mund të shikohen në JuTub kanalin tonë. Mos nguroni të na kontaktoni, të na dërgoni videot tuaja ose dërgoni imejl me link deri te videot dhe sqarim të shkurtë pse është e rëndësishme të tregohet në faqen tonë. Ju faleminderit!

Dita Panxhea ishte e organizuar të shtunën dhe u mblodhën njerëz nga vende të ndryshme të botës që të shikojnë filma dhe të jenë pjesë e ngjarjes botërore në të cilën filmat, folësit dhe muzika na treguan diçka më shumë për jetën nga ana tjetër e globit botërorë, duke mbledhur njerëz nga të gjitha sferat e jetës, me besimin se nuk jemi aq të ndryshme se sa që mendojmë. Ngjarja zuri edhe garë për përshkrime të videove nga telefonat celularë, ku edhe kishte fitues nga vende të ndryshme.

Nga Kigali në Ruanda, njëra nga pesë lokacionet kryesore të incizimit, vijon slajdshou me fotografi të ngjarjes të vendosura në OVI, platformë për përshkrime të videove e cila shfrytëzoheshe për promovimin e përmbajtjeve të ditës panxhea:

Nga Haifa në Izrael, slajdshou tjetër nga mbledhja për ndjekjen e ngjarjes afër hapësirës Cezareja:

Gjatë kohës së ngjarjes, miqtë e veb – faqes së Panxhea kishin paraqitje e drejtpërdrejt nga vende të ndryshme të botës në mess ë cilave SHBA, Kolumbia, Italia, Japonia, Zelanda e Re. Ngjarjet tjera, si p.sh.: Dita Panxhea kolumbeze në Medelin [es] kishin veb faqe të tyre në të cilin në fillim të ngjarjes u paraqitën blogimi i drejtpërdrejtë, videopërshkrimet striming dhe fotografi.
Nokia, partner i ditës Panxhea e organizoi manifestimin e Nokias për videopërshkrime më të mira nga pajisjet e celularëve 2008 paralelisht me ngjarjet tjera, kurse pesë finalistët u vendosën në çdonjërin nga pesë lokacionet për incizim. Mund ti shikoni videopërshkrimet fituese në veb-faqen OVI për ditën Panxhea. Finalist ishin: “Qarqe gjithkund përreth nesh” nga kajum – Indi, “Buzëqeshja” nga gufilopez – Indonezi, “Ylberet mahnitës! Të incizuara dhe monitoruara në Nokiën time N93” nga rupertou – Mbretëria e bashkuar “, “Loja” – fëmijë jugoafrikan lozin në hapësirat e video lojërave” nga ekaçuço dhe “Mjegullat në lëvizje” nga pjerba – Itali.

Fituesi i çmimit të madh të veb faqes së OVI për Panxhea/Nokia është okaçuno dhe videopërshkrimi i tij me fëmijët jugoafrikan si luajnë video lojëra, i cili fitoi udhëtim në Rezervatin e gorillave në Ruanda, në shoqërim të gjithë ekipit e cila do ti ndihmoj fituesit ta xhiroj udhëtimin e tij.

Nga tërheqja e organizuar nga Nokia dhe Vomvorld, rezultatet e së cilës u lajmëruan nga produksioni i Dejvid Hauel, krijues i videopërshkrimeve fituese do të fiton Nokia N82, futrollë, trekëmbësh, kartelë memorie, telefon të fiksuar në kokë dhe altoparlantë. Videopërshkrimi i zgjedhur ishte “Ylberet mahnitës”, dhe në kumtimin e tij ai përmendi se ai është zgjedhur për fitues për shkak se ai më së miri e ka fotografuar shpirtin e videopërshkrimeve celulare: duke incizuar ata çaste të rralla të cilat mundeshin të zhduken dhe asnjëherë të mos përsëriten.

danah bojd në blogun Shift6 shkruan:

Djemtë palestinez u japin të dashurave të tyre telefona me qëllim që të ju mundësohet komunikimi me ata në mënyrë gjysmë-private, pa afërsi fizike e cila nuk është e lejuar. Në të njëjtën kohë, vajzat e dinë se prindërit e tyre nuk lejojnë që ata të kenë qasje në takime private me djem – ata mundohen shumë që ti fshehin celularët e tyre dhe përjetojnë shumë pasoja kur ata i zbulojnë. Përderisa djemtë i ofrojnë këta telefon si mjet për liri, ata shpesh vinë me çmim. Nga vajzat pritet që të shfrytëzojnë ata telefon vetëm për të biseduar me djemtë dhe të mos i shfrytëzojnë për raste të tjera. Në shkrim, Hixhazi-Omari dhe Ribak citojnë një vajzë e cila i tregon zhgënjimin e vet për këtë dhe thotë: “Nuk I ika burgut që përsëri të gjendem në burg tjetër”. Këta vajza krijojnë teknika magjepsëse për shfrytëzim të telefonave, fshehtësinë nga njerëzit dhe kërkim të kartelave për thirrje.

Pa dyshim, teknologjia celulare komunikuese në Lindjen e Mesme u mundësoj adoleshentëve të shmangin normat kulturore, duke u mundësuar qasje në kanale private komunikuese. Më tepër shembuj:

- Shkrimi i BBC për shfrytëzim të Blututhit në UAE (emiratet e bashkuara) për djemt të cilët publikisht u dërgojnë porosi private vajzave.
- Postime të mëhershme në GVO, hulumtimi i Adnan Garabisë për shfrytëzim të IM nga adoleshentë beduino-izraelit.

Prindërit e këtyre nxënësve kanë bllokuar këtë objekt në fund të Marsit, dhe ata kanë vendosur të mos lëvizin derisa të shohin makinerinë dhe fillimin e ndërtimit për ndërtën e premtuar, ose të paktën të marrën një datë formale. Herët ne këtë vit, u premtua se gjatë Marsit ata do ta kenë shkollën. Nxënësit e INEFT kanë marr klasa në shkencat shoqërore dhe komunikuese dhe paraqiten për TV kanalet lokale, dhe gjithë këtë përmbajtje e kanë vendosur në veb për të pushtuar audiencën e gjerë. Në fakt ajo ishte përmes JuTub kanalit të tyre që ky lajm të shpërndahet në të gjithë Argjentinën.

Në videon vijuese në gjuhën spanjolle, prindërit flasin se si ata kanë pritur 20 vite që qeveria të ndërtojë shkollën IPEM 112, diskutojnë se si drejtori i shkollës fillore Karpani Kosta, ku nxënësit e shkollës së mesme i morën klasat, është pajtuar me okupacionin e qetë, dhe si ata do ta marrin përsipër krejtësisht shkollën e pacaktuar, derisa të shohin nisjen e ndërtimit në ndërtesën e premtuar.

Blogeri i javës i sotëm veçon edhe një zë global atë të – Abdulrahman Varsame, i cili rrit reagimet e blogerëve somalez në Global Voices Online. Somalezi i lindur në Arabinë Saudite, është shkolluar në Egjipt dhe Australi, aktualisht punon për Al Xhezira në Doha, Katar, si analist i madh në Media, Varsame ndan mendimet e tij në lidhje me blogimin në shtetin e tij dhe në vendet tjera arabe.

Varsame, i cili ka diplomuar në Universitetin e Monash në Australi në Sistemet informatike, në blogun e tij personal përqendrohet në politik.

Blogu im është kryesisht me komente nga politika, gazetaria dhe kultura, por padyshim politika zen pjesën më të madhe. Më së shumti jam përqendruar në të qenit Arab ose Afrikan. Jam ngacmuar kur kam parë të ri Arab dhe Afrikan në përdorim të web-eve – midis mënyrave tjera – të shpie për rreth ndryshimeve pozitive: Blogerat nga Egjipti vënë në dukje torturën policore ose blogerat nga Kenia bashkërisht ngacmojnë luftimin fisnor dhe krijojnë projekt si Ushahidi.com për të ju ndihmuar atyre që u nevojitet ndihma. Në mungesë të kohës u mërzita, dua që të shkruaj më tepër, por nuk ndjehem kompetent për të ju marr kohë. Ko-blogeri im Hana Ali, me inteligjencën e saj bën tick blogun me komentet nga politika dhe Afrika, thotë ai.

Për Varsame, edhe pse rolet në mes blogerëve dhe gazetarëve janë të ndryshëm, ata kanë gjithashtu edhe pika të përbashkëta.

Blogu është thjeshtë një vegël, pra gazetari mund të jetë bloger dhe po ashtu mund të jetë edhe mjek. Blogu është më i afërt me aktivizimin se sa me gazetarinë, por blogerat ndonjëherë bëjnë gazetarinë (p.sh. blogerat prej Myanmar, Egjipt dhe Irak ideologjojnë akte të gazetarisë). Por, ai sqaron se gjithashtu ka edhe gazetarë të cilët blogojnë, si Andru Hevens.

Në mënyrë relative i porsaardhuri i GVO, Varsame shpreson të jetë në gjendje të plotësoj se për çka shkruajnë blogerat e Somalisë dhe mundësisht të inkurajojë shumicën nga ata në blog.

Somalisë, deri më tani, janë në gjuhën angleze dhe janë shkruar nga të rinjtë somalez në Amerikën Veriore, Mbretërinë e bashkuar, në Lindjen e Mesme dhe Afrikë. Forumet dhe dhomat e chat-it janë ende të mëdha, por siç blogimi ngjitet në ta, do të ketë më shumë bloge Somaleze të shkruara në gjuhën somali.

Krahas blogimit, Varsami një pjesë të madhe të kohës së lirë të tij ia përkushton leximit.

Gjithashtu mua më pëlqen të fotografoj, kështu që e bëj atë sa herë që duart e mija i përshtaten kamerës (planifikoj të blej kamerë pro në të ardhmen e afërt). Shoqërohem dhe pi çaj (të paktën 5 në ditë) është hobi një tjetër i imi.

Babai i një djalit 5 muajsh, Ibrahim, gjithashtu është në druajtje për pamjaftueshmërinë e avantazhit të leximit midis disa bashkatdhetarëve të tij Arab dhe përgjegjësisë së sistemit për të.

Duke kaluar nëpër shkollat Arabe dhe të shprehurit ndaj studentëve dhe mësimdhënësve atje, mendoj që sistemi i shkollimit është kryesisht përgjegjësi në mungesë të avantazhit të leximit të librave (njerëzit lexojnë gazeta). Ka pak libra të publikuara në botën Arabe (veç Iranit), është një pakicë librarish ose programeve nacionale të inkurajojnë leximin prej moshave të vogla. Nuk kishte librari publike të përshtatshme në Kajro kur unë jetoja atje, dhe është e njëjta këtu në Katar (megjithëse ata kanë ndërtuar një tani). Është krizë dhe fatkeqësisht asnjëri nuk bën asgjë për këtë, - ka theksuar ai.

Dhe a kanë ndërtuar Arabët shumicën e teknologjisë online?

Disa po e disa jo. Nuk mendoj që çdonjëri e kupton dinamikën e deritanishme. Blogerat e Irakut si Riverbend dhe Healing Irak kan bërë faqe të lajmeve online shumë të mira si Morocco’s Hespress janë shumë të suksesshëm. Forumet dhe dhomat e chat-it janë ende të mëdha. Sistemi qeverisës, institucionet publike dhe kompanitë janë shumë pas: shumica e web faqeve të tyre janë jashtë datës dhe kanë informata të pakta për diçka. Ata pretendojnë se njerëzit nuk do të shikojnë në ta, - thuhet në blog, i cili është rrjedhshëm në Somali, ne gjuhën Arabe dhe angleze dhe ka pakës edhe në gjuhën kineze (Mandarin) dhe Farsi nën brezin e tij.

أحببت أن أحصي عدد الاشياء التي نقوم بها نحن .. هل أقول الكويتيون أم الخليجيون أم العرب ؟ (عليكم الاختيار) التي نقوم بتقليدها أو أكتسابها من عادات أجنبية وأكتشفت انها كثيرة كثيرة كثيرة ، هل أبدأ من البرامج التلفزيونية المقلدة ؟ أم أبدأ بقصات الشعر الغربية ؟ أم ربما سأبدأ بالافلام المصرية (كونها هوليوود العرب) بانتاج افلام من قصص أجنبية ؟ لا أدري فأصبحنا كجهاز سكانر أو طابعة لاحياة لها

Desha ti numëroj gjërat që i bëjmë…A them kuvajtas, banor i Gjirit, apo Arab? (këtu lirisht mund të zgjidhni) që i kopjojmë nga perëndimi dhe zbulova se janë shumë. A të filloj me emisionet televizive të kopjuara? Apo me prerje të çuditshme të flokëve? Ose filmat egjiptian (pasi ai është versioni jonë i Holivudit) që janë kopje e filmave të huaj? Nuk e di a jemi bërë skanerë ose një aparat fotokopjimi i pajetë.
Frankomi pranon të kuptojë anglishten - por nuk është gjuha në të cilën është i gatshëm të blogojë. Ai thotë:

أواجه صعوبة كبيرة في فهم وتعلم اللغة الانجليزية لهذا لا أستخدمها كثيرا في الكتابة أو نادرا جدا ما أستخدمها وان استخدمتها فهي منقولة من مصادر أخرى ، طلب مني أحد الاصدقاء أن أبدأ بالكتابة باللغة الانجليزية (مهمة مستحيلة!) ولكن هذا لا يمنع من أنني أفهم اللغة وأعرف مفرداتها وكلماتها واذا ماطلب مني أن أتحدث مع أحدهم سأتحدث .. عشت قصة طويلة جدا وغريبة حتى تعلمت ماتعلمته الان

هذا لايعني أنني سأهجر اللغة الام وهي العربية ولن أتخلى عنها في كتاباتي … أووه لماذا أكتب كل هذه الاسطر الفارغة ؟

Më duket jashtëzakonisht vështirë të kuptoj dhe mësoj anglisht dhe prandaj nuk e përdor shumë për të shkruar. Në fakt, e përdor rrallë ose lidhem nga burime tjera. Një shok më tha ta bëja një blog anglisht, por kjo për mua do të ishte mision i pamundur. Kjo nuk do të thotë se nuk e kuptoj gjuhën dhe fjalët e saj, dhe po të kërkohej nga unë të flas anglisht, do ta bëja. Më pëlqen rrëfimi i gjatë dhe interesant se si kam mësuar kaq sa di . por, kjo s’do të thotë se do ta braktis gjuhën amë për të shkruar, e cila është arabishtja, Përse i shkruaj ato fjalë boshe?

Duke ndjekur këtë hyrje, Frankom ballafaqohet me një incident jashtë një restoranti në Kuvajt. Ja si shkon ngjarja:

بعد تناول وجبة العشاء في أحد المطاعم الامريكية المطلة على شارع الخليج واذ بخروجي من المطعم أصادف ثلاثة أشخاص يجلسون على طاولة واحدة ويتحدثون بصوت أقرب الى العالي أحدهم (متين وعايش الدور انه يعرف انجليزي) كل ثلاث كلمات كويتية أو عربية يقول (****) وبعدين يعيد الكلمة لحوالي أكثر من أربع الى ست مرات متتالية … أحد الاشخاص الثلاثة يطلب من الحبيب اللي توه متعلم الكلمة ربما من أحد الافلام أو المسلسلات أو يمكن واحد ثاني قالها له أن يسكت ويقّصر حسّه

المهم في هذا الموضوع … يا أخي انته كويتي أو عربي ماينفع تقول (كلب - حيوان - تيس - بقرة - خرتيت - خنزير … الخ الخ ) ياخي لاتسب مو أحسن ؟؟ لازم تكون ماشي على الموضة وتقول كلمات أعتقد أنك ماتعرف اصلا شنو معنى تلك الكلمات ؟

أعيد وأقول … قمنا بتقليد الكثير الكثير من الاشياء والله يستر من القادم

Pasi që hëngrëm darkë në një restorant Amerikan që ka pamje kah rruga e detit, takova tre njerëz që ishin të ulur në një tavolinë jashtë, ata flisnin me njëri tjetrin me zë të lartë. Njëri prej tyre ishte i trashë dhe luante rolin sikur po kuptonte anglishten. Pas çdo të tretës fjalë arabe apo kuvajtase, ai thoshte (F***) dhe do ta përsëriste fjalën nja pesë gjashtë here. Njëri nga ata të tre e pyeti (ai i cili sapo e kishte dëgjuar fjalën nga filmi, televizioni apo diku tjetër) të ulte zërin.
Ajo që më brengos është se ky kuvajtas apo arab mundeshe ta zëvendësojë fjalën me një fjalë tjetër nënçmuese (si qen, kafshë, cjap, lopë, hipopotam ose derr) ose mundeshe të shajë në gjuhën arabe?? A duhej patjetër të ecte hapave të modës dhe të përdorë fjalë që jam më se i sigurt se nuk i kupton fare.
E them përsëri, po kopjojmë shumë, .. dhe zoti na mëshiroftë për atë që do të vijë në të ardhmen.

Vijojnë citati dhe linku i intervistë me Garabija:

“Struktura fisnore është shumë e fortë, djalë adoleshent i moshës 18 vjeçare, vazhdimit kujdeset për fisin dhe bashkinë”. Thotë Garabija. “Beduinët, zakonisht janë të izoluar dhe të hequr nga pjesa tjetër izraelite, nga pjesa e sektorit arab, ndërsa më së shumti jetojnë në veri dhe me larg nga Arabët e vendeve tjera. Me dhomat për biseda (chat rooms) u hapën shumë mundësi.”

Interneti bëri ndryshim të madh në jetën e vajzave të reja. “në shoqërinë beduine ekziston ndarje e fortë e gjinive dhe për këtë arsye dhomat për biseda janë vend ii vetëm ku ata mund të bisedojnë me gjininë e kundërt,” thotë Garabija, “kjo është kryesisht e rëndësishme për vajzat, për shkak se shoqëria e tyre është shumë e vogël, ndërsa liria e tyre për lëvizje është shumë e kufizuar. Jo çdonjëra nga ata mund ta lëshon bashkinë e prindërve. Për dallim nga djemtë, vajzave nuk u lejohet vizitë qytetit pas mbarimit të orëve ose vizitë shoqërisë. Në këtë pikëpamje, teknologjia është shumë e rëndësishme.

Në shoqërinë tonë, vajzat patjetër të sillen të ndershme, për shkak se më e rëndësishme për një vajzë në këtë shoqëri është reputacioni i saj,” thotë A., njëra nga vajzat e intervistuara për hulumtim. “Në shoqërinë beduine është e ndaluar të bisedohet më djal, ti dërgohet letër dhe të dashurohesh në të…por, në dhomat për biseda askush nuk e din nëse ti flet me djalë. Ata mendojnë që je e mirë, vajzë e ndershme dhe ajo është gjëja më e rëndësishme. U shkruan njerëzve kur asnjëri nuk shikon, por në jetën reale sjellja jote është në vështrim.”

Dhomat për biseda u lejojnë të ju shmangen traditave dhe zakoneve, dhe me atë të fitojnë rregulla të ashpra të shoqërisë tradicionale, parësore ndarje e gjinive dhe ndalesat e ashpra të cilat u përkushtohen femrave.
”ekziston liri shumë më e madhe në chat room,” thotë Garabija. “Në familje nuk është e zakonshme të flitet për të gjitha temat, veçanërisht kur fëmijët janë adoleshent. Në dhomat e bisedave mund të flasësh për çfarëdo qoftë, nëse gjen edhe ndonjë tjetër të interesuar për temën e njëjtë.

Studentët, gjithashtu kërkuan dorëheqjen e drejtorit të universitetit dhe kërkuan kushte më të mira në konviktet e studentëve dhe mezat. Ata dëshirojnë të kenë të drejtën që vetë ta zgjedhin përfaqësuesin. Me 4 mars u mbajt dita e 8 e protestave dhe shumë bloger shkruajtën për këtë ndodhi, përderisa mediat e vendit e injoruan.

Kjo është një video e njërës nga lëvizjet studentore, ku studentët bën thirrje me moton: „Ky është mesazhi ynë i fundit, lëvizja studentore është e gatshme të kundërshtojë.”

Në blogun që quhet “Socialist Students of Bahonar department of Shiraz”, lexojmë:

Disa mijëra studentë thirrën “Siguria dhe Liria janë të drejtat tona absolute” (Qeveria iraniane zakonisht përdorën thënien: Energjia nukleare është e drejta jonë absolute). Universiteti nuk është bazë ushtarake.

Blogeri shkruan se udhëheqësit e universitetit u premtuan protestuesve se kërkesat e tyre do të plotësohen që ditën e parë të protestës, por si duket asgjë nuk ndodhi realisht.

Liria e studentëve në universitet është e kufizuar, për shkak prezencës së ushtrisë e cila bën diskriminimin e grave dhe vajzave, thotë blogeri.

Bloger tjetër “Socialist students of literature at Shiraz University”, protestuan [Fa] për ndarjen e territoreve të klasave sipas gjinive dhe e quajtën krim kundër njerëzimit. Blogeri shkruan se disa studentë u torturuan dhe se prezenca e ushtrisë është shqetësuese për studentët.

Ta Azadi 86 ka shkruar [Fa] se protestat do të vazhdojnë për deri sa autoriteti ritet. Blogeri thotë:

Rreth 10 studentë ishin të thirrët të paraqiten në gjyq. Disa profesor universitar ishin në mesin e studentëve. Forcat Basixhi (Basiji) dëshironin ti ndërpresin protestat, por kundërshtimi i studentëve i largoi.

Аmir Kabir Kabarnameh, udhëheqës i veb faqes për informata të studentëve, ka shkruar [Fa] se disa familje studentësh ishin të kontaktuar nga forcat mbrojtëse dhe ishte kërkuar nga ata që ti ndalojnë fëmijët e tyre të marrin pjesë në protesta.