Fillimisht, nga Sudani Jugor, Video gazetari, bisedon për sfidat me të cilat ballafaqohet projekti Ujë për Sudan, me qëllim të ndërtoj dhe të mbajë puse në mjediset rurale nga kjo zonë e varfër dhe si nuk është e rëndësishme të filloj dhe të mbahet, për shkak se në fund ja vlen ti kushtohet vëmendje tejkalimit të këtij problemi.

Pastaj, nga Pakistani, Aksioni kundra urisë zgjedh që tu ndihmohet bashkive, të cilat kanë humbur absolutisht të gjitha, ngadalë ta fitojnë besimin e tyre për një të ardhme më të mirë me përfshirje të ujit të pastër në planet e tyre. Videoja vijuese është nga Dogooder.tv:

Shpërthime serike e dridhën Xhajpurin me 13 maj. Sipas burimeve, ka më shumë se 60 viktima dhe 150 të lënduar. MajZone shkruan për Xhajpur, i cili ishte relativisht qytet i qetë, si dhe për panikën e përgjithshme e cila krijoi shpërthimet..

Mosbesimi u shndërrua në trodnitje ku në afat prej 15 minutash nga dy shpërthime u bënë 5, dhe filloi të ndjehet gjerësia e asaj çka ndodhi. Për herë të parë në historinë e saj 3 shekullore, Xhajpur ishte synim i sulmeve terroriste. Prindërit dhe të afërmit e shqetësuar filluan të bëjnë thirrje në telefonat celularë, pyesnin ku jemi dhe kërkonin menjëherë të kthehemi nëpër shtëpi. Ne ishim vetëm disa nga fatlumët të cilët kishim qasje në telefon. Në kohë të caktuar, rrjetat ishin të bllokuara. Kafeneja, e cila më parë ishte e mbushur plotë nga të rinjt, u boshatisë për disa minuta.

Terrorizmi nuk është diçka e paparë në Indi, qytete të ndryshme deri më tani kanë qenë pikësynime të sulmeve terroriste, por Xhajpur asnjëherë nuk ka qenë i sulmuar në këtë mënyrë. Shpërthimet kanë ekspozuar lëndueshmërinë e qyteteve dhe qytetarëve të cilët jetojnë në ta, si dhe mossuksesin e intelektit. Ka disa lajme se sulmet kanë qenë të organizuara nga “shtete tjera”. Një bloger nga Pakistani e paraqiti solidaritetin dhe shpresën e tij se qeveria Indiane nuk do të shpejtoj ta akuzon Pakistanin.

Blogu i Ha shfaqi shqetësim për anëtarët e ekipit të tij nga Xhajpur.

Kishte disa shenja se kolegët tanë janë frikësuar se ne nga ana e Holandës do ta llogarisnim Xhajpurin pëe më pak të sigurtë për shkak të situatës. Por ndjej përgjegjësi ti tregoj ekipës sonë nga Xhajpuri se ne duam t’ua japëm përkrahjen tonë, për arsye se ata janë pjesë e jona!

Hindustaniat analizon se përse Xhajpur ishte pikësynim i sulmeve.

Xhajpur është njëri ndër simbolet e trashëgimisë kulturore indiane. Për çdo vit lumej turistësh vijnë në qytetin rozë, ndërsa Raxhastan është simbol i mbrojur në turizmin Indian nëpër botë, se bashku me Agra. Forcat anti shtetërore me siguri kanë qenë të dëshpëruar për faktin që nuk kishte ndonjë problem më të madh në bashki ose çështje kastesh në vend për një kohë të gjatë.

Myslimanët Indian shkruajnë për mossuksesin e qeverisë që ti ndriçoj sulmet terroriste të mëhershme.

Njëra ndër arsyet se përse qeveria është aq e papërgatitur ti ndaloj ose ti zbuloj kryersit e sulmeve terroriste është ajo që nuk kanë përcjellë sulmet e mëparshme. Shembull: Shpërthimet në Meka Masxhid. Qeveritarët në Andra Pradesh krijuan komision hetues në kuadër të Ministrisë së drejtsisë në Bashkara Rao në qershor të viti 2007, ndërsa raportin e vetë për incidentin e ngriti pas 3 muajsh. Kaluan më shumë se 11 muaj prej atëherë dhe nuk dimë asgjë tjetër për rastin.

Off Stumped shpreh shqetësim të njëjtë përreth pasivitetit dhe apatisë së qeverisë. Indian cinik potencon se njerëzit duhet të jenë më të kijdesshëm..

DJ Fadereu shfaq risi për Xhajpurin në tviter. Një grupë e Fejsbuk diskuton për ngjarjet aktuale.

Në anën tjetër nga solidariteti i cili shprehet nëpër blogosfera fshehet zemërimi i cili ka kapluar disa njerëz. Disa nga porositë në mediat kryesore janë të mbushura plotë me thanie kundra myslimanëve.

Dita Panxhea ishte e organizuar të shtunën dhe u mblodhën njerëz nga vende të ndryshme të botës që të shikojnë filma dhe të jenë pjesë e ngjarjes botërore në të cilën filmat, folësit dhe muzika na treguan diçka më shumë për jetën nga ana tjetër e globit botërorë, duke mbledhur njerëz nga të gjitha sferat e jetës, me besimin se nuk jemi aq të ndryshme se sa që mendojmë. Ngjarja zuri edhe garë për përshkrime të videove nga telefonat celularë, ku edhe kishte fitues nga vende të ndryshme.

Nga Kigali në Ruanda, njëra nga pesë lokacionet kryesore të incizimit, vijon slajdshou me fotografi të ngjarjes të vendosura në OVI, platformë për përshkrime të videove e cila shfrytëzoheshe për promovimin e përmbajtjeve të ditës panxhea:

Nga Haifa në Izrael, slajdshou tjetër nga mbledhja për ndjekjen e ngjarjes afër hapësirës Cezareja:

Gjatë kohës së ngjarjes, miqtë e veb – faqes së Panxhea kishin paraqitje e drejtpërdrejt nga vende të ndryshme të botës në mess ë cilave SHBA, Kolumbia, Italia, Japonia, Zelanda e Re. Ngjarjet tjera, si p.sh.: Dita Panxhea kolumbeze në Medelin [es] kishin veb faqe të tyre në të cilin në fillim të ngjarjes u paraqitën blogimi i drejtpërdrejtë, videopërshkrimet striming dhe fotografi.
Nokia, partner i ditës Panxhea e organizoi manifestimin e Nokias për videopërshkrime më të mira nga pajisjet e celularëve 2008 paralelisht me ngjarjet tjera, kurse pesë finalistët u vendosën në çdonjërin nga pesë lokacionet për incizim. Mund ti shikoni videopërshkrimet fituese në veb-faqen OVI për ditën Panxhea. Finalist ishin: “Qarqe gjithkund përreth nesh” nga kajum – Indi, “Buzëqeshja” nga gufilopez – Indonezi, “Ylberet mahnitës! Të incizuara dhe monitoruara në Nokiën time N93” nga rupertou – Mbretëria e bashkuar “, “Loja” – fëmijë jugoafrikan lozin në hapësirat e video lojërave” nga ekaçuço dhe “Mjegullat në lëvizje” nga pjerba – Itali.

Fituesi i çmimit të madh të veb faqes së OVI për Panxhea/Nokia është okaçuno dhe videopërshkrimi i tij me fëmijët jugoafrikan si luajnë video lojëra, i cili fitoi udhëtim në Rezervatin e gorillave në Ruanda, në shoqërim të gjithë ekipit e cila do ti ndihmoj fituesit ta xhiroj udhëtimin e tij.

Nga tërheqja e organizuar nga Nokia dhe Vomvorld, rezultatet e së cilës u lajmëruan nga produksioni i Dejvid Hauel, krijues i videopërshkrimeve fituese do të fiton Nokia N82, futrollë, trekëmbësh, kartelë memorie, telefon të fiksuar në kokë dhe altoparlantë. Videopërshkrimi i zgjedhur ishte “Ylberet mahnitës”, dhe në kumtimin e tij ai përmendi se ai është zgjedhur për fitues për shkak se ai më së miri e ka fotografuar shpirtin e videopërshkrimeve celulare: duke incizuar ata çaste të rralla të cilat mundeshin të zhduken dhe asnjëherë të mos përsëriten.

Këtë javë, bloget në gjuhën bangla ishin të vërshuar nga eset dhe analizat e 1majit, të cilën bota e kujton si ditë ndërkombëtare e punëotrëve ose ditë e lodhjes.

Ekzistonte dëshpërim në mes të disa blogerëve, të cilët ndjenin se kjo ditë me kalimin e kohës e ka humbur domethënien e saj dhe tani shikohet vetëm si një ditë festë. Sipas Zukrufa, shumë punëdhënës për nderë të 1 majit paguajnë për shërbime, organizime të seminareve, krijime sportive dhe mbishkrime revistash për këtë temë dhe u tregojnë punëtorëve se si mund të jetë jeta e tyre. Megjithatë, ata punëdhënës në të vërtetë nuk bëjnë asnjë ndryshim në drejtimin në të cilin punëtorët janë shfrytëzuar nga sistemi dhe në atë mënyrë i demantojnë të drejtat e tyre të merituara.

Syed Amiruzaman këtë e shikon si një mënyrë që klasa punëtore mbahet në mashtrim, që të mund të shfrytëzohen, jo vetëm nga punëdhënësit, por edhe nga partitë politike dhe udhëheqësit e sindikatave të punëtorëve. Në Amader Kota ( Tregimet tona), blogu bangla që është pjesë e projektit Narixhibon në Bangladesh (bursistë në Rajzing Vojsis), Ajsha Katun shkruan se si edhe tani punëtorët në Bangladesh në industrinë e tekstilit janë shumë të zhgënjyer dhe janë të caktuar në minimum 12 orë punë për pagesë për 8 orë. Gjithashtu, këta punëtorë, detyrohen të punojnë edhe për festa dhe sigurisht kanë punuar edhe për 1 maj.

Koushik Ahmed i shquan telashet e punëtorëve nga sfera të ndryshme dhe parqet pyetjen për të drejtat e tyre dhe “sigurinë në punë”. Megjithatë, blogeri Suman Çoudury shpreson dhe thotë se si që ka përdorim nga njëra anë, në anën tjetër është shpirt i pathyeshëm i klasës punëtore dhe vullneti i tyre për protestë dhe luftë për të drejtat e tyre. Ai bën thirrje për unitet në mes punëtorëve dhe gjithë botës.

Me 10 Maj 2008 në orën 18:00 GMT, do të emitohen 24 filma në kohën e ngjarjes 4 orësh. Ajo çka e bën më të veçantë këtë ngjarje është që dita Panxhea do të emitoj nga 6 lokacione të ndryshme të botës, në 7 gjuhë të ndryshme dhe do të shikohet edhe përmes internetit, televizionit, telefonave celularë me një qëllim të vetëm: që të njoftohemi me jetën e të tjerëve dhe të fokusohemi në punët e ngjashme, në vend se në punët e ndryshme, të cilat do të na mundësojnë të punojmë së bashku për të arritur paqe. Iniciativa erdhi nga dëshira e krijuesit egjiptian të filmave Xhehan Nojaim. Si fitus i TED iu shpërnda çmimi për dëshirë më vlerë prej 100 000$. Dita Panxhea është dëshira e tij, për ndryshim të botës dhe të krijoj një ditë ku të gjithë njerëzit e botës do të shoqërohen përmes filmit. Këtu mund ta shikoni fjalimin e tij nga viti 2006 kur e mori shpërblimin.

Për shkak se Dita Pnxhea është për ti bashkuar njerëzit, u bë thirrje deri te publiku për ti vendosur videot e tyre në video kanalin e ditës Panxhea, ku mund të shikohen 1037 video të cilat janë vendosur si përgjigje e kësaj thirrje.

Si shembull, njëra nga videot e vendosura është për një student të arriti nga Tanzania, i cili e tregon tregimin e tij për jetën e tij të përditshme dhe se si ai dëshiron ti mësoj fëmijët pa strehë për artin. Vijon tregimi për Çado nga xhejmsstefenbroun:

Logjistika e ditës Panxhea frymëzon frikë: nga Kairo, Londra, Los Anxheles, Mumbai dhe Rio de Zheneiro, filma, muzikë gjallë dhe folës do të bashkohen për ta frymëzuar të gjithë botën. Filmat u zgjodhën nga më shumë se 25 000 filma nga 100 vende. Të gjithë këta filma shpërndajnë disa karakteristika, si mundësia e tyre e inspirimit, transferojnë dhe mundësojnë ta jetojmë jetën nëpërmjet syve të tjerëve. Mbretëresha Nor nga Jordania do të jetë njëra nga folësit së bashku me muzikantin dhe aktivistin Bob Geldorf, Kristian Amanpor nga CNN dhe rok grupin Iranian Hipernova. Përderisa në këta vende njerëzit do të afrohen, gjithkund në botë mund të lajmërohen grupe njerëzish dhe të tregojnë se edhe ata do të përfshihen: mund të marrin pjesë në ngjarje të hapur në qytetin tonë ose edhe vetë të organizoni tuajin.

Megjithatë, dita Panxhea nuk është vetëm për të qenë së bashku për ata 4 orë. Idea e kësaj ngjarje është që të inspirohen njerëzit të bisedojnë dhe të bëjnë ndryshime. Gjithashtu u mundëson tjerëve të marrin pjesë jo vetëm si shikues. Përmes Nokia, partneri i organizimit, disa krijuesve ambicioz të filmave nga lokacione të ndryshme nëpër botë u janë dhënë telefona celularë të cilat mbajnë incizim të videove, me qëllim që ti incizojnë tregimet e tyre. Gjithashtu, njerëzit mund të vendosin video të veten për ta marr telefonin celularë Nokia N95 8GB. Ky bashkëpunim na paraqiti refugjat nga Mianmar në India i cili incizon të qeshura të fëmijësh, familje iraniane e cila jeton në kamp të refugjatëve në Afganistan të cilët e kanë të incizuar videon e tyre për shpresë dhe Indian në Bangalor i cili incizoi prerjen e druve në Banjan…dhe fëmijë të cilët mbjellin dru të ri. Këta dhe video të tjera mund të shikoni në këtë veb faqe.

Ka shumë aspekte më të cilët mund të merrni pjesë. Mos e lëshoni shansin që të bëheni pjesë e kësaj ngjarje dhe informoni edhe të tjerët për ngjarjen.

Nga Rakvana në Shri Lanka, festival i veturës së tempujve në fotografi nga ‘Irakuvanai’ Nirshan. Njëra ndër pikat kryesore të festivalit është vetura e tempullit – “Vetura të rempujve janë koçitë të cilat shfrytëzohen për dërgim të idhujve nga zotat Hindu. Zakonisht, tërheqja e koçisë kryhet në ditët e festivalit me ndihmën e shumë njerëzve”.

Surekha, në Tamil nadu, Indi, në anën tjetër të Palk Strait blogon për tregtarët me pakicë të cilët shesin prodhimet e tyre në kështu festivale. Festivalet e tempujve janë më së shumti për ekonomi lokale se sa për festa religjioze. Me ndihmën e fotografive dhe poemave të shkurtra ai tregon çastin në gjuhën tamale. Një skicë me përkthime është e mundur këtu.

கிளி எடுத்துத்தரும்
சீட்டைப்பாத்து
கிழவி குரலில்
டேப் ரெக்கார்டர்
பலன் சொல்ல,
வண்டியை போத்தியிருக்கும்
வாசகங்கள்
சிரிப்பை வரவழைக்க
பக்கத்துக்கடைக்காரர்
பீட்டர் இங்க்லாண்ட்
வாடிக்கையாளரை எதிர்பார்த்து..!
(அவரிடம் ஒரு சட்டை வாங்கினேன்)

Papagalli Tarot e parasheh të ardhmen
në zërin e gruas së vjetër
deri të incizuesi i kasetave,
Të shprehurit e fletës mbrojtëse
vetura sjell buzëqeshje,
përderisa tregtari i
kioskës vijuese pret klient
i mësuar me këmishat e Peter Ingland.
Bleva këmisha nga ai.

திடீர்க்கடைகளில்
திடீர் பக்தியும், திடீர் படிப்பும்..
சிறந்த நெட்வொர்க்கும்!
(இளையராஜா பாடல்கள் வாங்கினேன்)

Devotshmëri e çastit dhe njohuri e çastit
janë sot, por nesër jo.
Ndonëse vend i shkëlqyer për lidhje
Bleva libër nga Ilajaraja.

இந்த கோபுரங்களுக்குப்பின்னே
எத்தனை
கடன்கள்,
கவலைகள்,
எதிர்பார்ப்புகள்!
கோபுரங்கள்
அழிந்தால்தான்
வீட்டில்
மகிழ்ச்சி வரும்.
(சீனிக்காராச்சேவு வாங்கினேன்)

Pas këtyre kullave zvarriten
shumë dhimbje,
pritje dhe hipoteka.
Rrënimi i këtyre kullave
do të sjell vetëm fat
në shumë vatra.
Bleva pak sev.

சத்தியமாய் எனக்காக இல்லை!

வாழ்க்கை மீதுள்ள இவர்களது
நம்பிக்கைக்காக!

Por natyrisht jo për mua!
Vetëm për devotshmërinë e tyre të jetës!!

Abul Bahari sjell në jetë atë natë fatale të 25 marsit 1971 me këto fjalë:

Papritmas Daka mbeti në heshtje. Përreth ishte qetësi e plotë. Vendi dridhej nga shkelja e rëndë e forcave të këqija. Toka u ngjye në të kuqe dhe era e këndshme e lules hasnahana u mposht nga kutërbimi i gjakut.

Blogerët sot janë të zhurmshëm për 3 milionë njerëz që u farosën gjatë vitit 1971. Arkivi i Bangladeshit për gjenocid u përpilua me shumë kujdes nga disa blogerë prijës Bangla , që ta vetëdijësojnë qytetarët për madhësinë e ligësisë të bërë ndaj popullit Bengal nga Armata Pakistaneze e ndihmuar prej Razakarve. Një veb faqe e re që u lansua nga blogerët është Bangladesh 1971, e cila synon të lidhë gjeneratën e re të Bangladeshit me jetën dhe kohën e njerëzve që luftuan për pavarësinë e shtetit, derisa në të njëjtën kohë mban lart tensionin e ndërgjegjes Kombëtare.

Pse sot është e nevjshme të rijetohet lufta për liri? Ndoshta për t'iu shmangur “holivudizimit për luftën çlirimtare” siç thotç Raseli. Gjithashtu, Shamim e qartëson pse pas shumë vitesh, akoma është e domosdoshme të gjykohen kriminelët e luftës. Ai thotë se nuk vjen nga ndjenja e ndëshkimit, por më tepër si mbajtës i ardhshëm që e bën “vendosjen në libër” të nevojshme. Gjithashtu është një hap i nevojshëm drejt sigurimit të drejtësisë dhe përfundim për viktimat dhe familjet e tyre që mbijetuan.

Rabab shkruan se në këtë ditë të Pavarësisë, ai nuk ka inspirim por vetëm ndjenjë të dhimbjes dhe hidhërmimit kur sheh rreth vetes korupsionin dhe fitoren e fuqive separatiste, ëndërrat për një Bangladesh të bashkuar dhe ekonomikisht të fortë zbehen në dëshpërim. Blogeri Shobjanta si duket ndanë këtë dhimbje. Mirëpo, ndjenja zhduket kur dëgjon Himnin Kombëtar “Amar Shonar Bangla, ami tomay bhalobashi” (Bengali im i dashur, të dua).

Fjalët e Amaruvan shkruajnë se si veprat e Klarkut prekën dashurinë e tij për fantastikën shkencore.

E desha fantastikën shkencore për shkak të Ser Аrtur. Kisha 10 vjet kur për herë të parë rastisa në tregimin e tij “Roja”. Menjëherë u bëra i varët. Mezi pritsha të lexoja edhe vepra të tjera të tij. Ndërsa ajo nuk ishte e lehtë. Ser Artur ishte shkrimtar prodhues, autor i më shumë se 100 librave, gjithashtu edhe i një numri të madh të eseve dhe tregimeve. Bilës Wikipedia ofron bibliografinë e tij vetëm në hapësirë të pjesshme. Edhe pse fantastika shkencore ishte e nivelit më të lartë, përkushtimi i tij ishte stili i të shkruarit i cili ishte shumë i veçantë, argëtues dhe i fuqishëm. Ndërsa tregimet e tij ishin më së shumti në lidhje me tregimin se sa me shkencën.

Galicisës i kujtohet takimi me shkrimtarin në vitin 2002.

Organizova takimin dhe kisha fatin ta shoqëroja në takimin me Dr. Klark, të cilin kur e takuam në zyrën e tij shtëpiake në laptopin e tij shikonte fotografi të zmadhuara të Marsit. Ai na tregoi disa nga ata fotografitë e marsit dhe na pyeti se çka mendojmë për një vijë të drejtë e cila shiheshe qartë në njërën nga ata! Vazhdimisht shikonim në ekran për të formuar një fjali të plotë. Duke i vërejtur fytyrat tona të mërzitura, Ser Klark e ndaloi qetësinë me buzëqeshje: “ Duket sikur dikush të kishte shkuar nga këtu me automjet përafërsisht të madh!”

LIRNEasia është në pikëllim për humbjen e personit me të cilin kishin bashkëpunim të ngushtë, për shkak se autori kishte edhe kualitete të tjera përpos shkrimit të beletristikës.

Në vitin 2005, LIRNEasia e realizoi takimin e fundit zyrtarë me të në Kolombo, kur disa përfaqësues të VorldSpejs (partneri ynë i projektit Hanzifo, i cili punon në sigurimin e qasjes së internetit “deri në miljen e fundit” – për shfrytëzuesit e fundit në mes të së cilëve edhe Dr. Rangarajan. Komentet e tyre për përdorimin e sistemit , paralajmërime të hershme për katastrofa natyrore akoma shfrytëzohen në rezultatet e atij projekti.

Rants, Raves and Miscellaneous Musings i kujtohet takimi i shkurtër me Кlarkun – anekdotë të mrekullueshme se si luan ping – pong. Blogeri, gjithashtu e kujton episodin kontrovers të jetës së shkrimtarit kur një tabloid e akuzoi për pedofili.

Unë nuk jam shumë për ping – pong. Gjegjësisht, arsyeja kryesore për të cilën luajta është ajo që një ditë do të mund të ju tregoja njerëzve se kam luajtur ping – pong me Artur Klark. Por kjo ishte ofenduese. Më mundi njeriu 75 vjeçar, i cili ende i afroheshe tavolinës me një dorë dhe nuk lëvizte nga pozita e tij. Ka aq shumë proporcion masiv, si dhe shpejtësi të madhe, dhe përderisa unë kërceja përreth, ai qëndronte i qetë. Kur i tregova një shokut për këtë, ai vetëm më ta: të fitoi!

Ultrabraun nga India shkruan

Asnjëra nga këta punë nuk donë të thotë që Klarku nuk kishte ndjesi për gjërat e vogla të jetës së njeriut, për ndjenjat tona të thella: tregimi i tij sentimental i mrekullueshëm “Ylli i qenit”, për kozmonautin i cili patjetër të përshëndetej nga qeni i tij i dashur kur shkoi të jetojë në opservatorin lunar, gati më bëri për të qarë – ndërsa unë asnjëherë nuk qaj. (Ky është një nga shumë shembujt nga veprat e Klarkut për atë se si një mendje racionale lufton me përvojën e kufirit të mbinatyrshëm, pa mundur plotësisht të kënaqet vetëm me sqarimin shkencor.

Autori i Moving Images, Moving People! i cili punoi me Klarkun për më tepër se 21 vite, shkruan me dëshirë për video porosinë e fundit që u inçizua.

I dhuruam një këmishë laramane - ekipi dhe unë ndjemë se ishte një veshje e përshtatshme për porosinë që ishte shumë personale dhe disi e dëshiruar. Këmisha me shkronja të mëdha ishte më tepër karakteristike për Artur C. Klarkun se ndonjë kostum klasik. Në atë moment, unë isha regjisori dhe jo zëdhënësi i tij i cili do të dakordohej me pikëpamjet dhe dëshirat e tij.

Disa momente të tensionuara kaluan. Pastaj, njëri prej garderobistëve të Ser Arturit pati infarkt. Pse jo një xhaketë të përditshme të NASA-s që Ser Arturi shpesh e vishte kur ajër kondisionuesi e bënte tepër ftohtë?

[Fotografia nga Wikipedia]

Nga përmbajtja e veb-faqes së kampanjës:

Fushata ndërkombëtare për mbrojtjen e të drejtave të grave është iniciativë ndërkombëtare dhe mbrojte e grave aktiviste të cilat e përkrahin realizimin e mbrojtjes së të drejtave të njeriut për të gjithë. Fushata tregon se gratë që luftojnë për të drejtat e njeriut dhe veçanërisht fokusohen në mbrojtjen e të drejtës së gruas, ballafaqohen me keqpërdorime në fillim të punës së tyre për shkak të gjinisë së tyre. Si shtesë, fushata fokusohet në situatën e aktivistëve për të drejtat e njeriut të cilët i mbrojnë të drejtat e grave dhe veçanërisht përqendrohen në keqpërdorimet të cilat i përjetojnë aktivistët për të drejtat e lezbikeve, homoseksualëve, biseksualëve, transseksualëve dhe aktivistëve për të drejta të tjera për shkak të gjinisë së tyre. Identiteti i këtyre njerëzve si edhe natyra e së drejtës të cilat tentojnë ti mbrojnë janë faktorë të cilët ata i lënë në fokusin e fushatës.

Për momentin ka 3 video në TheHub, të cilat u përzgjodhën nga redaktori: Sunila Abejesekera nga INFORM në Shri Lanka flet për fushatën dhe pse është e nevojshme të punohet në implementimin e strategjive për të drejtat e njeriut për gjinitë, Lidija Alpizar nga AWID e cila sqaron pse ata tema të cilat ajo i quan “joseksi” si p.sh.: financimi është nga barazia jetësorë për pyetjet nga audience “pa burime nuk mund të ketë implementim të lidhjes politike për të drejtat e grave” dhe Аjsha Shahid nga Fushata Globale „Stop vrasjeve dhe gjuajtjes me gurë”, e cila shpjegon pse krimet ndaj grave bazuar në traditat ose besimet duhet të ndalojnë.

Në vijim janë dhënë të tre videot (të vendosura nga Violeta Krasniç), nga këta gra të fuqishme të cilat japin mund për mbrojtje të të drejtave të grave të tjera.

Çka paraqet The Hub? Ajo është veb-faqe në të cilën çdonjëri mund të paraqes video në lidhje me të drejtat e njeriut, që të mund ti shikojë audience më e gjerë e cila është e interesuar për këtë temë, në vend që të kërkohet në faqet e rëndomta në të cilat vendosen video me qëllim që të gjendet përmbajtja e dëshiruar. Ajo është mënyra e sjelljes së përmbajtjeve të të drejtave të njeriut drejt për së drejti te ata që janë të interesuar për ti shikuar.

Vijon video-ja promovuese prej 60 sekondash në të cilën sqarohet si funksionon TheHub, dhe në cilën mënyrë mund të merrni pjesë.

U dorëzuan dhjetë poema nga Kolumbia, Bangladeshi dhe Madagaskari. Prej këtyre dhjetë, dr. Ward dhe miku poet i saj zgjodhën tre poema të cilat do të shfrytëzohen në festimin e grave në mbarë botën.

“Paceñita / Cristina Quisbert
Prioriteti

Nga Sufia-734 e Nari Jibon

(Origjinali i shkruar në bangla, e përkthyer nga Kazi Rafiqul Islam)

Tani erdhi koha
Të luftojmë për atë që na nevojitet
Jo për barazi, por për prioritet
Në këmbë, me krenari
Ne duam t’i hapim zemrat tona
Ta shprehim mendimin tonë
Për këtë na nevojitet
Jo barazi, por prioritet
Baballarët mund të jenë të pamëshirshëm
Nënat nuk munden
Ato janë gratë
Ne nuk mund të bëjmë gjithçka
Duke luftuar me pikëllimin
Duke arritur lumturi
Nuk do të durojmë më padrejtësi
Nuk do të mbetemi brenda katër mureve
Erdhi koha t’i hapim sytë dhe veshët
Të protestojmë kundër veprave të padrejta
Për këtë na nevojitet
Jo barazi, por prioritet.

Gra nga ekipi për rregullimin e rrugëve, Kathryn Ward, Dhaka, 2004.

Nga Poupoine i FOKO prej Toamasina, Madagaskar

Gratë ndërtojnë murre
pa to ekziston vetëm zbrazëtira
Japin me zemër e me shpirt
dhe me to arrihen gjëra të mira
Ata janë fuqia e shtëpisë
Grave u ofrojmë famë dhe mirënjohje
Të arriturat e tyre do të ngelin përgjithmonë
Për dallim prej trëndafilave të vyshkur të cilat i tejkalojmë
Pasuri dhe të holla ne s’mund të shohim
Larg prej tyre pëshpëritja më gëlltit
Të ndaluara janë ato dhe janë hequr të drejtat prej tyre
Por, ato qahen përfund
Lulet lulëzojnë dhe ka dritë netëve
Të jemi ne dielli që ndriçon
Duke u sjellur lumturi dhe gëzim
Atyre që i duam dhe i nderojmë.

QENIA FEMËRORE
Poemë nga Camila Urrea Morales (Kolumbi)
Përkthyer nga: Carolina Vélez López prej HiperBarrio.

Në fillimin, ende të panjohur, u paraqit gruaja, qenie e krijuar fije për fije prej repës së sheqerit, e zbukuruar me shumë fije ari si ndjenja, qenie e cila shkrihet me çdo fjalë që ndez zjarr në të, ndërsa ngurohet, duke ngritur murrin më të fortë, me ata që vijnë si santa akulli drejt saj. Atëherë paraqitet ai mbështjellës, më tepër se lëkurë, ajo është përbërje ndjenjash, të rrahurash dhe vibrimesh. Dhe atëherë u paraqit gruaja dhe me të kënaqësia e punëve të kryera me ndjeshmëri, të cilën e ka vetëm kjo qenie.

Për fund, në një kategori të veçantë, koordinatori i projektit FOKO në Madagaskar, i cili preferon të paraqitet me pseudonimin SopakV, e dorëzoi këtë poemë.

„Cili burrë do të mbetej?“
-Jo, por është ai që iku
-A nuk do të ikë
Ti je grua e lënë
E cila na turpëron neve
E cila e turpëron familjen e saj
Shihi flokët tua
Shihe fytyrën tënde
Shihe gatimin tënd
Shihe shtëpinë tënde jo të mirëmbajtur
Cili burrë do të mbetej?
-E dhashë më të mirën prej meje
I preva flokët, i rregullova
Vura krem të parfumuar në fytyrë
Çdo ditë i përgatitja ushqimet më të mira të mia
E rregullova shtëpinë
Por Ikoto dhe Ikala
Donin dashuri dhe kujdes
Ai as që na vërejti
Vinte vonë çdo natë
I dehur prej femrave dhe alkoolit
Memec nga zemërimi
Sepse jeta jonë s’ishte e mirë
Fëmijët tanë sillen pahijshëm
Gruaja e tij është e shëmtuar
Dhe ai dëshiron ta rrahë humbjen e tij
Duke e fshirë prej fytyrës dhe trupit tim
Duke e fshirë çdo natë pa fat
Herën e kaluar erdhën nga këshilli i fqinjëve
Dhe më këshilluan
Ti je grua
Dorëzohu
Çoje deri në fund
Kur qielli të rrënohet mbi ty
Dhe kur të vijë prifti
E mban mend Viktorija Rosoamanarivo, më tha
Por unë s’dëshiroj lumturi në botën tjetër
Por, lumturi për Ikoto dhe Ikala është e tëra që dëshiroj
Ti nënë erdhe sot dhe the
Ai është lumturia ime
Dhuna është fati im
Burgu është dështimi im
Sepse ku do të shkoj unë
Grua pa punë
Pra, nënë më lejo …
-Shihi flokët tua
Shihe fytyrën tënde
Shihe shtëpinë tënde jo të mirëmbajtur
Cili burrë do te mbetej