Foto xhentilesë nga Alhorn.

26 Prill, 2008 do të jetë jo më shumë se një ditë e zakonshme.
Sidoqoftë, ky Mars, Wenwei ka përmendur përreth fotografive 24 orësh, aktivitetet të krijuara në vitin 1992, dhe Yangphoto vendosi të mbajë 240 orë ritransmetim të blogimit të fotografive me 26 prill:

照片具有歷史意義
影像能表達生命力
相機掌握在你手上
按下生命感動的快門

Në përgjigje të kësaj thirrje,

來自台灣各個角落的一百九十位攝影者在當天拿起相機，按下快門，接力記錄台灣的24小時。
這些照片與連結將在今天（5月5日）在網路部落格完整呈現….

00:00-07:00:Njerëzit kanë mbaruar punën e djeshme, njerëzit përgatiten për ditë të re, dhe njerëzit përkrahin dy grupet e mëparshme të njerëzve.
07:00-11:00:Njerëzit hanë mëngjes, njerëzit fillojnë punën, dhe njerëzit marrin ditë të lirë.
11:00-15:00:Njerëzit e rinj dhe macet janë zgjuar dhe enden përreth, njerëzit punojnë, dhe njerëzit marrën pjesë në aktivitete.
15:00-17:00:Njerëzit punojnë, njerëzit luajnë, dhe më shumë njerëz luajnë.
16:54-21:00:Njerëzit me familjet e tyre, njerëzit më shokët e tyre, njerëzit me veten e tyre, dhe njerëzit me ushqim.
21:00-24:00:Njerëzit punojnë, njerëzit shkojnë në shtëpi, dhe njerëzit tentojnë të gjejnë shtëpitë e tyre.

Yangphoto thotë,

而從這些照片來看，參與這次活動有媒體的攝影記者、高度使用網路部落格的學生、為人師表的老師、一般的市井小民…等[…]容或影像水準不一，容或是負面的台灣，但他們真實呈現了所看到的台灣。

Wenwei tha që këta lloje aktivitetesh mund

使在台灣的每一人有命運共同體的體認。

Ai gjithashtu shpreson se në të ardhmen në mund të kemi

台灣企業的２４小時、台灣勞工的２４小時、台灣婦女的２４小時.

Këtu gjithashtu është një video që përfshinë fotografi të këtij aktiviteti në jutub (të vendosura nga ohho0625):

Ka disa tajvanez të cilët luajnë në ligën e parë të bejsbollit: Çin – Feng Çen në Doxhers prej vitit 2002-2005, Çin – Lung Hu në Doxhers, Hong -Çih Kou në Doxhers, Çin - Hui Tsao në Rojals dhe Çin-Ming Vang Në Jenkis. Edhe pse ata janë të adhuruar nga tajvanezët, këta yje të bejsbollit nuk janë fokusimi i këtij shkrimi. Këtu janë të vendosura tregime se si bejsbolli e ka ndryshuar jetën e njerëzve të hendikepuar dhe nxënës në shkollat fillore.

Fotografi nga Haomej.

Tregimi i parë fillon kur skenaristi, aktori dhe regjisori, Nien-Xhen Vu la porosi në blogun e Haomej për shtëpinë Sekret Hart për njerëzit e hendikepuar. Fr. Franc Burkhart e themeloi shtëpinë Sekret Hart në Çia-Ji, Tajvan, në vitin 1980 dhe planifikoi të ndërtoj ndërtesë më të madhe me qëllim që të ju ndihmohet më shumë njerëzve të hendikepuar. Edhe pse kishtari Franc Burkhart, fitues nderi nga presidenti dhe papa për shërbimin e tij në Tajvan më shumë se gjysmë shekulli, vdiq në vitin 2002, kolegët e tij vazhduan të punojnë në projektin e tij. Për shkak të mungesës së mjeteve, Haomej filloi me blogimin për shtëpinë Sekret Hart për të ndihmuar në grumbullimin e parave dhe ti ftoj njerëzit që ta vizitojnë shtëpinë.

Një pjesë ë këtyre ngjarjeve për grumbullimin e mjeteve janë me temën e bejsbollit.

Çensumi flet për atë se si Tai-Jun Kuo nënshkroi topa të bejsbollit për ankand për grumbullim të mjeteve:

我跟郭泰源總教練提到聖心募款的事情，他聽得很仔細，也很豪爽答應簽名[…]我在一旁小心打探，「多簽一些可以嗎？」[…]郭總說，「可以啊，愛心的事情，當然沒問題！」

Ky ankand grumbulloi 182 100 NTD për shtëpinë Sekret Hart dhe ky sukses inspiroi disa adhurues të bejsbollit ti dhurojnë kujtimet e veta të bejsbollit në ankandin e dytë. Rezultati ishte i kënaqshëm edhe për shtëpinë Sekret Hart edhe për lojtarët dhe fansat e bejsbollit–

以前只要提到金錢和棒球掛勾，大家都會想到簽賭，沒想到這次金錢跟棒球掛勾，居然成就這麼動人的好事。

Tregimi i dytë është për ndihmë të disa ekipeve të bejsbolit në shkollat fillore. Çenzumi njofton:

堅果團購夢想計畫已經募到新台幣72000元。[…]我們也將委請藍文成教練幫忙遴選最需要幫助的球隊，在賽後這段期間， 儘快將球具送達學校，給那些有夢想的棒球孩子，充滿溫暖的禮物。同時感謝球魂網站好友林言熹與楊榮健的協助，取得球具配備最划算合理的估價單。[…]預估 我們所募得的金額，將有機會補助三支以上的偏遠部落少棒隊。

Plani i grupit Çien-Kuo është themeluar nga dashuria për fëmijët dhe bejsbollin:

我們也許讓未來有機會站上大聯盟投手丘與打擊區的小孩們，未來要扛下國家隊第四棒或職棒中心打線的小選手們，可以有新手 套，可以不必擔心練習用球不見，同時 讓他們知道，這段辛苦的棒球路，不是那麼寂寞，因為我們相信，在棒球起步的階段，曾經受過幫助的人，會一輩子都懂得感恩，不會愧對棒球之神賦予他們的使 命。」

Redjellou përshkruan çka ka pa kur kanë dërguar përgatitjen në njërën nga shkollat fillore:

這一天我回來後，心底帶著暖暖的滿足。意外變成先發登板的我，帶著大家的愛心來到汐止國小，看著天真活潑的小球員，心裏彷 彿被純淨的水流洗淨一般。到底是我 幫助了他們，還是他們幫助了我，讓我找回心中久違的感動。[…]替這些勇敢追夢的孩子們吶 喊加油吧！因為這也是為我們自己加油啊！
終於我覺得自己是個棒球迷了。但是今天不當球迷。

Nga Rakvana në Shri Lanka, festival i veturës së tempujve në fotografi nga ‘Irakuvanai’ Nirshan. Njëra ndër pikat kryesore të festivalit është vetura e tempullit – “Vetura të rempujve janë koçitë të cilat shfrytëzohen për dërgim të idhujve nga zotat Hindu. Zakonisht, tërheqja e koçisë kryhet në ditët e festivalit me ndihmën e shumë njerëzve”.

Surekha, në Tamil nadu, Indi, në anën tjetër të Palk Strait blogon për tregtarët me pakicë të cilët shesin prodhimet e tyre në kështu festivale. Festivalet e tempujve janë më së shumti për ekonomi lokale se sa për festa religjioze. Me ndihmën e fotografive dhe poemave të shkurtra ai tregon çastin në gjuhën tamale. Një skicë me përkthime është e mundur këtu.

கிளி எடுத்துத்தரும்
சீட்டைப்பாத்து
கிழவி குரலில்
டேப் ரெக்கார்டர்
பலன் சொல்ல,
வண்டியை போத்தியிருக்கும்
வாசகங்கள்
சிரிப்பை வரவழைக்க
பக்கத்துக்கடைக்காரர்
பீட்டர் இங்க்லாண்ட்
வாடிக்கையாளரை எதிர்பார்த்து..!
(அவரிடம் ஒரு சட்டை வாங்கினேன்)

Papagalli Tarot e parasheh të ardhmen
në zërin e gruas së vjetër
deri të incizuesi i kasetave,
Të shprehurit e fletës mbrojtëse
vetura sjell buzëqeshje,
përderisa tregtari i
kioskës vijuese pret klient
i mësuar me këmishat e Peter Ingland.
Bleva këmisha nga ai.

திடீர்க்கடைகளில்
திடீர் பக்தியும், திடீர் படிப்பும்..
சிறந்த நெட்வொர்க்கும்!
(இளையராஜா பாடல்கள் வாங்கினேன்)

Devotshmëri e çastit dhe njohuri e çastit
janë sot, por nesër jo.
Ndonëse vend i shkëlqyer për lidhje
Bleva libër nga Ilajaraja.

இந்த கோபுரங்களுக்குப்பின்னே
எத்தனை
கடன்கள்,
கவலைகள்,
எதிர்பார்ப்புகள்!
கோபுரங்கள்
அழிந்தால்தான்
வீட்டில்
மகிழ்ச்சி வரும்.
(சீனிக்காராச்சேவு வாங்கினேன்)

Pas këtyre kullave zvarriten
shumë dhimbje,
pritje dhe hipoteka.
Rrënimi i këtyre kullave
do të sjell vetëm fat
në shumë vatra.
Bleva pak sev.

சத்தியமாய் எனக்காக இல்லை!

வாழ்க்கை மீதுள்ள இவர்களது
நம்பிக்கைக்காக!

Por natyrisht jo për mua!
Vetëm për devotshmërinë e tyre të jetës!!

Sasa nga Sisria njus vajr, hartoi seri shkrimesh për situatën në qytetin e vjetër të Damaskut, dhe përpjekjet për mbrojtje dhe rruajtje të qytetit.

Pjesa e parë e serisë së shkrimeve merret me planin e vitit të kaluar për shembjen e lagjes antike Al-Amara me qëllim që të zgjerohen rrugët jashtë mureve në qytetin e vjetër. Plan i shqetësoi Sirianët dhe gjithkund organizuan protesta përderisa ngadalë nuk u qetësuan, tani për tani.

Tregtarët ishin të shqetësuar për shkak të këtyre planeve, kurse ishin të lansuar edhe Fejsbuk dhe Bloger kampanjat, që solli deri te peticioni. Gazetarët përfundimisht morën veshtë për projektet të cilat më tej u bën lajme ndërkombëtare. U bë një bombë e papritur disa muaj përpara se Damasku ta fillonte vitin si qyteti kryesor i kulturës arabe; UNESKO u kërcënua se do ta tërheq statusin e Damaskut si trashëgimtare botërore përderisa nuk bëhet diçka më tepër për qytetin e vjetër.

Bab al-Faradis, al-Аmara,Damask

Pjesa e dytë është dedikuar ruajtjes së rrugës Medat Pasha (rrugë e quajtur rruga e drejtë) një ndër rrugët më të gjata dhe më të vjetra në Damaskun e vjetër. Sasa e pranon rëndësinë e këtij projekti për shkak së rruga ishte e mbyllur një kohë të gjatë, por i vjen keq për planifikimin e keq dhe të rrëmujshëm të pjesëve kulturore nga tregu antik, si për shembull tavani antik nga koha otomane i cili ka domethënie të veçantë të cilën ai e sqaron:

Tavanet me kënaçe në Medat Pasha dhe Souk Al-Hamidije datojnë nga riparimi Otoman i tregjeve arabe. Në kohën e revolucionit kundra okupimit Francez, ata ishin të dëmtuar nga armë zjarret. Ashtu mbetën gati njëqind vjet. Shenjat e ndriçimit të diellit të cilat përshkojnë tregjet e errëta janë shumë të bukura, dhe çdo ditë të kujtojnë në luftën e Sirisë për pavarësi.
Por, me shekuj tavani i vjetër i Medat Pashës, i cili ishte i stolisur nga historia, u ndërrua me një të ri të bardhë.

Rruga Medat Pasha (rruga e quajtur e drejtë), me tavanin e saj antik nga kënaçja

Pjesa e tretë ka të bëjë me lagjen antike Saruxha, mëhallë e cila në të kaluarën ishte e shkatërruar me qëllim që të ndërtohet hapësirë për pallate banuese. U ndërprenë planet që të shembet edhe pjesa tjetër e mëhallës, ndërsa vendimi që të vazhdohet më tej ose jo do të sillet në fund të vitit, thotë Sasa:

Deri vonë, organizata e cila kujdeset për qytetin vjetër – dhe punon mirë me Unionin Evropian, ndërmori përgjegjësi për Saruxha. A do të ndryshoj fati i Saruxha?
Në disa muaj të kaluar, ata përsëri ri shtruan pjesë të zonës (me më shumë më pak paqartësi se sa në Medat Pasha).
A do të thotë kjo që më nuk do të ketë shkatërrime?
Dokumentet e paraqitura nga qeveria e modernizimit në qytetin e vjetër tregojnë se do të sillet vendim për të ardhmen e Saruxha deri në fund të vitit.

Saruxha, Damask

Si mbajtja e kulturës së përbashkët përreth qytetit të vjetër, duket që zgjidhja e vetme për tu ruajt ai janë përpjekjet e bashkësisë qytetare, e cila kori sukses në kthimin e planeve katastrofë në al-Amara, dhe akoma mund të ketë shpresë në fund të tunelit.

Protestat e punëtorëve kundra inflacionit, rritja e shpenzimeve për jetesë dhe e drejta e punësimit në minierat e pasura, nga ana e qeverisë trajtohen me mbrojtje represive dhe pikërisht për këtë u burgosën shumë protestues. Për herë të parë deri më tani, blogerët e Tunizisë u bashkuan me aktivistët dhe shfrytëzuesit tjerë onlajn që të ju mundësojnë atyre pa zë që të flasën – në Tviter, si cicërimat e Huiedas; në lidhje me kontributin e grupit të Fejsbuk për vendosje të risive në lidhje me situatën (deri tani 134 anëtarë); me paraqitje të videove në JuTub (i cili është i ndaluar në Tunizi).Kjo video, nga një Tunizian i lirë, paraqet disa nga protestat e familjeve të atyre që u burgosën gjatë shqetësimit. Në linkun më lartë janë të vendosura më tepër video.Gjithashtu, shumë nga këta hapësira onlajn ndajnë tekst të ngjashëm të krijuar nga Lidhja e të drejtave të njeriut në Tunizi (teksti është i paraqitur në gjuhën arabe nga Samsoum dhe në faqen zyrtare të lidhjes).Veç kësaj, ekziston edhe komitet lokal i cili është i krijuar me qëllim që ti përfaqësojë kërkesat e qytetarëve në Gafsa, i quajtur Comité de Soutien aux habitants du bassin minier de Gafsa (Lidhje për përkrahje të njerëzve nga zona e minierës në Gafsa), të cilën e krijoi grupi i Fejsbuk. për përkrahje.Në bloget, COS-MAUX-POLIS (Fr) shkruan dy postime: një për gjendjen dhe një tjetër për përgjigjen dhe dezinformatat nga ana e qeverisë së Tunizisë.Shkrimi në arabisht, Fatma-Arabika incidentin e quan si Revolucion të urisë. Ajo vendos disa probleme në kontekst, duke thënë:

منذ 5 جانفي 2008 تاريخ اعلان النتائج النهائيّة لمناظرة انتدابات كوادر وأعوان شركة فسفاط قفصة اندلعت جملة من الاحتجاجات التى مازالت تعصف بأم العرايس والرديّف منذ أكثر من ثمانية أسابيع يخرج شباب الرديف ليعتصم بالخيام ويعلن اضرابا مفتوحا عن الطعام رغبة منه في تحقيق حدّ أدنى من العدالة الاجتماعيّة ومطالبا بحقّه في التشغيل …امّا في أم العرايس فان الارامل اللاتي فقدن معيلهن في حوادث شغل بالشركة لازلن منذ أكثر من شهر يسكنّ خيمة امام أقليم أم العرايس لشركة فسفاط قفصة يطالبن بتشغيل أحد أبنائهن

Në 5 janar ndodhën seri protestash prej kur u paraqitën listat përfundimtare të atyre që do të jenë të punësuar në kompaninë e fosforit në Gafsa, të cilat akoma vazhdojnë në Al Redjef dhe Om el Arajes. Më shumë se tetë javë, një i ri nga Al Redjef proteston në tendë me grevë urie, me qëllim që të fitoj të drejta minimale nga e drejta shoqërore dhe të drejtën e punësimit. Në Om el Arajes, shtëpitë që i kanë humbur në fatkeqësinë e kompanisë, akoma jetojnë në tenda në provincë të Om el Arajas, të ndodhura në kompaninë e fosforit në Gafsa, ku ata protestojnë për punësimin e djemve të tyre në kompani.

Fatma gjithashtu paraqet edhe fotografi nga protestat.

Në ndërkohë, Karpediem-selim (Fr), paraqet postim të detajuar për brutalitetin e policisë ndaj grevistëve:

Les forces de l'ordre, qui sont présents par milliers, n'ont pas hésité à déployer des pratiques de barbares contre des citoyens qui demandaient un droit fondamental qui est le droit du travail : des coups de feu ont été entendues, des bombes lacrymogènes ont été jetées par centaines, des chiens de police traînaient dans toutes les rues de la ville, des manifestants ont été violemment battus en plein monde et des descentes policières nocturnes et musclées ont eu lieu, violant l'immunité des domiciles, qui a poussé plusieurs jeunes à fuir et à passer la nuit dans les montagnes entourant la ville. Un climat de frayeur a été instauré dans toute la ville en procédant à des intrusions menaçantes dans tous les quartiers assurant le bouclage total de la ville et l'arrêt de toute circulation…

Forcat policore, të cilat ishin të shumta, nuk hezituan të përdorin metoda barbare kundra qytetarëve të cilët i kërkonin të drejtat elementare të punësimit: u dëgjuan krisma armësh, hidheshin lotsjellës, nëpër rrugë patrullonin qen policësh, protestuesit ishin të rahur publikisht në mënyrë brutale dhe në mënyrë agresive bastisnin natën, duke ulur imunitetin e shtëpive [të qytetarëve], të cilët detyruan disa njerëz të rinj të lëshojnë shtëpitë e tyre dhe ta kalojnë natën në malet që e rrethojnë qytetin. Ekziston frikë e future në të gjithë banorët për shkak të akuzave për bastisje në të gjitha lagjet, bllokimin komplet të qytetit dhe ndalimin e të gjithë trafikut.

Brastos (Ar), shkruan për këta burgime, duke pyetur se kush janë krimet e tyre. Ai shkruan:

قلت انو هالاعتقالات شملت العديد من الناس .. سواء كانو مناضلين و كوادر نقابية محترمه .. والا حتى مواطنين “لا متسيسين” .. كل ذنبهم انهم قالو ياخي شبيها بلادنا غنيّة بالثروات ، و الفاقونات العام اثناش ن شهر وهيّ تحمّل في فسفاطنا و مشتقاتو .. و الاربعة و عشرين ساعة و نحنا نربشو في المناجم .. و فنينا اعمارنا فيها .. كيما فنوا اعمارهم الذين من قبلنا .. و الذين من بعدنا .. و بالرغم من هاذاكا نحن جواعى و بطالة ..
يمكن ذنبهم انهم المرّه هاذي قالو هالكلام بصوت مرتفع شويّة ..

Ata deklarojnë se disa njerëz janë të burgosur, përfshirë edhe aktivistët dhe përfaqësuesit e sindikatës, si edhe njerëz të cilët nuk kanë asnjë lidhje me politikën. Faji i vetëm i tyre është ajo që ata pyetën se pse kur vend ii tyre është i pasur me minerale, ata punojnë në miniera 24 orë në ditë, e rrezikojnë jetën e tyre aty, si dhe jetën e atyre që kanë ardhur para tyre dhe gjeneratave që pasojnë, ata janë ende të uritur dhe të papunësuar? Ndoshta është gabim i tyre që kësaj radhe ata i treguan interesat e veta publikisht?

Rieko Koizumi nga Një dhomë me lule, foto blog i cili paraqet fotografi të luleve që ajo i hasë çdo ditë të jetës së saj, bëri fotografi nga lulja e qershisë përpara se të jetë sezoni “i hapur zyrtarisht”.

Fotografi nga Rieko Koizumi, Një dhomë me lule (Kriejtiv komons, shikoni kushtet e licencës)

夕方近く、遠くから、濃い目のピンクが目に付いて近寄ってみると
ひっそり咲いていました。

Më vonë pasdite, prej së largu vërejta diçka rozë të kuqe, dhe shkova më afër dhe e vërejta [këtë lule] sa qetë lulëzon.

Ja disa pjesë të një foto blogu tjetër skajsiker

Fotografi nga skajsiker (nën licencën e kriejtiv komons shiko kushtet)

桜木町駅と新港地区とを結ぶプロムナード｢汽車道｣の桜並木。
その美しさと言ったら、なんとも形容し難く、いい言葉が見つからないですね。

Radhë të pemëve të qershive në “Kishamiçi”, shëtitore që lidh stacionet Sakuragiço dhe hapësirën e re të qëndrimit.
Është rëndë të përshkruhet bukuria dhe unë nuk mund të gjej asnjë fjalë me të cilën do ta bëj atë.

Fotografi nga Dani Ço (nën liçencën e kriejtiv komons, shiko kushtet)

Blogeri Blu Svon pasqyrohet në atë së pse lulëzimi i qershive është aq i veçantë për kulturën japoneze:

桜ももう満開。桜なんて虫もつくし、花が咲いていないときは大して美しくもないし、建材にも使えないし、実も食べられない し、折角咲いた花もあっという間に散るし、まぁ役に立つ木ではありませんね。でも、日本人はこの花を愛してきた。それは、古来日本人が持っていた「無常 観」がこの花の存在と重なるからかもしれません。あっという間に散ってしまう花びらに、あっという間に死んでしまう人間の姿を投影したのですね。そして、 それを良しとした。

Qershitë janë përgjithësisht të lulëzuara. Ata drunjtë tërheqin insekte, ata nuk janë aq të bukur kur nuk lulëzojnë, ata nuk mund të shfrytëzohen për asnjë ndërtim, fryti i tyre nuk mund të hahet, lulja bie shumë shpejtë, dhe prandaj ata nuk janë drunjtë shumë të shfrytëzueshëm. Sidoqoftë, japonezët çdoherë ë kanë dashur lulen e tyre… Ajo është për shkak se ndjenja e “përkohshme” të cilën japonezët e kane nga koha antike përputhet me ekzistencën e lules. [Këta japonezë] projektuan [fotografi të] qenieve njerëzorë të cilët vdesin në momentin e vezullimit të syrit ndaj petaleve të cilat bien në të njëjtin moment të vezullimit të syrit. Dhe pas saj ata gjetën vlerë në të.

Fotografi nga sputnik (nën licencën e kriejtiv komons, shiko kushtet)

Blogui sputnik vendosi fotografi nga lulëzimi i qershive në fushat e lulëzuara nga udhëtim i tyre “hanami, duke treguar edhe paraqitjen e më sipërme, dhe shkruan:

今年も行ってきました。去年と同じ場所に花見。やっぱりきれい、来て良かった。去年は昼過ぎに行って大混雑だったので、今 年は朝駆けっていうか、早朝７時前には着いてました。それなのに結構人が来ていたのにはびっくりしたけれど・・・。しかし、おかげでのんびりと眺めること ができました。淡いピンクの桜の花とのんびりした黄色い菜の花、この優しい色合いの景色はまるで天国ってこんな感じなんじゃないかと思わせるものがある

Dola jashtë përsëri këtë vit. Hanami në të njëjtin vend si vitin e kaluar. Vërtetë është shumë bukur, dhe më vjen mirë që e bëri atë. Vitin e kaluar shkova atje pikërisht para dite dhe kishte shumë njerëz, prandaj këtë vit shpejtova që në mëngjes, arrita para orës 7 të mëngjesit. Dhe akoma, isha njëjtë e befasuar që disa njerëz veç ishin atje…Por, për shkak të kësaj munda të relaksohem dhe ti shikoj [lulet]. Ngjyra e zbehtë rozë e luleve të qershisë dhe e verdha relaksuese, shikimi në ngjyrat e ëmbla më detyruan të mendoj se parajsa patjetër të duket kështu.