Kirus Farivar është bloger, gazetarë dhe shkrimtarë i cili jeton në SHBA. Ai aktualisht punon në librin për ndikimin e internetit ndaj shoqërisë. Kirus shkruan për ndikimin e internetit në Iran, Senegal, Korenë Jugore dhe Estonin. Së fundmi ai ishte në Iran i bëri disa fotografi nga qilimat Iranian, ushqimi, ndërtesat dhe natyrat.

Pyetje (P): Së fundmi e vizituat Iranin pas shumë vitesh. A ishte tronditje kulturore për ju? A ekzistonte dallim midis asaj që ju e mendonit dhe asaj që e njihe për Iranin në realitet?

Përgjigje (A): Irani aspak nuk ishte tronditje kulturore. Ishte shumë afër asaj që e prisja në aspektin kulturor. Megjithatë unë jam rritur në familje gjysmë iraniane në Kaliforni. Iranianët janë njerëz shumë mikpritës dhe c135doherë duan ti ndihmojnë dhe ta presin anëtarin e familjes si unë, të cilat asnjëherë nuk e kanë vizituar Iranin.

P: Ju shkruani libër për internetin ndaj shoqërisë. Një e katërta e librit është për Iranin. A do të mund të na e sqaroni këtë projekt?

A: Unë shkruaj libër për historinë dhe efektet e internetit në katër shtete të botës, në mes ë cilave Estonia, Irani, Senegali dhe Korenë Jugore. Libri studion lidhjen në mes historisë politike dhe ekonomike të këtyre vendeve me ardhjen e internetit. Ajo do të publikohet nga Rutgers University Press (SHBA) në vjeshtë/dimër të viti 2009.

P: Përse i zgjodhët këta katër vende për librin tuaj?

A: I zgjodha këta vende për shkak se çdonjëra nga këta paraqet përvojë shumë të ndryshme kur është fjala për internetin.

Senegalin, për shkak se është vend nga Sub-Saharan Afrika, dhe sidoqoftë në krahasim me vende të tjera të rajonit është i qëndrueshëm politikisht dhe ekonomikisht. Do të duhet të arrij për depërtimin e madh të internetit, por megjithatë ky nuk është rasti.

Estonin, për shkak të ndryshimeve të shpejta që i bëri prej kur u nda nga Bashkimi Sovjetik në vitin 1991. Ajo u ndërtua në vend në të cilin mezi kishte komunikim me botën e jashtme në vitin 1991 në vend të i cili ka më shumë celularë se sa banorë.

Korenë Jugore, për shkak se ka numër më të madh të shfrytëzuesve të internetit në botë dhe e ka gjerësinë proporcionale më të madhe dhe më të gjerë (bandwidth) në botë. Si ndodhi kjo?

Iranin, për arsye personale, por edhe për shkak se është interesant të ndjekej se si interneti, teknologjia përçarëse, përputhet me teokracinë dhe mendimtarët demokrat herët në shekullin e 21.

P: A ke gjetur diçka të përbashkët në këta vende?

A: Kam gjetur elemente të përbashkëta në atë se interneti deri më tani ka efekte dinamike ndaj historisë bashkëkohore në çdo vend. Bile edhe në vendin si Senegali, interneti është mjaftë i lirë deri në pikën ku bile edhe fëmijët më të varfër nga Dakar me mbledhje të parave nga tre, katër fëmijë mund të lejojnë të ndajnë qasje në makinë në internet kafetë, rregullisht nga një orë në ditë. Çdonjëra nga këta vende mund të duket e ndryshme pa zmadhimin e numrit të shfrytëzuesve të internetit.

P: A mendon se bloget kanë ndikim të vërtetë ndaj mediave iraniane dhe shoqërisë?

A: Mendoj se bloget kanë ndikim ndaj Iranit, por pyes se sa mund të ndikojnë tani kur shumë bloge janë të filtruar dhe gjerësia është e ngadalshme. Sigurisht, shumë Iranian dinë se sit ë shfrytëzojnë proksi dhe vegla të tjera për t’ju shmangur bllokimeve, por prapë se prapë qëndron fakti se shumë mendimtar të rinj Iranian dhe shkrimtar patjetër të largoheshin nga viti 2001, me çka pyes kush janë fituesit dhe humbësit në këtë rast. Përgjigja nuk është e qartë.

P: A njoftuat ndonjë bloger në Iran? Cilat ishin sfidat për siber aktivizmin?

A: Nuk kam njohur bloger në Iran, por e njoftova Shahram Sharif nga ITIran.com dhe Sian Tabesh nga Vikipedia persiane. Më parë kam biseduar me shumë bloger nëpërmjet telefonit dhe mesenxherit, por për fat të keq nuk jam takuar me asnjërin nga ata. Është shumë rëndë për siber aktivistët, bile ehe për ata të cilët jetojnë jashtë Iranit, të flasin kundra qeverisë dhe të ndjehen të sigurt.

P: Si ishte përvoja juaj personale në surfin dhe shfrytëzim të internetit në Iran? E ngadalshme, e filtruar…?

A: U vendosa te gjyshja ime, e cila edhe pse jeton në Teheranin verior nuk kishte qasje në internet në apartamentin e saj. Në kohën që unë qëndrova dy javë vetëm njëherë e shfrytëzova internetin nga internet kafeja në hotelin Aeman në Esfahan. Munda të bëj skajp thirrje në SHBA pa asnjë problem. ME këtë që thash, unë kisha qasje shumë të kufizuar të internetit në iPhone – çudi, e vetmja faqe të cilën mundesha ta hap pa asnjë kufizim ishte faqja e Njujork Tajms.

Presidenti Korean i mëhershëm, Roh Moo Hyun, si që e shkrujta postimin e mëparshëm ‘Sindromi Roh Moo Hyun (30Mars 2008)’ është bërë i famshëm vetëm pas tërheqjes së tij për shkak të llojit të shkujdesur të jetës së tij. Përderisa ai nxori hyeom-han gam-jeong (Antipatia japoneze kundra Kores) gjatë qeverisjes së tij, jeta e tij është bërë e njohur nga portali më i madh në Japoni, 2ch. Netizenët Korean paraqitën reagimet në foto. Është interesante të vëzhgohet se si ai ende është një çështje dhe madje edhe në vendet tjera (gazetat në shtetet tjera paraqesin Roh Gan Ji Wave [Roh Moo Hyun sindrom] pas mënjanimit).

노간지 시리즈를 본 일본 2ch의 반응.

퇴직 후 고향인 김해 봉하마을에서 생활하고 있는 노무현 전 대통령이 자전거 뒤에 설치한 차에 손자를 태우고 마을길을 달리고 있다. 이 사진은 13일 노 전 대통령의 홈페이지에 게재되었다.이 사진을 본 사람들은 이 사진을 인터넷에 유포하며 노 기사 운전해 등으로 제목을 붙였다

정말 천진난만하다

이런 생활, 동경한다

아름다운 사진 아닌가

아 웃었다 서민적이고 좋잖아

왠지 미워할 수 없다 이건 평소 안 좋게 보던 불량배가 조수석에 할아버지 할머니를 태우고달리는 모습을 봤을 때 같은 느낌이다

재미있는데

뭐랄까 이거야말로 천직이라고 생각될 정도로 빠져있잖아

결국 혐한인 나조차 노무현만큼은 미워할 수 없었다

호소카와 전 수상도 은퇴 후에는 허허로운 느낌의 아저씨가 되었지

귤 훔치는 사진 수준으로 웃기다www

저건 몇 번 봐도 웃겨w

뭘 해도 재밌다
더 계속했으면 좋겠다

난 몇 번을 봐도 그저 손버릇이 나쁘다고 밖에 생각 안 되는데, 진실은 어떤 상황이야?

서민의 생활을 찍은 한 장이라고 생각하면 실로 좋은 사진이다.
피사체가 전 대통령이라는 사실이 황당하지만.

문제는 그게 아냐. 왜 정장을 입고 있어?

놀이터에서 한가롭게 그네를 타고 있는 아저씨도 정장을 입고 있지. 마찬가지.

후쿠다 총리는 시골에 내려간다고 해도 그림이 안 나올거야. 과연 노씨라고 밖에는 말할 수 없다

노무현은 타고난 엔터테이너야

노무현은 일본에 와서 코메디언이 되어야 한다

행복해 보인다

노무현은 정치를 빼고 생각하면 좋은 사람 같다

이 사람이 나쁜 사람은 아닐거야. 일본을 비정상으로 싫어하는 점을 빼면

노무땅(역주: 최근 노무현 전 대통령의 전원생활이 소개된 이후 우리나라에서 노간지 등의 별명으로 불리는 것처럼 2ch쪽에서는 노무땅(ノムたん)이라는 애칭을 많이 사용하고 있습니다)은 정말로 귀엽다

점잖지 않아w

웃겨wwwwwwwwww

조금 친근감이 생기는데w이명박도 해라

어째서 이렇게까지 웃기려는 거야?

어? 그냥 좋은 사람 아닌가. 농촌 출신인 나는 친근감이 든다. 아이랑 놀아주는 것도 좋은 느낌이고.

아 진짜wwwwwww
오늘 제일 심하게 웃었다wwwww

노무땅은 어째서 이렇게 사진빨이 좋냐w 후쿠다는 어떻게 찍어도 재미가 없어

전통적인 코리안 컨츄리 스타일의 체현자라는 평가를 얻고 싶은 것이겠지, 노무땅. 미국에서도 은퇴한 뒤에 목장에서 소를 치는 생활을 하는 것이 성공한 남자의 증거인 것처럼.

이건wwwwwwwwwww
정말로 한때 대통령이었던 사람이라고는 생각되지 않아w

어째서 이렇게 노무현은 화제꺼리가 풍부한거야

좋은 사진이구나. 저장했다. 인간적인 냄새가 나니까, 이 사진은 좋아.

이 블로그에선 쓸데없는 정치논쟁을 피하기 위해 가급적 국내정치에 관한 내용은 다루지 않고 있습니다만 한때 혐한들의 표적으로서 2ch에서도 무수한 비난에 직면했던 노무현 전 대통령이 이렇게 전원생활의 모습으로 따스한 반응을 받는 것이 재미있어 또 우리나라에서 화제가 된 노간지 열풍이 2ch에서도 화제가 된것이 재미있어 모처럼 소개해 보았습니다 다만 그러한 관계로 이와 관계없는 쓸데없는 정치적 리플은 자제해주시길 부탁드립니다