Sipas lajmeve të fundit për komplotet e supozuara të goditjeve shtetërore, policia mbrëmë arrestoi ish presidentin e Malavisë – Bakili Muluzi, dhe e vendosi në arrest shtëpiak. Gazetari nga Lilongve Brajt Sonani dëshmoi për ngjarjet në aeroportin ndërkombëtarë Kamuzu në Linlongve ku u burgos Muluzi para arritjes nga Britania e Madhe:

Pas arrestimit dramatik në aeroportin ndërkombëtarë në Kamuzu rreth orës 14:45, kryetari i UDF tridhjetë minuta më vonë u vendos në aeroplan ushtarak Dornier tek forcat e armatosura në Malavi me 16 ulëse, i cili e dërgoi drejt në Blantir..

Atupele, djali i Maluzu konfirmoi se babai i tij është akuzuar për tradhti.

Megjithatë qeveria mbrëmë refuzoi të komentojë menjëherë pas arrestimit gjë e cila shkaktoi tension në qytetin Lilongve përderisa zgjatën luftimet në mes të policisë dhe përkrahësve të UDF të cilët, të revoltuar nga ngjarja, i bllokuan rrugët, veçanërisht ata të cilat dërgojnë në KIA…..

“Me sa duket ata kanë arrestuar ish presidentin për shkak akuzimit për tradhti. Nuk kanë urdhër, kanë refuzuar kërkesën e tij për ta lëshuar aeroportin, duan ta dërgojnë në lokacion të panjohur me avion ushtarak”, deklaron Atupele, i cili ishte politikan i vetëm në UDF dhe bashkëpunëtori më i afërm i Maluzu të cilit iu lejua qasje në aeroport pas arrestimit.

Menjëherë pas arrestimit policia e çarmatosi ish shefin e shërbimit qeverisës të sigurimit.

Muluzi ishte i arrestuar me tetë persona të lartë të opozitës dhe shërbimeve për siguri të cilët qysh atëherë u lëshuan me pagesë.

Në ndërkohë, presidenti i Malavisë Bingu va Mutarika është në Japoni në takim me udhëheqësit afrikan.

Ka reagime të ndryshme për arrestin e fundit. Përderisa ndodh e gjithë kjo, një bloger Malavik lëshon anketë për atë se si qytetarët e Malavi shikojnë në arrestimet e fundit.

Fillimisht, nga Sudani Jugor, Video gazetari, bisedon për sfidat me të cilat ballafaqohet projekti Ujë për Sudan, me qëllim të ndërtoj dhe të mbajë puse në mjediset rurale nga kjo zonë e varfër dhe si nuk është e rëndësishme të filloj dhe të mbahet, për shkak se në fund ja vlen ti kushtohet vëmendje tejkalimit të këtij problemi.

Pastaj, nga Pakistani, Aksioni kundra urisë zgjedh që tu ndihmohet bashkive, të cilat kanë humbur absolutisht të gjitha, ngadalë ta fitojnë besimin e tyre për një të ardhme më të mirë me përfshirje të ujit të pastër në planet e tyre. Videoja vijuese është nga Dogooder.tv:

Kirus Farivar është bloger, gazetarë dhe shkrimtarë i cili jeton në SHBA. Ai aktualisht punon në librin për ndikimin e internetit ndaj shoqërisë. Kirus shkruan për ndikimin e internetit në Iran, Senegal, Korenë Jugore dhe Estonin. Së fundmi ai ishte në Iran i bëri disa fotografi nga qilimat Iranian, ushqimi, ndërtesat dhe natyrat.

Pyetje (P): Së fundmi e vizituat Iranin pas shumë vitesh. A ishte tronditje kulturore për ju? A ekzistonte dallim midis asaj që ju e mendonit dhe asaj që e njihe për Iranin në realitet?

Përgjigje (A): Irani aspak nuk ishte tronditje kulturore. Ishte shumë afër asaj që e prisja në aspektin kulturor. Megjithatë unë jam rritur në familje gjysmë iraniane në Kaliforni. Iranianët janë njerëz shumë mikpritës dhe c135doherë duan ti ndihmojnë dhe ta presin anëtarin e familjes si unë, të cilat asnjëherë nuk e kanë vizituar Iranin.

P: Ju shkruani libër për internetin ndaj shoqërisë. Një e katërta e librit është për Iranin. A do të mund të na e sqaroni këtë projekt?

A: Unë shkruaj libër për historinë dhe efektet e internetit në katër shtete të botës, në mes ë cilave Estonia, Irani, Senegali dhe Korenë Jugore. Libri studion lidhjen në mes historisë politike dhe ekonomike të këtyre vendeve me ardhjen e internetit. Ajo do të publikohet nga Rutgers University Press (SHBA) në vjeshtë/dimër të viti 2009.

P: Përse i zgjodhët këta katër vende për librin tuaj?

A: I zgjodha këta vende për shkak se çdonjëra nga këta paraqet përvojë shumë të ndryshme kur është fjala për internetin.

Senegalin, për shkak se është vend nga Sub-Saharan Afrika, dhe sidoqoftë në krahasim me vende të tjera të rajonit është i qëndrueshëm politikisht dhe ekonomikisht. Do të duhet të arrij për depërtimin e madh të internetit, por megjithatë ky nuk është rasti.

Estonin, për shkak të ndryshimeve të shpejta që i bëri prej kur u nda nga Bashkimi Sovjetik në vitin 1991. Ajo u ndërtua në vend në të cilin mezi kishte komunikim me botën e jashtme në vitin 1991 në vend të i cili ka më shumë celularë se sa banorë.

Korenë Jugore, për shkak se ka numër më të madh të shfrytëzuesve të internetit në botë dhe e ka gjerësinë proporcionale më të madhe dhe më të gjerë (bandwidth) në botë. Si ndodhi kjo?

Iranin, për arsye personale, por edhe për shkak se është interesant të ndjekej se si interneti, teknologjia përçarëse, përputhet me teokracinë dhe mendimtarët demokrat herët në shekullin e 21.

P: A ke gjetur diçka të përbashkët në këta vende?

A: Kam gjetur elemente të përbashkëta në atë se interneti deri më tani ka efekte dinamike ndaj historisë bashkëkohore në çdo vend. Bile edhe në vendin si Senegali, interneti është mjaftë i lirë deri në pikën ku bile edhe fëmijët më të varfër nga Dakar me mbledhje të parave nga tre, katër fëmijë mund të lejojnë të ndajnë qasje në makinë në internet kafetë, rregullisht nga një orë në ditë. Çdonjëra nga këta vende mund të duket e ndryshme pa zmadhimin e numrit të shfrytëzuesve të internetit.

P: A mendon se bloget kanë ndikim të vërtetë ndaj mediave iraniane dhe shoqërisë?

A: Mendoj se bloget kanë ndikim ndaj Iranit, por pyes se sa mund të ndikojnë tani kur shumë bloge janë të filtruar dhe gjerësia është e ngadalshme. Sigurisht, shumë Iranian dinë se sit ë shfrytëzojnë proksi dhe vegla të tjera për t’ju shmangur bllokimeve, por prapë se prapë qëndron fakti se shumë mendimtar të rinj Iranian dhe shkrimtar patjetër të largoheshin nga viti 2001, me çka pyes kush janë fituesit dhe humbësit në këtë rast. Përgjigja nuk është e qartë.

P: A njoftuat ndonjë bloger në Iran? Cilat ishin sfidat për siber aktivizmin?

A: Nuk kam njohur bloger në Iran, por e njoftova Shahram Sharif nga ITIran.com dhe Sian Tabesh nga Vikipedia persiane. Më parë kam biseduar me shumë bloger nëpërmjet telefonit dhe mesenxherit, por për fat të keq nuk jam takuar me asnjërin nga ata. Është shumë rëndë për siber aktivistët, bile ehe për ata të cilët jetojnë jashtë Iranit, të flasin kundra qeverisë dhe të ndjehen të sigurt.

P: Si ishte përvoja juaj personale në surfin dhe shfrytëzim të internetit në Iran? E ngadalshme, e filtruar…?

A: U vendosa te gjyshja ime, e cila edhe pse jeton në Teheranin verior nuk kishte qasje në internet në apartamentin e saj. Në kohën që unë qëndrova dy javë vetëm njëherë e shfrytëzova internetin nga internet kafeja në hotelin Aeman në Esfahan. Munda të bëj skajp thirrje në SHBA pa asnjë problem. ME këtë që thash, unë kisha qasje shumë të kufizuar të internetit në iPhone – çudi, e vetmja faqe të cilën mundesha ta hap pa asnjë kufizim ishte faqja e Njujork Tajms.

Paraqitja e videos nga gazetarët civil vetëm që u bë edhe më e lehtë: faqja për vendosje të videove JuTub hapi kanal të ri ekskluzivisht për videot qytetare, të quajtur LajmeCivile. Video blogerët, të cilët janë të specializuar për lajmërimin e ngjarjeve nga vendi ku ata jetojnë, tani mund të abonohen në kanal dhe ti tregojnë botës se çka ndodh.

Vijon thirrja nga JuTub dhe prezantimi i Olivisë, e cila do të jetë përgjegjëse për kanalin LajmeCivile:

Njëra nga videot e tyre të rëndësishme është produktuar dhe incizuar nga Mijong G. nga Sudani Jugor, i cili lajmëron për kushtet në kampet e refugjatëve, ku mund të jetë shumë nxehtë ose të ketë përmbytje përderisa ka reshje të fuqishme:

Me këtë e shfrytëzoj rastin të ju lajmëroj se Global Voices tani më ka kanalin e vetë JuTub, ku të gjitha videot i kam postuar në shkrimet e mia dhe janë nënvizuar si favorite dhe shumica e producentëve gjithashtu janë abonuar, por ka edhe disa video të cilat nuk janë në shkrime, por megjithatë janë shumë të mira dhe shumë interesante.

Përderisa keni ndonjë video për të cilën dëshironi të shkruhet në pjesën për video blogime, dërgoni email te Xhuliana Rinkon Para (e disponueshme nëpërmjet veb faqes së saj) ose shkruani në formë të komentit, me sqarim të shkurtë për të cilin ju mendoni se është i rëndësishme të tregohet nga videoja.

Ky postim i nënvizon dy temat e fundit më të përfolura për blogosferën sudaneze.

Të fillojmë me gazetarin sudanez nga Al Xhezira, Sami al-Haxh i cili u çlirua nga Gvantanamo Bej, ku u mbajt 6 vite pa gjykim.

Eman ishte dukshëm i lumtur:

إنتو حاسيـــن بالأنا حاسة بيهه؟؟
هل إنتو مبسوطيــــن زيي كدة؟؟؟

Drima për situatën tha si në vijim:

Unë kam një qëndrim të rëndomtë për situatën. Lejoni njeriut një gjykim të drejtë edhe nëse është fajtor, burgosnja sa më gjatë që është e mundur. Nëse ai është i pafajshëm, çlironja sa më shpejtë që mundet. Ajo është. Pikë. A është kjo kërkesë e madhe?

Amjad shkroi postim për çlirimin e Sami, por pastaj e fshiu për arsye të panjohura, e shpallur më poshtë:

Unë dua vetëm të tregoj se postimi me intervistën e Sami al-Haxh, të cilin e vendosa para dy sitëve, është i fshirë. Postimi ka marr kahje tjetër nga a ii cili ishte i postuar dhe për këtë arsye vendosa se do të jetë më mirë që ta fshij për ti ikur asaj rruge.

Ne besojmë se Sami al-Haxh ishte i çliruar në bazë humanitare dhe të gjithë duhet të shpresojmë se e gjithë bota jeton në paqë pa dallim race, besimi dhe politike.

Ju falënderit.

Dana, njëjtë si Eman, ishte e lumtur që kur i dëgjoi lajmet për çlirimin:

Sami al-Haxh është çliruar… pas 6 vitesh burgim në Gvantanamo Bej
Nuk kam qenë kështu e lumtur për një kohë

Tani, të hudhemi në lajmin eë sulmit në Kartum, kryeqytetit të Sudanit. Drima paraqiti postim me reportazh të plotë të situatës:

Grupi rebelues Lëvizje për drejtësi dhe barazi në Darfur bëri sulm në Kartum para më pak se dy ditë, por ishte ndaluar në periferi të qytetit nga forcat e armatosura sudaneze. Ajo ishte betejë e madhe, e cila përfshinte helicopter dhe bombardime ajrore.

… Kishte shumë mendime të përziera dhe të nxehura nga sudanezët për këtë lëvizje të guximshme me atë që disa (më shpesh Sudanezët jugor dhe disa njerëz nga Darfur) fuqishëm e përkrahën, ndërsa të tjerë ishin kundra.

Unë reptësishtë e dënoj sulmin. Shtetet e Bashkuara dhe UN gjithashtu e dënuan. Më vjen mirë që ata qartë thanë se nuk do të pranojnë sjellje të këtillë. I thyen të gjitha mundimet për implementimin e marrëveshtjes gjithpërfshirëse për paqe dhe gjetjen politike të zgjidhjes për Darfurin.

Andri Hevens, shkrimtar i pavarur nga Kartumi bëri list për arsyet e mundshme të sulmit:

1. PR e gjakosur vendosi në media të promovojë Lëvizjen për drejtësi dhe barazi (LDB)
2. Hakmarrje – ti përcjell vuajtjet e Darfurit në Kartum
3. Poshtërim i Kartumit dhe paraqitj e vrimave në sistemin mbrojtës
4. Hakmarrje prej Çad për të dy sulmet armiqësore në Kartum ndaj N’Xhamena
5. Lëvizje e tërbuar, udhëheqës ushtarak i dëshiruar për qeverisje
6. Lëvizje për të dalë nga rrugë qorre në procesin e paqës në Darfur, të ashtuquajtur Operacioni Longarm
7. Tërheqje e vëmendjes për derisa LDB përgatitet për ofensivë në El Genea
8. Sulm i vërtetë
9. Fazë e parë e sulmit për testim të përkrahjes në mes ushtrisë dhe policisë
10. Për të krijuar kaos në kryeqytet, i cili do të dërgon deri në rrëzimin e shtetit

Kizi kërkoi tërheqjen e qeverisë!

Rebelët janë në kryeqytet. Po, civilë të pafajshëm do të vdesin, ndërsa shkatërrimi i kryeqytetit në asnjë mënyrë nuk do të ndihmon në krizën e Darfurit, por do të ndodhte… herët apo vonë.

Çka të bëjmë?
Tani na duhet qeveri e përkohshme, Bashir patjetër të tërhiqet!
Dorëzoje qeverisjen në qeverinë e përkohshme për vitin e ardhshëm, dhe deri të zgjedhjet e vitit 2009.

Nëse qeveria nuk e ka kuptuar këtë seriozisht dhe nuk e ka implementuar marrëveshtjen për paqë me Darfurin, i gjithë vendi do të shembet.

Nëse bashkia internacionale e shqetësuar kujdeset për Sudanin, atëherë duhet të bëjë shtypje ndaj qeverisë për tu tërhequr.

Ajo gjithashtu i paraqiti këta fotografi nga pasojat e sulmit:

Në ndërkohë, XhonAkes shpalli postim të gjatë për paqen në Sudanin Jugor.

Dita Panxhea ishte e organizuar të shtunën dhe u mblodhën njerëz nga vende të ndryshme të botës që të shikojnë filma dhe të jenë pjesë e ngjarjes botërore në të cilën filmat, folësit dhe muzika na treguan diçka më shumë për jetën nga ana tjetër e globit botërorë, duke mbledhur njerëz nga të gjitha sferat e jetës, me besimin se nuk jemi aq të ndryshme se sa që mendojmë. Ngjarja zuri edhe garë për përshkrime të videove nga telefonat celularë, ku edhe kishte fitues nga vende të ndryshme.

Nga Kigali në Ruanda, njëra nga pesë lokacionet kryesore të incizimit, vijon slajdshou me fotografi të ngjarjes të vendosura në OVI, platformë për përshkrime të videove e cila shfrytëzoheshe për promovimin e përmbajtjeve të ditës panxhea:

Nga Haifa në Izrael, slajdshou tjetër nga mbledhja për ndjekjen e ngjarjes afër hapësirës Cezareja:

Gjatë kohës së ngjarjes, miqtë e veb – faqes së Panxhea kishin paraqitje e drejtpërdrejt nga vende të ndryshme të botës në mess ë cilave SHBA, Kolumbia, Italia, Japonia, Zelanda e Re. Ngjarjet tjera, si p.sh.: Dita Panxhea kolumbeze në Medelin [es] kishin veb faqe të tyre në të cilin në fillim të ngjarjes u paraqitën blogimi i drejtpërdrejtë, videopërshkrimet striming dhe fotografi.
Nokia, partner i ditës Panxhea e organizoi manifestimin e Nokias për videopërshkrime më të mira nga pajisjet e celularëve 2008 paralelisht me ngjarjet tjera, kurse pesë finalistët u vendosën në çdonjërin nga pesë lokacionet për incizim. Mund ti shikoni videopërshkrimet fituese në veb-faqen OVI për ditën Panxhea. Finalist ishin: “Qarqe gjithkund përreth nesh” nga kajum – Indi, “Buzëqeshja” nga gufilopez – Indonezi, “Ylberet mahnitës! Të incizuara dhe monitoruara në Nokiën time N93” nga rupertou – Mbretëria e bashkuar “, “Loja” – fëmijë jugoafrikan lozin në hapësirat e video lojërave” nga ekaçuço dhe “Mjegullat në lëvizje” nga pjerba – Itali.

Fituesi i çmimit të madh të veb faqes së OVI për Panxhea/Nokia është okaçuno dhe videopërshkrimi i tij me fëmijët jugoafrikan si luajnë video lojëra, i cili fitoi udhëtim në Rezervatin e gorillave në Ruanda, në shoqërim të gjithë ekipit e cila do ti ndihmoj fituesit ta xhiroj udhëtimin e tij.

Nga tërheqja e organizuar nga Nokia dhe Vomvorld, rezultatet e së cilës u lajmëruan nga produksioni i Dejvid Hauel, krijues i videopërshkrimeve fituese do të fiton Nokia N82, futrollë, trekëmbësh, kartelë memorie, telefon të fiksuar në kokë dhe altoparlantë. Videopërshkrimi i zgjedhur ishte “Ylberet mahnitës”, dhe në kumtimin e tij ai përmendi se ai është zgjedhur për fitues për shkak se ai më së miri e ka fotografuar shpirtin e videopërshkrimeve celulare: duke incizuar ata çaste të rralla të cilat mundeshin të zhduken dhe asnjëherë të mos përsëriten.

Blogerët etiopjan shpejtuan ta mbrojnë yllin e tyre më të njohur të popit Tedi Afro, prej kur ai u paraqit në gjykatë për vrasjen e një të riu në kryeqytetin Adis Abeba.

Shumë shkrimtarë ishin të bindur se Afro ishte në kurth nga qeveritar etiopjan, të cilët të inatosur nga popullariteti i këngëtarit i fshehën tekstet e këngëve anti-qeveritare.

Për herë të parë Afro ishte marr në pyetje nga policia në nëntor të vitit 2006, prej kur një djalë 18 vjeçar i pastrehë ishte i gjetur i vdekur nga shkelja e një veture në qendër të Adis Abeba. Policia lajmëroi se BMV-ja e Afro ishte parë në vendin e ngjarjes nga ana e një taksisti.

Adhuruesit e tij ishin shumë të shqetësuar kur Afro u burgos, u akuzua dhe u mbajt në burg javën e kaluar, dy vite pas incidentit. Mediat meinstrim e përshkruan rastin në të cilin adhuruesit protestonin para dhomës së gjykatës ku gjykatësi e refuzoi kërkesën për depozitën e seancës së shqyrtimit.

Tedi Afro – emir i vërtetë Tevodros Kasahun – është shumë i popullarizuar në mes të etiopjanëve brenda dhe jashtë vendit. Hiti i tij Jasteserjal (dëgjojeni në faqen e tij zyrtare teddyafro.com) – për të cilin shumica deklarojnë se kritikon disa udhëheqës të Etiopisë, përfshirë edhe kryeministrin aktual Meles Zenavi – ishte i ndaluar në radion shtetërore.

Merkato publikoj tekst nga Golto Aila, të quajtur Etiopia – “Forumi im i solidaritetit” për Tedi Afro – Hero i Etiopisë dhe i burgosur i vetëdijes, në të cilën thuhet:

Ky mbrojtës i së drejtës të njerëzve tonë; ky zë për ata pa zë; ky përkrahës i shtypur; ky argëtues mundeshe të jetonte jashtë vendit në luks dhe ti kënaqeshe jetës ashtu si shumica nga ne kënaqen, por duke e ditur rrezikun për jetën e tij, ai u kthye në shtëpi dhe vazhdoi me misionin që e caktoi vetë! Sot ai qëndron në burgun famëkeq Kaliti, pikërisht për shkak të asaj që ai e bëri për bashkëkombësit e tij! Ofendimet që ai i përjetoi deri më tani dhe do të vazhdoj ti përjetoj do të jenë simboli më prekës për vuajtjet e popullit tonë në dy dekadat e fundit!

Blogu i Debterav e përmend Afro në listën e “të burgosurve politik” në shkrimin Tensae Le-Etiopia.

Adis Tibeb për burgimin e Tedi Afro shkruan:

Shumë adhurues besojnë së Tedi për krimin është vënë në kurth nga qeveria, e cila e urrenë pranimin publik të tij të qortimeve politikave në disa nga këngët e Tedit

Arefe nga Adis zhurnal e përshkroi mendimin e tij për këtë rast, duke përshkruar skenat jashtë gjykatës kur gjykatësi e shtyu seancën e shqyrtimit të Tedit:

Mijëra adhurues me parulla për kurajë e përshëndetën arritjen e Tedit. Duke mbajtur syza dielli dhe bluza, Tedi i përshëndeti duke hyrë ngadalë në gjykatë. Sikur që e lëshonte gjykatën, bërtitja “lirojeni atë” u bë më intensive dhe policia i rrethoi dhe i arrestoi disa nga adhuruesit. Gazetarë i revistës Hamravaj dhe gazetarë revistash tjera ishin në mes të arrestuarve. Akoma nuk është e qartë se pse policia i arrestoi. Deklaroheshe se të gjithë kanë qenë të mbajtur në stacionin policor e cila ndodhte para gjykatës…
Burgimi i Tedit para dy javësh ngjalli interes të madh dhe shqetësim në qytet, ndërsa këngët e tij pa pritur shijuan popullaritet të madh në bare, veturat taksi dhe vendet publike.

Fretidiafro la një porosi në forumin esai, i cili udhëhiqet nga Asociacioni internacional i studentëve etiopjan:

Është shumë e vështirë të dihet nëse burgimi i Tedit është i motivuar nga politika ose është proces ligjor. Tedi është simbol i gjeneratës së re dhe të ardhme etiopjane. Ai është urë i së kaluarës, të tashmes dhe të ardhmes. Ai është idhul i gjeneratës së re. Patjetër ta sjellim Tedin në dritë përpara se të zhduket përgjithmonë.

Komentuesi esai Etiopia thotë se ai është i bindur se Afro është i pafajshëm dhe frikësohet për shansin e drejtë të gjykimit të tij:

Nuk besoj që Tedi është johuman për të lënë fëmijë të vdekur të shtrirë për toke dhe aq i marrë për të qëndruar në vend dy vite.

Semjuel Gebru dërgoi porosi për vëmendje, duke i thirr njerëzit për mos politizim të rastit të Afro në Etipopi: Burgimi i Tedi Afro:

Disa Etiopjan nga jashtë u munduan ta shkruajnë me germa të mëdha burgimin e tij, dukë kërkuar depozitë të seancës së gjykimit, përderisa qeveria tenton të ngrij ofertë për heshtje për këngëtarin e njohur…ka edhe shumë përpara së të sillet vendimi, për atë se çka do që të flitet anësh janë pastër spekulime. Megjithatë, politizimi i këtij arresti nuk është vetëm i gabuar por edhe i sëmurë në prodhimin e klimës së politikës etiopjane e cila është në zhvillim.

Me 10 Maj 2008 në orën 18:00 GMT, do të emitohen 24 filma në kohën e ngjarjes 4 orësh. Ajo çka e bën më të veçantë këtë ngjarje është që dita Panxhea do të emitoj nga 6 lokacione të ndryshme të botës, në 7 gjuhë të ndryshme dhe do të shikohet edhe përmes internetit, televizionit, telefonave celularë me një qëllim të vetëm: që të njoftohemi me jetën e të tjerëve dhe të fokusohemi në punët e ngjashme, në vend se në punët e ndryshme, të cilat do të na mundësojnë të punojmë së bashku për të arritur paqe. Iniciativa erdhi nga dëshira e krijuesit egjiptian të filmave Xhehan Nojaim. Si fitus i TED iu shpërnda çmimi për dëshirë më vlerë prej 100 000$. Dita Panxhea është dëshira e tij, për ndryshim të botës dhe të krijoj një ditë ku të gjithë njerëzit e botës do të shoqërohen përmes filmit. Këtu mund ta shikoni fjalimin e tij nga viti 2006 kur e mori shpërblimin.

Për shkak se Dita Pnxhea është për ti bashkuar njerëzit, u bë thirrje deri te publiku për ti vendosur videot e tyre në video kanalin e ditës Panxhea, ku mund të shikohen 1037 video të cilat janë vendosur si përgjigje e kësaj thirrje.

Si shembull, njëra nga videot e vendosura është për një student të arriti nga Tanzania, i cili e tregon tregimin e tij për jetën e tij të përditshme dhe se si ai dëshiron ti mësoj fëmijët pa strehë për artin. Vijon tregimi për Çado nga xhejmsstefenbroun:

Logjistika e ditës Panxhea frymëzon frikë: nga Kairo, Londra, Los Anxheles, Mumbai dhe Rio de Zheneiro, filma, muzikë gjallë dhe folës do të bashkohen për ta frymëzuar të gjithë botën. Filmat u zgjodhën nga më shumë se 25 000 filma nga 100 vende. Të gjithë këta filma shpërndajnë disa karakteristika, si mundësia e tyre e inspirimit, transferojnë dhe mundësojnë ta jetojmë jetën nëpërmjet syve të tjerëve. Mbretëresha Nor nga Jordania do të jetë njëra nga folësit së bashku me muzikantin dhe aktivistin Bob Geldorf, Kristian Amanpor nga CNN dhe rok grupin Iranian Hipernova. Përderisa në këta vende njerëzit do të afrohen, gjithkund në botë mund të lajmërohen grupe njerëzish dhe të tregojnë se edhe ata do të përfshihen: mund të marrin pjesë në ngjarje të hapur në qytetin tonë ose edhe vetë të organizoni tuajin.

Megjithatë, dita Panxhea nuk është vetëm për të qenë së bashku për ata 4 orë. Idea e kësaj ngjarje është që të inspirohen njerëzit të bisedojnë dhe të bëjnë ndryshime. Gjithashtu u mundëson tjerëve të marrin pjesë jo vetëm si shikues. Përmes Nokia, partneri i organizimit, disa krijuesve ambicioz të filmave nga lokacione të ndryshme nëpër botë u janë dhënë telefona celularë të cilat mbajnë incizim të videove, me qëllim që ti incizojnë tregimet e tyre. Gjithashtu, njerëzit mund të vendosin video të veten për ta marr telefonin celularë Nokia N95 8GB. Ky bashkëpunim na paraqiti refugjat nga Mianmar në India i cili incizon të qeshura të fëmijësh, familje iraniane e cila jeton në kamp të refugjatëve në Afganistan të cilët e kanë të incizuar videon e tyre për shpresë dhe Indian në Bangalor i cili incizoi prerjen e druve në Banjan…dhe fëmijë të cilët mbjellin dru të ri. Këta dhe video të tjera mund të shikoni në këtë veb faqe.

Ka shumë aspekte më të cilët mund të merrni pjesë. Mos e lëshoni shansin që të bëheni pjesë e kësaj ngjarje dhe informoni edhe të tjerët për ngjarjen.

Presidenti më i hershëm amerikan Xhimi Karter vetëm sa ka mbaruar bisedat me udhëheqësit palestinez të Hamasit në Kairo, Egjipt. Fillimisht, kandidatët presidencial amerikan e kritikuan vizitën. Tani, blogerët nga rajoni u bashkëngjitën pë ta refuzuar.

Vil nga blogu palestinez Kabobfest në mënyrë sarkastike shkruan:

Vizita e tij i rrënon politikën amerikano/izraelite për bisedime për zgjedhjet palestineze, pasi që disa vite i kërkojnë. Ajo shkakton valëzime në vizionin e ndritshëm të tyre për paqe për injorimin e gjysmës së palestinezëve, e njëjta gjysmë që udhëheq në Gaza.

Vil vazhdon:

Përse ky ish-nobelist interesant do të vazhdoj më tej? Ti përfshijmë Sirinë dhe Iranin në bisedat rajonale për paqe? Ha!

Mendimtari Sudanez, nga Sudani, për udhëtimin e Karter në Lindjen e Mesme thotë:

… bazuar në qëllime të mira, por realisht është falënderim me të meta për “super religjiozët, pa kompromise” mendje të njerëzve me të cilët dëshiron të flas. Pjesën e quaj me “qëllimet e mira” për shkak se karakterizimi i Xhimit s ii keq dhe anti-semit është diçka me të cilën unë nuk pajtohem. E kuptoj që titulli i librit të tij të famshëm është provokues, por ajo nuk do të thotë se për shkak të saj është i akuzuar. Pas së gjithash, Karter ishte a i cili negocionte në bisedat për paqe në Egjiptit dhe Izraelit.

Pas kësaj ai shton:

Mendoj që Karteri nuk e kupton që Hamasi – si Al Kaeda – nuk është armik tipik racional. Radikalët religjioz të tyre (e djathta) luftojnë për ta kthyer atë që ata e quajnë “Toka e Islamit”. Kjo është arsyeja për shkak të së cilës dyshoj se Hamas ndonjëherë do të pajtohet paqe afatgjate të vërtetë. Por, megjithatë i jap mirëbesim Xhimit që tentoi. Plus, asnjëherë nuk i dihet. Ai ndoshta do të arrijë ta bind Hamasin ta liroj Gilad Shalit.

Nga Izraeli, Ausi Dave shkruan:

Ai ndoshta është i paditur dhe i plakur, por Xhimi Karter në të vërtetë është ish president i Shteteve të Bashkuara. Prandaj, kur vendosi që të takohet me grupet terroriste, e cila ka për qëllim ta shkatërroj Izraelin, tregoi që grupet terroriste i llogarit si legjitime.

Ai gjithashtu konkludon:

Unë pajtohem me Shimon Pires për këtë pyetje. Karteri shumë e dëmtoi Izraelin në procesin për paqe dhe vazhdon që ta bëj atë.

Rabi Johana hollësisht e heton qëndrimin e Karter për Tibet dhe Darfur. Duke kthyer vëmendjen e tij në Lindjen e Mesme, blogeri sqaron:

Sot Karter endet nëpër Izrael, duke vizituar Sderot, është i refuzuar nga udhëheqësit e Izraelit dhe i injoruar nga Shin Bet. Çdo vullnet i mirë që u dha kur ata e bënë marrëveshjen për paqe me Egjiptin gati para 30 vitesh u humb. Kam vetëm një sugjerim për Izraelitët – paguani. Për 5 milionët e parëndësishëm ose ngjashëm diçka, Karter mundet ti “shikoj nga fillimi” këndvështrimet e tij për temën. Ai mundet të “ketë mirëkuptim të ri” dhe të qëndroj më shumë si ndërmjetësues. Në gjithashtu, mund të gjejmë shkrimtar fantazi prej qendrës Shale mi cili do të nxjerr libër të ri.

Siç thekson në Pirkei Avot, “K’ne l’cha chaver “, “gjej shokë për vete”. Shumë më mirë për Izraelin është ta përkrah Xhimi Karterin me bakshish, se sa ta refuzoj.

Në Izrael Batja akoma dyshon në objektivitetin e Karterit dhe thotë:

President i mëhershëm i SHBA Xhim Karter e shikon botën nëpërmjet thjerrëzave të shtrembëruara. Po, ajo është mënyra më e mirë me të cilën mundem ta përshkruaj.
Ai e fajëson Izraelin për gjithçka.

Por, Karteri përsëri arriti të fitoj përkrahje nga një fans i ri nga Lindja e Mesme. Blogeri egjiptian Zeinobia na tregon se sa shumë e adhuron presidentin e mëhershëm të SHBA, duke thënë:

Në të vërtetë, shumë e më shumë e dua këtë njeri. Ky njeri është ndër disa të cilët e dinë domethënien e vërtetë të negociatave për paqe, domethënia e vërtetë e bisedave për paqe sipas mendimit tim të thjeshtë është të ulet me të gjitha palët e përfshira në konflikt, bile edhe me ata të përgjakshmet, dhe të dëgjohen me qëllim që të arrihet marrëveshje.

Vërtet e vlerësoj për vendimin e tij të guximshëm që të jep lidhje të drejtë me Hamas dhe Sirinë si pjesëtarë të parë të konfliktit në Lindjen e Mesme pa marr parasysh atë çka flitet, pa marr parasysh deklaratat e mediave amerikane, izraelite dhe egjiptiane, kjo është ajo çka duhet të bëhet për të mirën e të gjithëve nga Lindja e Mesme nëse në të vërtet dëshirojmë paqe.

Për këtë arsye u mblodhën shumë etiopjan, duke premtuar para kesh dhe vota për kandidatin demokratik, babai i të cilit është nga Kenia, vend fqinjë me Etiopinë.
Por, të tjerët parashtronin pyetje përreth kampanjës, duke pyetur se a është në rregull të pritet që Etiopjan-Amerikanët të votojnë mënyrë masive për cilindo kandidat.

Në krye të kësaj grupe për Obamën është blogu i ri Etiopjanët për Obamën, në të cilin udhëtimi etiopik për shpresë, thotë:

Shumica e etiopjanëve emigruan në Amerikë, duke kërkuar ëndrrën amerikane për një jetë më të mirë dhe mundësi të re. Shumica arritën në Amerikë të vendosur për ta realizuar premtimin në të cilin është Amerika e personifikuar; të paracaktuar për ta realizuar këtë ëndërr të armatosur me pak më shumë shpresë nga ana e tyre. Etiopjanët, si të gjithë Amerikanët – pranojnë porosi nga Barak Obama, se jetët tona janë të gërshetuara me punët tona të përbashkëta të pafundme.

Etiopjanët e bashkuar paraqesin JuTub video ku etio – amerikanët bisedojnë në fillim të kampanjës së Obamës.

Unë kam dhuruar shumë para për kampanjën [e Obamës] për shkak se nuk isha në gjendje të marr ditë të lira nga puna dhe të vullnetarizoj në shtabin në Çikago, edhe megjithëse kam kryer shumë biseda telefonike në emër të kampanjës për çdonjërin kandidat të tyre.

Shkruan Bernos në Një minutë për Obamën. Bernos gjithashtu është shumë i zënë duke përkthyer kushtrimin e Obamës “Po ne mundemi” në Amharik, një nga gjuhët kryesore etiopjane, për sferë posterash me qëllim të kampanjës.

Etiooblogu shkruan për zhgënjimin ritës të tyre nga kampanja e Klintonit në Rënie në dashuri me Klintonin dhe Dykuptimshmëritë e Klintonit. Blogu për politikën etiopjane i spikatur për një JuTub video tjetër duke përshkruar Obamën si “personifikim për ëndrrën amerikane”.

Por Abesha Bana Bet u drejtua me notë të fuqishme paralajmëruese në Madje edhe etiopjanët janë të çmendur pas Obamës:

Etiopjan. Ne nuk jemi një tufë së cilës i duhet orientim. Neve nuk mund të na imponohet nga asnjëra grup (etiopjan ose jo) për cilin të votojmë pa mos na treguar pse. Dhe ajo “Pse” duhet të përgjigjet nga hulumtimi jonë individual, e jo nga njerëzit që duan të na shfrytëzojnë të bazuar në trashëgimi.

Kutia e emailit e Tobian Think Tank ishte e përmbushur me “Obamaganda” nga miqtë dhe farefisi. Kur blogeri i’u përgjigj, duke treguar se qëndron pas Hilari Klinton, ai pranoi disa emaila armiqësorë si kundër përgjigje. Sigurisht, ajo patjetër të jetë nga shkolla e lezbikeve … shkruan ai:

Një punë e çuditshme që të vërehet se kush mi dërgon këta emaila është se të gjithë ata vijnë nga meshkuj të zi. Shoqet e mia që janë gra të zeza, akoma janë tifozë të Klintonit…

Unë mendoj që Hilari dhe Obama në fund duhet të paraqesin kandidaturë të përbashkët. Ata e ndanë partinë demokratike pikërisht në gjysmë, dhe është në duart e tyre tani që ta kthejnë partinë, shtetin, përsëri mbrapsht. Megjithëse ky shtet qëndron në prag të stagnimit, njëri nga kolegët e mi përshkroi, paramendojeni Hilarin si presidente, Obamën si nënkryetar dhe Bill Klintonin si “kryeministër” (?). A do të ishte ajo një shtëpi e fuqishme, ose është shtëpi e fuqishme?

Mongrel përshkruan se si ai qëndron pa besim tek Obama, edhe pas nivelit aktual të “histerisë masive” për përkrahje të kandidatit afrikano-amerikan.

Në komplotin vëllazëror ai shkruan:

Lutem seriozisht që dikush të vendos dorë në mua dhe të më thotë që është në rregull të jesh i zi dhe të mos votosh për Obamën…Mendoj që kjo është ajo me të cilën luftoj thellësisht me veten. Ose është ajo ose rast i OCD :-0