Safin i FunEnclave boton një seri fotografish të sklupturave kopshtore artistike që janë bërë gjatë pëgatitjeve për lojrat olimpike që do të mbahen në Peking.

Lexuesi patch01 shkruan:

Ndoshta është mirë të bëhet diçka e mirë për turistët, supozoj se 30,000 familje të shpërngulura, shtëpitë e të cilave u rënuan që të bëhet vend për lojrat, nuk do të impresionohen……………

Jisani Nopran në Nico Nico Douga

(Vërejtje: për të shikuar filmat e Nico Nico Douga, duhet që fillimisht të kyçeni në faqe. Marrja e qasjes është falas, por duhet që të regjistroheni nëpërmjet të gjuhës japoneze interfejs. Shikoni këtë postim në Tokyotronic se si ta bëni këtë.)

Blogeri Takekuma shkruan për popullaritetin e Jisanit Nopran:

ネットで話題の「アリゾナの老人」を早速見てきました。YOUTUBEにディープなアニメ批評をアップしているアリゾナ在住の「グランピーじいさん」とい うのがその人で、日本アニメの大ファンらしく、YOUTUBEにもう５０本くらいのアニメDVDの感想をアップしているのです。

“Ojisani Nopran nënqesh në brigadë” është një nga hitet më të mëdha në Nico Nico Douga.

見ると、毎回アリゾナの荒れ果てた砂漠にビデオカメラが設置されていて、向こうから白髪にヒゲモジャのじいさんがやってき て、「今日は涼宮ハルヒだ」とつぶやきながらDVDデッキにソフトを入れる。そして映像を眺めながら淡々とアニメのストーリーや、見所、自分の感想を語り 出すのです。

たとえばハルヒのことは「バカげた内容のアニメだが、私は笑った。星４つだ」とニコリともしないで評価を下すのです。ニコ ニコ動画のほうに日本語字幕つきがアップされていました。そっちを見ても本当に最後まで作品を見て評価しているようで、技術的な解説を含めたコメントが的 確なので、ネットには「アメリカの氷川竜介だ」「このおじいさん、萌える」と大人気になってます。

Videoja e fundit e Jisanit Nopran në JuTub.

ラインナップも「ハルヒ」だけではなくて「時をかける少女」や「パプリカ」、「ジパング」「秒速５センチメートル」など手当たり次第。そして最後に星５つ で採点するのですが、今タイトル出した作品は軒並み高評価で、ネットを見た日米のオタクからも「cool！」「なかなかわかってらっしゃる」とかなりの好 評。まるで大学で鉱物学を教えているかのようなファッションと、やはり学者然とした冷静な語り口には、俺も萌えました。

Në ditën ndërkombëtare të homofobisë (IDAHO), bashkitë japoneze KGBT organizuan disa ngjarje dhe aktivitete rrugore në disa qytete në vend. Me moton “Po për diversitetin seksual”, grupe të ndryshme treguan porosi me të cilat promovuan bashki në të cilën dallimet dhe diversiteti janë të pranuara dhe të respektuara.

Blogeri 2in20 nogoya lajmëron për sukses [ja] të ngjarjes për IDAHO në rrugët e Nagoya. Blogeri Endomameta, njëri ndër organizatorët aktiv të Idaho-net, si edhe në ngjarjet në IDAHO në Jakohama dhe Tokio, përshkruan se çka ka ndodhur në Jakohama:

横浜は革命的(？)だった。開始直前から、おっちゃん連中に絡まれた。
昼間からワンカップ片手、というようなおっちゃんたち。
「なんだ、これ。同性愛って、なんだよ？それ？」
げげげげー怖いかもとか思いながら説明すると

「おまえ、そんなの、当たり前だろう！？同性愛だのなんだのって、愛があれば、おまえ、それでいいに決まっているだろう！？」とかって半分怒り出す。ものすごく肯定的、なんである。

「だから、それをいおうとしているんです」とかいうと、おっちゃん、ものすごく応援してくれる。

[…]

そして、おっちゃんが、とうとうマイクを握る(！)

「通行中のみなさん！同性愛ってきいて、どう思いますか！？同性だの、異性だのって、愛というのは安らぎがあれば、それで大事なことだとは思いませんか？？」

Ngjarja për IDAHO në stacionin Shinuku, Tokio

Blogeri DASS, i cili gjithashtu ishte në ngjarjen në Jokohama, shkroi:

宣言があった１９９０年って、意外と最近だったんでビックリしてます。
これがなかったら、ゲイの環境って今よりも厳しくて自分の生き方はどうなってたんだろう、海外で認められている同性婚やパートナーシップなんてなかったかも、そんなことを思いながら見てました。

[…]

行ってみて思うのはすぐには何か変るわけではないけど、こういったことが出来るようになったってことは、１９９０年には想 像もつかなかったことなのかなと思います。こういった活動が許されるのも昨今の近隣の国の状況を見ると、恵まれてるのかもしれません。僕はヘタレだから表 だった活動は苦手です。でも、頑張っている人は応援したいなと思って行ってきました。自分の街でもこういったことが行われるようになったのはやはりうれし いです。

Nga Kobe, akaboshi lajmëron për aktivitetet e IDAHO nëpër rrugë dhe paraqet seri të fotografive dhe videove (këtu dhe këtu), të cilat përfshinë realitetit e hidhur të bashkisë japoneze dhe eksperiencën të disave nga pjesëmarrësit.

Video nga akaboshi me titull “realiteti i hidhur”

Blogeri Novkun (Akasuki Jasunobi) shkruan për paradën gej në Kobe, e cila u mbajt një ditë para IDAHO:

神戸のパレードは、札幌・東京・大阪のようなLGBT当事者による団体がすべてを主催するという形ではなく、「神戸まつ り」という全市的なお祭りのパレードの一グループとして参加する形をとっています。パレードも各地によって色々な形態が出てきて、参加者としても選択の余 地が出てきたのは、よいことだなぁと思います。どこが優れているというのではなく、あくまで並列な形でね。

Marujama Tenoru, bloger produktiv i temës LGBT, i pasqyroi ngjarjet dhe e diskutoi situatën e bashkive LGBT në Japoni:

＜差別＞あるいは＜偏見＞といった言葉で、つい簡単にくくりたくなってしまうが、実際のところ、日本では、そうした言葉がふさわしいのかどうか、微妙な感じもする。
たとえばイランでは、累計”数千人”という”規模”で同性愛者が”処刑”されてきたと伝えられているなど、徹底した差別がある。差別などという”生やさしい”表現では済まないだろう。”虐殺”と言い換えても良さそうだ。まさに、同性愛者を根絶やしにしようとしている。

比べてしまえば、日本の同性愛者／LGBT（レズビアン・ゲイ・バイセクシュアル・トランスジェンダー）に対する差別・ 偏見は、炙り出されて殺されることなどない分、まだ”まし”なほうだと呑み込んで、事を荒立てずに静かにしておれば良いではないか———と考える当事者が 少なくない。目立った活動には及び腰になって、傍観者に徹しようとする。
同時に、同性愛者／LGBTではない多数の人たちは、当事者の気持ちが読めていないこともあり、いったい誰がどんな差別をしているのか———と訝しげな 表情を浮かべたりもする。そもそも、日常の場面で同性愛者に出くわすことなど滅多にない非同性愛者／非LGBTの人たちの感覚からすれば、身に覚えのない 言い掛かりを付けられているような気分になるような人たちも、中にはお出でになるかも知れない。

[…]

日本では、いわゆる＜ゲイリブ＞が、当の同性愛者／LGBTからも敬遠されてきた風潮は、いまでも健在かと想う。もちろん、とても残念なことではあるが。

[…]

敬遠派には、ゲイリブ派の行動が、取って付けたようにわざとらしく映るに違いない。火のないところに、わざわざ火を点けて、火事だ火事だと大騒ぎをしているかのように。
しかし、本当のところはそうでなく、ゲイリブ派は、日本でも声を上げ、きちんとやっておかなくてはならないことを、真剣にやろうとしているだけだ。
つまり、たとえ同性愛者／LGBTの誰かが、黙っておとなしく隠れていることなく、素のまま、ありのままの自分として生きようと決断しても、同じ人間とし て、非同性愛者／非LGBT（＝異性愛者／ヘテロセクシュアル）たちの只中にあってさえ、臆することなく平気の平左で生きられるように、また、こと左様に 生きやすい世の中にしたいと念じながら。
求めるところは単純で、要するに意想の転換である。

Me 2 maj 2008, cikloni Nargis e goditi Mianmarin (Burma), duke shkaktuar dëme të mëdha me 38 491 të vdekur dhe 27 838 të zhdukur. Situata llogaritet si kritike në çdo shtet tjetër, megjithatë qeveria e armatosur ose hunta, e cila është në qeverisje, e kufizoi hyrjen e ndihmave ushqimore, vullnetarëve, mjekëve ose përgatitjes, me kërkesë që të gjitha donacionet të kalojnë nën kontrollin e tyre dhe me kufizim të dhënies së vizave turistike. Sipas Burma Njuz, burim lokal onlajn për informata, hunta gjithashtu ka vendosur rregulla për gazetarët se si të lajmërojnë për ciklonin, duke i kufizuar komunikimet e tyre, veçanërisht për lajmërimin e trupave të vdekur ose lajmërimin e ndihmës së pamjaftueshme për viktimat nga cikloni.

Edhe me gjithë këta kufizime për sjelljen e kamerave dhe fotografimit, megjithatë disa njerëz dolën për ta incizuar nivelin e dëmeve. Pas së gjithash duket që mosdëgjimi i tyre nga hunta për lajmërimin e ciklonit është i lidhur me ironinë e tyre ndaj huntës, për shkak se nuk i ka boshatis fshatrat e goditura edhe atëherë kur ishte e vetëdijshme për cikonin e pashmangshëm dhe shkatërrimin e mundshëm. Videot vijuese, të vendosura nga shfrytëzuesi JuTub aungsajapji, mund të ndikojnë të njerëzit e ndjeshëm: ata janë shumë grafikë, përfshijnë trupa të vdekur dhe duhet të shikohen me mature dhe leje nga të rriturit:

JuTub shfytëzuesi AfterNargisYgn vendosi seri të videove, të cilat përfshinë fotografi nga efektet e ciklonit në Jangon, qytetit më të madh në Mianmar, i njohur më herët si Rangun. Njerëz që largojnë drunjtë të rrëzuara, si lëvizin nëpër ujëra, i thajnë shtretërit e tyre, veshje dhe përfundimisht si tentojnë të pastrojnë dhe të vazhdojnë më tutje.

JuTub shfrytëzuesi Burma4u vendosi video me pasojat në Latbuta, të mbushur më viktima nga cikloni Nargis në strehimore, të cilët tentojnë të lejnë përderisa mendojnë çka do të ndodh me ata në një të afërme të ardhme të afërt dhe të largët.

Video për të ardhmen e njerëzve nga Burma është vendosur nga mjoçitMjanmar, edhe një JuTub shfrytëzues i cili vendosi video me titra në gjuhën angleze, në të cilën intervistohen njerëzit e mbijetuar nga Laputa dhe kampe refugjatësh nëpër rrugë: donacione me oriz dhe veshje për fëmijë, iniciativa private të bëra pa këshillin shtetëror për paqe dhe zhvillim e cila qeveris atje. Në ndërkohë, fotografi nga Burma Njuz tregon ndihmë e cila duket sikur është nga Kryqi i kuq se si shitet nëpër rrugë, ndërsa duhet ët ju jepet refugjatëve.

Videoja vijuese, gjithashtu nga aungsajapji e tregon përvojën e njerëzve në kampet e refugjatëve, donacionet e organizatave private: nga njerëzit dhe shitoret, arritja e gjeneralit ushtarak, duke sjellë premtime në vend të veshjeve, ushqim apo ujë. Ata u thanë refugjatëve se njerëzit të cilët kanë vdekur, kanë vdekur për shkak të karmës së keqe dhe se ata është dash ta llogarisin veten për të lumtur për shkak se kane jetuar. Dhanë disa propozime për grupim në mes veti nëpër fshatra dhe pas kësaj u larguan. Videoja është e titruar në gjuhën angleze që më mirë të kuptohen ngjarjet:

Në blogun JuTub të theksuara janë përpjekjet e video bashkive për ndihmë në Mianmar, ndërsa janë përpjekur edhe rrjetat për lajmërim dhe iniciativa private të cilat e dokumentojnë ciklonin dhe u mundësojnë botës të dijë se çka ka ndodhur me shtetin e vogël aziatik. P. sh.: Najtvoçer1982 nga Holanda deklaron se për çdo marrëveshje të pranuar të videove në videot e tij, ai do të donoj 5 dollarë në kryqin e kuq, kurse nëse videoja është e mirë do të donoj nga 10 dollarë:

Global Voices Online furnizon me reportazhe gjithëpërfshirëse të katastrofës dhe grumbullon informata nga burime të ndryshme nga Minamari dhe jashtë për ndodhitë për furnizim me ushqim, ujë dhe situatën e refugjatëve përderisa numri it ë zhdukurve vazhdimisht ritet. Mos nguroni ta vizitoni faqen speciale për gjendjen e ciklonit në Mianmar dhe ti lexoni postimet nga ekipi vullnetare-autor të cilët shkruajnë me përkthime nga bloget burmane, duke informuar nga dora e parë për jetën në Mianmar tani. Gjithashtu mund ta ndiqni furnizimin tonë për Mianmar në Tviter.

Me 17 maj do të mbahet ditë globale për viktimat në Burma, në të cilën ftohen njerëzit të ju përcjellin tjerëve për krizën në Mianmar, kurse disa tani më organizojnë ngjarje për grumbullimin e gjërave.

Fillimisht, nga Sudani Jugor, Video gazetari, bisedon për sfidat me të cilat ballafaqohet projekti Ujë për Sudan, me qëllim të ndërtoj dhe të mbajë puse në mjediset rurale nga kjo zonë e varfër dhe si nuk është e rëndësishme të filloj dhe të mbahet, për shkak se në fund ja vlen ti kushtohet vëmendje tejkalimit të këtij problemi.

Pastaj, nga Pakistani, Aksioni kundra urisë zgjedh që tu ndihmohet bashkive, të cilat kanë humbur absolutisht të gjitha, ngadalë ta fitojnë besimin e tyre për një të ardhme më të mirë me përfshirje të ujit të pastër në planet e tyre. Videoja vijuese është nga Dogooder.tv:

Kirus Farivar është bloger, gazetarë dhe shkrimtarë i cili jeton në SHBA. Ai aktualisht punon në librin për ndikimin e internetit ndaj shoqërisë. Kirus shkruan për ndikimin e internetit në Iran, Senegal, Korenë Jugore dhe Estonin. Së fundmi ai ishte në Iran i bëri disa fotografi nga qilimat Iranian, ushqimi, ndërtesat dhe natyrat.

Pyetje (P): Së fundmi e vizituat Iranin pas shumë vitesh. A ishte tronditje kulturore për ju? A ekzistonte dallim midis asaj që ju e mendonit dhe asaj që e njihe për Iranin në realitet?

Përgjigje (A): Irani aspak nuk ishte tronditje kulturore. Ishte shumë afër asaj që e prisja në aspektin kulturor. Megjithatë unë jam rritur në familje gjysmë iraniane në Kaliforni. Iranianët janë njerëz shumë mikpritës dhe c135doherë duan ti ndihmojnë dhe ta presin anëtarin e familjes si unë, të cilat asnjëherë nuk e kanë vizituar Iranin.

P: Ju shkruani libër për internetin ndaj shoqërisë. Një e katërta e librit është për Iranin. A do të mund të na e sqaroni këtë projekt?

A: Unë shkruaj libër për historinë dhe efektet e internetit në katër shtete të botës, në mes ë cilave Estonia, Irani, Senegali dhe Korenë Jugore. Libri studion lidhjen në mes historisë politike dhe ekonomike të këtyre vendeve me ardhjen e internetit. Ajo do të publikohet nga Rutgers University Press (SHBA) në vjeshtë/dimër të viti 2009.

P: Përse i zgjodhët këta katër vende për librin tuaj?

A: I zgjodha këta vende për shkak se çdonjëra nga këta paraqet përvojë shumë të ndryshme kur është fjala për internetin.

Senegalin, për shkak se është vend nga Sub-Saharan Afrika, dhe sidoqoftë në krahasim me vende të tjera të rajonit është i qëndrueshëm politikisht dhe ekonomikisht. Do të duhet të arrij për depërtimin e madh të internetit, por megjithatë ky nuk është rasti.

Estonin, për shkak të ndryshimeve të shpejta që i bëri prej kur u nda nga Bashkimi Sovjetik në vitin 1991. Ajo u ndërtua në vend në të cilin mezi kishte komunikim me botën e jashtme në vitin 1991 në vend të i cili ka më shumë celularë se sa banorë.

Korenë Jugore, për shkak se ka numër më të madh të shfrytëzuesve të internetit në botë dhe e ka gjerësinë proporcionale më të madhe dhe më të gjerë (bandwidth) në botë. Si ndodhi kjo?

Iranin, për arsye personale, por edhe për shkak se është interesant të ndjekej se si interneti, teknologjia përçarëse, përputhet me teokracinë dhe mendimtarët demokrat herët në shekullin e 21.

P: A ke gjetur diçka të përbashkët në këta vende?

A: Kam gjetur elemente të përbashkëta në atë se interneti deri më tani ka efekte dinamike ndaj historisë bashkëkohore në çdo vend. Bile edhe në vendin si Senegali, interneti është mjaftë i lirë deri në pikën ku bile edhe fëmijët më të varfër nga Dakar me mbledhje të parave nga tre, katër fëmijë mund të lejojnë të ndajnë qasje në makinë në internet kafetë, rregullisht nga një orë në ditë. Çdonjëra nga këta vende mund të duket e ndryshme pa zmadhimin e numrit të shfrytëzuesve të internetit.

P: A mendon se bloget kanë ndikim të vërtetë ndaj mediave iraniane dhe shoqërisë?

A: Mendoj se bloget kanë ndikim ndaj Iranit, por pyes se sa mund të ndikojnë tani kur shumë bloge janë të filtruar dhe gjerësia është e ngadalshme. Sigurisht, shumë Iranian dinë se sit ë shfrytëzojnë proksi dhe vegla të tjera për t’ju shmangur bllokimeve, por prapë se prapë qëndron fakti se shumë mendimtar të rinj Iranian dhe shkrimtar patjetër të largoheshin nga viti 2001, me çka pyes kush janë fituesit dhe humbësit në këtë rast. Përgjigja nuk është e qartë.

P: A njoftuat ndonjë bloger në Iran? Cilat ishin sfidat për siber aktivizmin?

A: Nuk kam njohur bloger në Iran, por e njoftova Shahram Sharif nga ITIran.com dhe Sian Tabesh nga Vikipedia persiane. Më parë kam biseduar me shumë bloger nëpërmjet telefonit dhe mesenxherit, por për fat të keq nuk jam takuar me asnjërin nga ata. Është shumë rëndë për siber aktivistët, bile ehe për ata të cilët jetojnë jashtë Iranit, të flasin kundra qeverisë dhe të ndjehen të sigurt.

P: Si ishte përvoja juaj personale në surfin dhe shfrytëzim të internetit në Iran? E ngadalshme, e filtruar…?

A: U vendosa te gjyshja ime, e cila edhe pse jeton në Teheranin verior nuk kishte qasje në internet në apartamentin e saj. Në kohën që unë qëndrova dy javë vetëm njëherë e shfrytëzova internetin nga internet kafeja në hotelin Aeman në Esfahan. Munda të bëj skajp thirrje në SHBA pa asnjë problem. ME këtë që thash, unë kisha qasje shumë të kufizuar të internetit në iPhone – çudi, e vetmja faqe të cilën mundesha ta hap pa asnjë kufizim ishte faqja e Njujork Tajms.

Dita Panxhea ishte e organizuar të shtunën dhe u mblodhën njerëz nga vende të ndryshme të botës që të shikojnë filma dhe të jenë pjesë e ngjarjes botërore në të cilën filmat, folësit dhe muzika na treguan diçka më shumë për jetën nga ana tjetër e globit botërorë, duke mbledhur njerëz nga të gjitha sferat e jetës, me besimin se nuk jemi aq të ndryshme se sa që mendojmë. Ngjarja zuri edhe garë për përshkrime të videove nga telefonat celularë, ku edhe kishte fitues nga vende të ndryshme.

Nga Kigali në Ruanda, njëra nga pesë lokacionet kryesore të incizimit, vijon slajdshou me fotografi të ngjarjes të vendosura në OVI, platformë për përshkrime të videove e cila shfrytëzoheshe për promovimin e përmbajtjeve të ditës panxhea:

Nga Haifa në Izrael, slajdshou tjetër nga mbledhja për ndjekjen e ngjarjes afër hapësirës Cezareja:

Gjatë kohës së ngjarjes, miqtë e veb – faqes së Panxhea kishin paraqitje e drejtpërdrejt nga vende të ndryshme të botës në mess ë cilave SHBA, Kolumbia, Italia, Japonia, Zelanda e Re. Ngjarjet tjera, si p.sh.: Dita Panxhea kolumbeze në Medelin [es] kishin veb faqe të tyre në të cilin në fillim të ngjarjes u paraqitën blogimi i drejtpërdrejtë, videopërshkrimet striming dhe fotografi.
Nokia, partner i ditës Panxhea e organizoi manifestimin e Nokias për videopërshkrime më të mira nga pajisjet e celularëve 2008 paralelisht me ngjarjet tjera, kurse pesë finalistët u vendosën në çdonjërin nga pesë lokacionet për incizim. Mund ti shikoni videopërshkrimet fituese në veb-faqen OVI për ditën Panxhea. Finalist ishin: “Qarqe gjithkund përreth nesh” nga kajum – Indi, “Buzëqeshja” nga gufilopez – Indonezi, “Ylberet mahnitës! Të incizuara dhe monitoruara në Nokiën time N93” nga rupertou – Mbretëria e bashkuar “, “Loja” – fëmijë jugoafrikan lozin në hapësirat e video lojërave” nga ekaçuço dhe “Mjegullat në lëvizje” nga pjerba – Itali.

Fituesi i çmimit të madh të veb faqes së OVI për Panxhea/Nokia është okaçuno dhe videopërshkrimi i tij me fëmijët jugoafrikan si luajnë video lojëra, i cili fitoi udhëtim në Rezervatin e gorillave në Ruanda, në shoqërim të gjithë ekipit e cila do ti ndihmoj fituesit ta xhiroj udhëtimin e tij.

Nga tërheqja e organizuar nga Nokia dhe Vomvorld, rezultatet e së cilës u lajmëruan nga produksioni i Dejvid Hauel, krijues i videopërshkrimeve fituese do të fiton Nokia N82, futrollë, trekëmbësh, kartelë memorie, telefon të fiksuar në kokë dhe altoparlantë. Videopërshkrimi i zgjedhur ishte “Ylberet mahnitës”, dhe në kumtimin e tij ai përmendi se ai është zgjedhur për fitues për shkak se ai më së miri e ka fotografuar shpirtin e videopërshkrimeve celulare: duke incizuar ata çaste të rralla të cilat mundeshin të zhduken dhe asnjëherë të mos përsëriten.

Tërmeti është dëgjuar në Peking, Tianjin, Chongqing, pjesë e Hebei, Shanxi, Shaanxi, Sichuan, Gansu, Henan, Ningxia dhe Jiangsu.

Shikoni më poshtë më të rejat nga rajoni.

Nga videot shpërndarëse të veb faqes Tudo, shfrytëzuesi danta1990's ka vendos varg figurash të marra nga Schuan kryeqitet i Chengdu.

Danvei ka vendosur disa risi nga burime të ndryshme, si Shangaist, me informata të videove shfrytëzuese të veb faqes së video portalit kinez Sikhuan, ku menjëherë u gjetën disa video në faqen fillestare.

Ky klip në 56.com është vendosur nga shfrytëzuesi Litël Fish:

Foto xhentilesë nga Alhorn.

26 Prill, 2008 do të jetë jo më shumë se një ditë e zakonshme.
Sidoqoftë, ky Mars, Wenwei ka përmendur përreth fotografive 24 orësh, aktivitetet të krijuara në vitin 1992, dhe Yangphoto vendosi të mbajë 240 orë ritransmetim të blogimit të fotografive me 26 prill:

照片具有歷史意義
影像能表達生命力
相機掌握在你手上
按下生命感動的快門

Në përgjigje të kësaj thirrje,

來自台灣各個角落的一百九十位攝影者在當天拿起相機，按下快門，接力記錄台灣的24小時。
這些照片與連結將在今天（5月5日）在網路部落格完整呈現….

00:00-07:00:Njerëzit kanë mbaruar punën e djeshme, njerëzit përgatiten për ditë të re, dhe njerëzit përkrahin dy grupet e mëparshme të njerëzve.
07:00-11:00:Njerëzit hanë mëngjes, njerëzit fillojnë punën, dhe njerëzit marrin ditë të lirë.
11:00-15:00:Njerëzit e rinj dhe macet janë zgjuar dhe enden përreth, njerëzit punojnë, dhe njerëzit marrën pjesë në aktivitete.
15:00-17:00:Njerëzit punojnë, njerëzit luajnë, dhe më shumë njerëz luajnë.
16:54-21:00:Njerëzit me familjet e tyre, njerëzit më shokët e tyre, njerëzit me veten e tyre, dhe njerëzit me ushqim.
21:00-24:00:Njerëzit punojnë, njerëzit shkojnë në shtëpi, dhe njerëzit tentojnë të gjejnë shtëpitë e tyre.

Yangphoto thotë,

而從這些照片來看，參與這次活動有媒體的攝影記者、高度使用網路部落格的學生、為人師表的老師、一般的市井小民…等[…]容或影像水準不一，容或是負面的台灣，但他們真實呈現了所看到的台灣。

Wenwei tha që këta lloje aktivitetesh mund

使在台灣的每一人有命運共同體的體認。

Ai gjithashtu shpreson se në të ardhmen në mund të kemi

台灣企業的２４小時、台灣勞工的２４小時、台灣婦女的２４小時.

Këtu gjithashtu është një video që përfshinë fotografi të këtij aktiviteti në jutub (të vendosura nga ohho0625):